Open ASK-toernooi 2018

 
Het toernooi om het open Alkmaars schaakkampioenschap, georganiseerd door de ASV De Waagtoren, is een van de aardigste weekendtoernooien die er zijn. Op de zaterdag liep ik twee rondjes mee. Met mijn fototoestel. De bovenzaal van Het Gulden Vlies was weer goed gevuld. Er deed een grootmeester mee en heel veel jeugd. De spelers was op het hart gedrukt niet van de grootmeester te winnen, want dan zou hij wel eens weg kunnen lopen. Alleen in de laatste ronde mocht het. En zo gebeurde het.
 

Fotogalerij

Klik op een foto voor een vergroting

Noteboomtoernooi 2016

CorpusAfgelopen weekend waren de schakers verzameld in het gebouw van het Corpus museum op de grens van Leiden en Oegstgeest voor het Noteboomtoernooi. In de A-groep speelden Frank Agter (Waagtoren), Danny de Ruiter (Waagtoren) en Erik Schoehuijs (eigenlijk Wijkertoren, maar ook Waagtoren en zelfs Excelsior) mee, tegen grootmeesters en soortgelijk volk. We volgden Erik Schoehuijs.

Erik kreeg in de eerste ronde GM Namig Guliyev (2575) te bestrijden. Dat deed hij niet onaardig, maar door iets te weinig geloof in eigen kunnen ging hij uiteindelijk toch ten onder:

Op zaterdagavond, voor de vierde ronde, zocht Erik zijn bord. Hij had zich voorbereid: Benoni, kon niet missen. Maar wat was dát nou? Het was opeens Semi-Slavisch. Na zeven zetten kwam de wedstrijdleider met een bevrijdende correctie: Erik zat verkeerd. Zijn tegenstander Thomas Verfürth zat een rij verderop te wachten. Inclusief Benoni. Kwam alles toch nog goed.

Zondagmorgen uitchecken uit het hotel. Hilton Garden Inn. Letterlijk naast de deur. Maar de vijfde ronde begon zowat en er stond een hele rij. En toen hij bijna aan de beurt was had zijn voorganger opeens nog een heleboel vragen. Mijn klok loopt, probeerde Erik er tussen te komen, maar dat was onbegonnen werk. Toen hij eindelijk klaar was haastte hij zich naar de speelzaal. Nu zonder tijd te verliezen meteen naar het goede bord. Daar zat zijn voorganger uit de rij bij het uitchecken. Jeroen Bugel. Die had wit, deed net zijn eerste zet, iets te laat. Maar Erik was dus net op tijd. En bij de les. Hij zette de duimschroeven aan. Zijn tegenstander probeerde er nog onder uit te komen, maar dat was onbegonnen werk.

De makkelijkste overwinning echter behaalde Erik in de tweede ronde op Rens Oomen. Dat ging zo:

Erik scoorde dus 3 punten en zijn tpr was 2251. Frank Agter deed het met 3 punten en een tpr van 2149 niet veel minder. Danny de Ruiter stak er boven uit met 3½ punt en een tpr van 2330. Hij verloor in de laatste ronde van de Roemeense grootmeester Levente Vajda.

Het toernooi werd gewonnen door Benjamin Bok, samen met Mighiel de Jong, Namig Guliyev, Viacheslav Ikonnikov en Albert Blees. Vijf winnaars dus. Dat moet anders.


Op de foto’s van links naar rechts:
Han Yichen (bewegelijk) en Robin Duson (nadenkend), Danny de Ruiter en Erik Schoehuijs

Fort Knox

HWP75Het heeft even geduurd voordat ik durfde te berichten over het Haarlemse Meesters schaaktoernooi in oktober van dit jaar. Maar nu ben ik dan zover. De schaamte voorbij zogezegd.

Het Witte Paard had een heel aardig toernooi opgetuigd met een meestergroep (gewonnen door Manuel Bosboom) en een open toernooi. Ik speelde in de B-groep van het open toernooi en het was de laatste kans om mijn rating tot een zodanig niveau op te krikken, dat ik in januari in Wijk aan Zee niet in De Zon zou moeten optreden.

Het ging wonderlijk goed. Totdat ik de latere winnaar van mijn groep tegen kwam: Rob Freer van de Waagtoren. Wij toverden gezamenlijk een partijtje op het bord waar hard om gelachen zou gaan worden. Pure slapstick. Binnen de kortste keren ging hij één keer en ik twee keer helemaal ondersteboven. Mat in vijftien zetten. Dat hij de groep afgetekend won (met 8 uit 9!) was verdiend, maar dat ik met een gedeelde tweede prijs nog honderdvijfentwintig euro won was onbegrijpelijk.

Aan het begin van onze partij legde Rob een heel dik boek op tafel. Het was de bijbel van het Frans, zei hij. Ik was gewaarschuwd. En toen borg hij het onder het toeziend oog van de arbiter weer op. Pure bluf dacht ik nog, onwetend van wat komen ging. De eerste zetten raffelden we af. Rob zei later dat we die honderd jaar geleden ook al eens gedaan hadden. Was ik vergeten. En toen deed hij een zet uit dat hele dikke boek, waar dus alles in stond en dat hij uit zijn hoofd kende. Met mijn volgende zet liep ik meteen tegen de lamp. Even niet opgelet. Ik verloor mijn dame. Tegen toren en loper dan maar. Rob vond dat niet genoeg. Hij deed eerst nog iets met zijn toren, met een gezicht van ik ben malle Eppie niet, werd plotsklaps in plaats van met damewinst met dameruil geconfronteerd en stond opeens de toren die hij had willen redden achter. Ik was inmiddels al lang de tel kwijt geraakt, wilde één van zijn vervaarlijke lopers uit de weg hebben, piekerde me suf en dacht ook nog als hij malle Eppie niet is dan moet ik het zijn en ja hoor toen stond ik mat.

1. e2-e4 e7-e6 2. d2-d4 d7-d5 3. Pb1-c3 d5xe4 4. Pc3xe4 Lc8-d7 5. Lf1-d3 Ld7-c6 6. Pg1-f3 Pb8-d7 7. Dd1-e2 Pg8-f6 8. Pe4xf6+

freer18… Dd8xf6?

Het ging me weer eens veel te snel. Wat een gemeen zetje dat De2. Ik dacht dat hij in plaats daarvan normaal gerokeerd had. En dan kan het wel.

9. Lc1-g5 Lc6xf3 10. De2-e3 (oei dat maakt verschil, ik kan opgeven) Lf3xg2

freer3

11.Th1-g1? (oef daar kom ik goed weg) Df6-f3 12. Tg1xg2? (wat is dat nou?) Df3xg2 13. 0-0-0

freer4

Ik tel alleen de pionnen, dat zit wel goed, maar zie niet dat er een toren ontbreekt en schijt in mijn broek voor die lopers. En waar moet mijn koning heen. En mijn dame is ook niet meer de oude. De schrik zit er goed in. Ik verzin een paar plausibele zetten en besluit na rijp beraad toch eerst even die loper op g5 aan de tand te voelen.

13. … h7-h6?? 14. De3xe6+ (au! au!! au!!!) f7xe6 15. Ld3-g6#

Koffiehuisschaak sprak iemand misprijzend. Hoe kon je dat nu doen, wilde een ander zogenaamd weten. Hij heeft er over nagedacht, vond een vrolijkerd. Hahaha Fort Knox, schaterde een kenner. Het is maar een spelletje piepte ik.

ES