Alle keren dat ik kom kijken bij wedstrijden van De Wijker Toren krijg ik een muntje voor een consumptie. De laatste tijd zelfs twee. Die tweede is eigenlijk voor Bram. Elke keer vragen ze: is Bram niet mee, en dan zeg ik: Bram is bridgen. Ze kunnen hun teleurstelling nauwelijks verbergen. Toch krijg ik nog een heleboel extra consumpties aangeboden. Die muntjes heb ik dus helemaal niet nodig. Ik bewaar ze, voor als het winter wordt of oorlog.
Nanny brengt mij dit keer weg. In de duinen moet ze op elke helling op mij wachten. Vroeger in de Ardennen was dat andersom, zeg ik. Vroeger in de Ardennen wachtte jij niet, zegt zij ad rem. We eten ons brood op buiten op een bankje voor de Moriaan. Er hangt een zuinig zonnetje en er staat een straffe wind. Daarna zwaai ik haar uit en ga naar binnen. De schakers zijn in de Zeesterzaal begonnen aan hun partijen. In het café heeft de man achter de toog wel zin in een praatje. Hij is helemaal alleen. Er hangt een poster.

Doe mij maar een chocomel, hoor ik me tot mijn eigen ontsteltenis zeggen. Waar haal ik het vandaan?
Mijn zuster Rika en mijn zwager Fred hadden een huis gekocht in Nieuwveen. Wij gingen kijken of dat bestond en waar dat was. Zij namen ons mee naar het café, in het kader van de inburgering in het dorp. In het midden zaten de dorpelingen te klaverjassen. Zij dronken bier. Wij zochten een tafeltje aan de rand en bestelden koffie. De klaverjassers keken heel even op van hun kaarten en gingen toen weer verder met hun spel. Na de koffie vroeg Fred om bier. Mijn zuster Rika, Nanny en ik hielden het nog eventjes op chocomel. Het was nog vroeg. En toen riep Fred naar de kastelein, in het kader van, geef die mannen ook een rondje. Dat was een brug te ver. De gevolgen waren verpletterend. Na elke ronde, klaverjassers doen er zestien, werden er nu vier bier bij hun en één bier en drie chocomels bij ons neergezet. Aan het eind van de avond werd de eindstand op het bord gekalkt en daaronder “Tafel 4 nat”. Dat was in 1971.

Wijkertoren 1
Het eerste speelt tegen het tweede van Caïssa-Eenhoorn. Het gaat moeizaam. Zoals dit hele seizoen. En het helpt ook niet dat Dragan er eigenlijk helemaal geen zin meer in lijkt te hebben:
Rick Duijker
Rick Duijker zit als enige achter een raam waarvan de zonwering niet is neergelaten. Het levert een mooi beeld op, maar daar blijft het bij. Hij speelt remise tegen Peter van den Brink.
Erik Schoehuijs
Alexander Geerts
Bart-Piet Mulder is terug uit Dubai. Hij maakt remise tegen Mark van Ojik. Jimmy van Zutphen speelt remise tegen David Verweij. Erik Schoehuijs speelt remise tegen Alexander Geerts. Dat schiet allemaal niet op.
Ardjan Langedijk (links) tegen Sjoerd Plukkel (rechts)
Maar dan. Ardjan Langedijk verslikt zich in Sjoerd Plukkel, die met een ingewikkelde ruil een geweldige aanval richting zwarte koning opzet. De aanval blijkt bij nader onderzoek even een moment te haperen, maar slaat, als zijn in het nauw gebrachte tegenstander zijn laatste kans mist, toch door.
Jochem Woestenburg tegen Arjan Wijnberg
Arjan Wijnberg zet het team met een prima overwinning op vier punten. Alleen Thomas Broek speelt nu nog. Hij verdedigt een dubbeltoreneindspel met een pion minder. Ik heb er alle vertrouwen in en ga naar huis. Het hoost. Peter Uylings lacht. Jij gaat het weer trotseren? Ik laat mij niet kennen. Thuis lees ik dat Thomas verloren heeft. Wijkertoren 1 sluit zijn laatste thuiswedstrijd af met een 4-4 gelijkspel tegen Caïssa-Eenhoorn 2. In de laatste wedstrijd moet tegen CSV in Capelle aan den IJssel voor de zekerheid toch ook nog maar een puntje gepakt worden.
Thomas Broek

Wijkertoren 2
Het tweede speelt om des keizers baard. Het wordt 5½-2½ tegen Het Spaarne.
Winst is er voor Peter Uylings (tegen een veel te optimistische Aad de Bruijn), Dennis Bruyn (tegen Yashin van Kesteren, die zomaar opeens een loper kwijt is), Camile Hol (na een boeiend gevecht met Frans Arp) en Hendrik Koopman (tegen een goed geïnformeerde Keimpe Knijft).
Remise spelen Nico Kok (tegen Sander Schilthuizen), Paul Spruit (in een meeslepend duel met Paul Ruber) en Jaap de Vries (keurig tegen Leo Littel).
Een off-day heeft Stefan Jorritsma (die in een Franse verdediging tegen Colleen Otten het loodje legt).



Yashin van Kesteren, Frans Arp (tegen Camile Hol) en Paul Ruber
*
Kijk ook maar even naar “vorken en penningen” op de website van Schaakvereniging Het Spaarne.
*
Kijk ook maar even naar “nergens mat gemist gelukkig” op de website van Schaakvereniging Het Spaarne.
*
Ik vraag aan Hendrik: doe jij mee? Ja, zegt hij bescheiden, ze kwamen een mannetje te kort, maar ik zit gelukkig op een veilig bord. Hij neemt er zijn gemak van, zet zijn tegenstander Keimpe Knijft klem en rond de zaak na de veertigste zet keurig af.
Keimpe Knijft
Keimpe heeft er vrede mee. Hij heeft verloren van een sterke tegenstander. Zegt hij. Sterke tegenstander? Hoe weet hij dat nou? Ik sla er thuis een oude Weenink Post op na. Godallemachtig, Keimpe kent zijn klassieken!

Inside Chess


















































