Waar liggen hier de pennen?

We waren ruim op tijd in de Vrolikstraat, Bram en ik. In het Cygnus Gymnasium ontbrak alleen Dragan. Die deed niet mee. Als we dat hadden geweten hadden we een trein later kunnen nemen.

Berend van Maassen

Iedereen had er zin in. Berend, die inviel voor Dragan, helemaal. Hij ging voor de winst verklaarde hij onbevreesd. Wij hielden ons hart vast en wensten hem succes. SGA-man Dirk Goes, die wij vaak tegenkomen, onder andere bij thuiswedstrijden van De Wijker Toren, en die aardig is en bovendien goed schrijft (als je belangstelling hebt voor schaakgeschiedenis, lees dan Lodewijk Prins tot op het bot principieel), wees mij de wedstrijdleider van dienst aan. Ik mocht foto’s maken!

VAS 3 – De Wijker Toren 2

De wedstrijd was nog maar net begonnen toen er een verlate speler gehaast op mij afkwam. “Waar liggen hier de pennen?” Ik wist het niet. Toen nog niet.

Arjan Wijnberg

Het klaarde even op buiten. Bram en ik gingen brood halen bij Hartog in de Wibautstraat. Bram ziet een pen liggen op straat. Hij raapt hem op. Ja dat is een tic van mij, zegt hij. Ik verzamel pennen, kan ze niet laten liggen. Ik heb thuis een doos vol. Handig voor viertallenwedstrijden bij het bridgen, daar moet nog geschreven worden. Ik zeg die heb ik nodig voor die speler die er een zocht. Nou weet ik waar ze liggen. Dan zal ik je een ander verhaal vertellen, zegt Bram.

Meneer Ghijsen is de allerkeurigste schaker van VAS. Elke zet is voor hem een ritueel. Daarvoor haalt hij een pen uit de binnenzak van zijn colbert, legt vervolgens de verandering op het schaakbord zorgvuldig vast op het notatieformulier en bergt daarna de pen weer op in de binnenzak van zijn colbert. En nooit zul je ook maar het geringste spoor van haast in die heilige handeling ontdekken. Pim Ghijsen is een man met stijl.

Thomas Broek

Thomas Broek had het minder getroffen met zijn tegenstander. Die weigerde te noteren toen hij in tijdnood was. Hij was er werkelijk met geen stok of wedstrijdleider toe te bewegen. Thomas liet het maar zo. Over dat soort dingen maakt hij zich niet druk. Hijzelf noteert altijd. Zelfs zijn rapidpartijen schrijft hij op.

Peter Uylings

Peter Uylings houdt je (Bram opletten!) altijd op de hoogte van alles wat er op zijn bord gebeurt. Nu begon het met een Spaans middengambiet (verlies ik daar toch een pion), waarna hij verslag komt doen van een gemene dreiging die hij het hoofd gaat bieden, om ons even later te komen vertellen dat het punt nakende is. Ik vat het hier kort samen. En dan opeens is er een hele tijd geen verbinding meer. Geen signaal. Helemaal niks. Volledige radiostilte. Als we voorzichtig gaan kijken wat er aan de hand is, blijkt hij het nakende punt voor de helft te hebben verkloot. Zijn woorden.

Ivo Kroon

Dit is Ivo Kroon, de tegenstander van Berend van Maasen. Hier zit hij er nog ontspannen bij. Even later niet meer. En nog weer wat later opeens weer wel. Berend had hem een Noteboom voorgeschoteld. Dat ging heel goed. Berend was in zijn sas. O Fortuna. Hij won een stuk. Bood nu eens niet remise aan. Hij ging voor de winst weet je wel. Ik was even weg. Stom stom stom. Nanny bellen dat ik een brood gekocht had. En toen kwam Bram vertellen dat Berend zijn dame had weggegeven. En het was nog waar ook. Rota tu volubilis. En dat brood, dat was helemaal geen brood, maar een keiharde baksteen. En daar ging ik mee … Berend ging aan het bier. Ik kreeg ook. In een schoolkantine. Ja Evert we zijn hier in Amsterdam. Hoe kan je zulke vreselijke dingen zo licht opnemen.

En of dat alles nog niet genoeg was wist Bram ook nog te vertellen dat Paul Spruit eveneens zijn dame had ingeleverd. Het ging nog spannend worden op die manier.

Paul Spruit

Het bleek heel iets anders te zijn. Nog veel gekker. Paul had vriend en vijand op het verkeerde been gezet. Eens een schuiver (zijn woorden) altijd een schuiver (onze gedachten). Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Klopte opeens helemaal niets meer van. Aan de buitenkant zag je niets aan hem, hij straalde nog steeds dezelfde rust uit, maar hier zat de Spruit 2.0 nieuwe versie. Het begon met een kwaliteitsoffer (nieuwe feature), gevolgd door het ouderwets aandraaien van alle schroeven (wat goed was is behouden) en de show werd afgesloten met een tot voor kort onmogelijk gehouden dus sensationeel dameoffer (en geen syteemfout, zoals wij simpele zielen eerst dachten). Hier kunnen we nog veel plezier aan beleven. Zelfs het promoveren van pion tot dame zit er in!

Tijd om de balans op te maken.

De laatste loodjes

De Wijker Toren 2 won ondanks nederlagen van Nico Kok en Berend van Maassen met 5-3 van VAS 3. De punten kwamen van Cas Kok, Arjan Wijnberg, Paul Spruit, Wim Rakhorst en twee halve van Peter Uylings en Dennis Bruyn.

De Wijker Toren 1 won nipt met 4½-3½ van VAS 2. Bart-Piet Mulder had een offday en ook Bastiaan Veltkamp en Jimmy van Zutphen konden het niet bolwerken. Hing Ting Lai en Sjoerd Plukkel wonnen onnavolgbaar en Richard Schelvis leverde een bijzonder gave partij af. Thomas Broek zorgde voor het halfje en het beslissende punt werd heel knap gescoord door Rick Duijker. Hij kan het wel als hij maar wil. Stond vroeger op mijn schoolrapport.

Onverhoeds

Het woei in Wijk aan Zee. De Wijker Toren nam het dit keer op tegen het Koninklijk ‘s-Gravenhaagsch Schaakgenootschap Discendo Discimus (dWT1) en tegen Schaakclub De Uil (dWT2).

Ik dacht ik ga een uurtje later. Peter Uylings loodste mij naar binnen. Als je snel bent kan je nog net Dragan zien. Dragan was nergens te bekennen. Zijn tegenstander van De Uil wel. Die zat te zwoegen op zijn opening. Even verderop stond één bord al weer in de beginstand. Rick Duijker stond er bij te grinniken. Die vindt de meest verschrikkelijke dingen grappig. Ik ging spieken bij de teamcaptain van DD, die zijn eerste notities al op papier had staan: “… na krap een uur eerste punt voor DD als tegenstander Schelvis onverhoeds zijn dame weggeeft …”

Onverhoeds. Dat heb ik weer. Je kan ze geen moment alleen laten.

De Wijker Toren 2 – De Uil 7½-½

Over De Wijker Toren 2 kan ik kort zijn. Daar was geen aap aan. Dennis Bruyn zette de toon met zijn outfit (zie hierboven). Het arme De Uil was kansloos. Peter Uylings maakte remise. De rest won. Dat had Peter liever andersom gezien. Maar hier kon hij ook wel om lachen.

De stelling in de partij Havenaar-Skrobic na 24. Df3-e2
Dragan pakt nóg een pion

Dragan won dus. Maar hij deed er langer over dan voorspeld. Dat kwam door het taaie verzet van zijn tegenstander Jan Havenaar. Totdat die in tijdnood kwam en vlugger moest gaan spelen. Dat vond Dragan leuk. Die is niet vies van een potje snelschaken en toen was het gauw gebeurd.

Het tweede ligt op kampioenskoers. Het moet alleen Botwinnik uit Zoetermeer nog voor zich dulden, maar dat varkentje wordt nog gewassen.

De Wijker Toren 1 – DD 3½-4½

Discendo Discimus was een vorige keer te sterk en nu was het dat weer. Eigenlijk niet zo gek, want die mannen doen niet anders dan leren en bij De Wijker Toren komt dat onderdeel toch wat minder uit de verf. De pikstart van de Haagse equipe hielp ook niet echt mee. Wel maakte Jimmy van Zutphen na een vrolijk aanvalspartijtje gelijk, maar daarna waren er alleen nog remises (van Rick Duijker, Sjoerd Plukkel, Hing Ting Lai en Bart-Piet Mulder) te bewonderen, totdat alleen Bastiaan Veltkamp en Thomas Broek nog over waren. Zij moesten het gaan doen. Dat was te veel gevraagd. Dat Bastiaan niet onder de voet werd gelopen door de Haagse cavalerie mag een wonder heten. Hij redde zich miraculeus, ook met remise. Toen hadden we alleen Thomas nog. Die schudde op het laatste moment nog een heel grappig zetje uit zijn mouw, maar zijn tegenstander Lars Vistisen bleek toen voor de gelegenheid een nog veel leuker zetje achter de hand te hebben gehouden en wie het laatst lacht lacht het best.

Gelukkig verloor Messemaker ook, zodat niet alle kansen op het kampioenschap verkeken zijn, maar dan moeten de laatste drie wedstrijden wel gewonnen worden, want er strijden nu opeens zes ploegen om de eer.

Noteboomtoernooi 2016

CorpusAfgelopen weekend waren de schakers verzameld in het gebouw van het Corpus museum op de grens van Leiden en Oegstgeest voor het Noteboomtoernooi. In de A-groep speelden Frank Agter (Waagtoren), Danny de Ruiter (Waagtoren) en Erik Schoehuijs (eigenlijk Wijkertoren, maar ook Waagtoren en zelfs Excelsior) mee, tegen grootmeesters en soortgelijk volk. We volgden Erik Schoehuijs.

Erik kreeg in de eerste ronde GM Namig Guliyev (2575) te bestrijden. Dat deed hij niet onaardig, maar door iets te weinig geloof in eigen kunnen ging hij uiteindelijk toch ten onder:

Op zaterdagavond, voor de vierde ronde, zocht Erik zijn bord. Hij had zich voorbereid: Benoni, kon niet missen. Maar wat was dát nou? Het was opeens Semi-Slavisch. Na zeven zetten kwam de wedstrijdleider met een bevrijdende correctie: Erik zat verkeerd. Zijn tegenstander Thomas Verfürth zat een rij verderop te wachten. Inclusief Benoni. Kwam alles toch nog goed.

Zondagmorgen uitchecken uit het hotel. Hilton Garden Inn. Letterlijk naast de deur. Maar de vijfde ronde begon zowat en er stond een hele rij. En toen hij bijna aan de beurt was had zijn voorganger opeens nog een heleboel vragen. Mijn klok loopt, probeerde Erik er tussen te komen, maar dat was onbegonnen werk. Toen hij eindelijk klaar was haastte hij zich naar de speelzaal. Nu zonder tijd te verliezen meteen naar het goede bord. Daar zat zijn voorganger uit de rij bij het uitchecken. Jeroen Bugel. Die had wit, deed net zijn eerste zet, iets te laat. Maar Erik was dus net op tijd. En bij de les. Hij zette de duimschroeven aan. Zijn tegenstander probeerde er nog onder uit te komen, maar dat was onbegonnen werk.

De makkelijkste overwinning echter behaalde Erik in de tweede ronde op Rens Oomen. Dat ging zo:

Erik scoorde dus 3 punten en zijn tpr was 2251. Frank Agter deed het met 3 punten en een tpr van 2149 niet veel minder. Danny de Ruiter stak er boven uit met 3½ punt en een tpr van 2330. Hij verloor in de laatste ronde van de Roemeense grootmeester Levente Vajda.

Het toernooi werd gewonnen door Benjamin Bok, samen met Mighiel de Jong, Namig Guliyev, Viacheslav Ikonnikov en Albert Blees. Vijf winnaars dus. Dat moet anders.


Op de foto’s van links naar rechts:
Yichen Han (bewegelijk) en Robin Duson (nadenkend), Danny de Ruiter en Erik Schoehuijs