Waar liggen hier de pennen?

We waren ruim op tijd in de Vrolikstraat, Bram en ik. In het Cygnus Gymnasium ontbrak alleen Dragan. Die deed niet mee. Als we dat hadden geweten hadden we een trein later kunnen nemen.

Berend van Maassen

Iedereen had er zin in. Berend, die inviel voor Dragan, helemaal. Hij ging voor de winst verklaarde hij onbevreesd. Wij hielden ons hart vast en wensten hem succes. SGA-man Dirk Goes, die wij vaak tegenkomen, onder andere bij thuiswedstrijden van De Wijker Toren, en die aardig is en bovendien goed schrijft (als je belangstelling hebt voor schaakgeschiedenis, lees dan Lodewijk Prins tot op het bot principieel), wees mij de wedstrijdleider van dienst aan. Ik mocht foto’s maken!

VAS 3 – De Wijker Toren 2

De wedstrijd was nog maar net begonnen toen er een verlate speler gehaast op mij afkwam. “Waar liggen hier de pennen?” Ik wist het niet. Toen nog niet.

Arjan Wijnberg

Het klaarde even op buiten. Bram en ik gingen brood halen bij Hartog in de Wibautstraat. Bram ziet een pen liggen op straat. Hij raapt hem op. Ja dat is een tic van mij, zegt hij. Ik verzamel pennen, kan ze niet laten liggen. Ik heb thuis een doos vol. Handig voor viertallenwedstrijden bij het bridgen, daar moet nog geschreven worden. Ik zeg die heb ik nodig voor die speler die er een zocht. Nou weet ik waar ze liggen. Dan zal ik je een ander verhaal vertellen, zegt Bram.

Meneer Ghijsen is de allerkeurigste schaker van VAS. Elke zet is voor hem een ritueel. Daarvoor haalt hij een pen uit de binnenzak van zijn colbert, legt vervolgens de verandering op het schaakbord zorgvuldig vast op het notatieformulier en bergt daarna de pen weer op in de binnenzak van zijn colbert. En nooit zul je ook maar het geringste spoor van haast in die heilige handeling ontdekken. Pim Ghijsen is een man met stijl.

Thomas Broek

Thomas Broek had het minder getroffen met zijn tegenstander. Die weigerde te noteren toen hij in tijdnood was. Hij was er werkelijk met geen stok of wedstrijdleider toe te bewegen. Thomas liet het maar zo. Over dat soort dingen maakt hij zich niet druk. Hijzelf noteert altijd. Zelfs zijn rapidpartijen schrijft hij op.

Peter Uylings

Peter Uylings houdt je (Bram opletten!) altijd op de hoogte van alles wat er op zijn bord gebeurt. Nu begon het met een Spaans middengambiet (verlies ik daar toch een pion), waarna hij verslag komt doen van een gemene dreiging die hij het hoofd gaat bieden, om ons even later te komen vertellen dat het punt nakende is. Ik vat het hier kort samen. En dan opeens is er een hele tijd geen verbinding meer. Geen signaal. Helemaal niks. Volledige radiostilte. Als we voorzichtig gaan kijken wat er aan de hand is, blijkt hij het nakende punt voor de helft te hebben verkloot. Zijn woorden.

Ivo Kroon

Dit is Ivo Kroon, de tegenstander van Berend van Maasen. Hier zit hij er nog ontspannen bij. Even later niet meer. En nog weer wat later opeens weer wel. Berend had hem een Noteboom voorgeschoteld. Dat ging heel goed. Berend was in zijn sas. O Fortuna. Hij won een stuk. Bood nu eens niet remise aan. Hij ging voor de winst weet je wel. Ik was even weg. Stom stom stom. Nanny bellen dat ik een brood gekocht had. En toen kwam Bram vertellen dat Berend zijn dame had weggegeven. En het was nog waar ook. Rota tu volubilis. En dat brood, dat was helemaal geen brood, maar een keiharde baksteen. En daar ging ik mee … Berend ging aan het bier. Ik kreeg ook. In een schoolkantine. Ja Evert we zijn hier in Amsterdam. Hoe kan je zulke vreselijke dingen zo licht opnemen.

En of dat alles nog niet genoeg was wist Bram ook nog te vertellen dat Paul Spruit eveneens zijn dame had ingeleverd. Het ging nog spannend worden op die manier.

Paul Spruit

Het bleek heel iets anders te zijn. Nog veel gekker. Paul had vriend en vijand op het verkeerde been gezet. Eens een schuiver (zijn woorden) altijd een schuiver (onze gedachten). Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Klopte opeens helemaal niets meer van. Aan de buitenkant zag je niets aan hem, hij straalde nog steeds dezelfde rust uit, maar hier zat de Spruit 2.0 nieuwe versie. Het begon met een kwaliteitsoffer (nieuwe feature), gevolgd door het ouderwets aandraaien van alle schroeven (wat goed was is behouden) en de show werd afgesloten met een tot voor kort onmogelijk gehouden dus sensationeel dameoffer (en geen syteemfout, zoals wij simpele zielen eerst dachten). Hier kunnen we nog veel plezier aan beleven. Zelfs het promoveren van pion tot dame zit er in!

Tijd om de balans op te maken.

De laatste loodjes

De Wijker Toren 2 won ondanks nederlagen van Nico Kok en Berend van Maassen met 5-3 van VAS 3. De punten kwamen van Cas Kok, Arjan Wijnberg, Paul Spruit, Wim Rakhorst en twee halve van Peter Uylings en Dennis Bruyn.

De Wijker Toren 1 won nipt met 4½-3½ van VAS 2. Bart-Piet Mulder had een offday en ook Bastiaan Veltkamp en Jimmy van Zutphen konden het niet bolwerken. Hing Ting Lai en Sjoerd Plukkel wonnen onnavolgbaar en Richard Schelvis leverde een bijzonder gave partij af. Thomas Broek zorgde voor het halfje en het beslissende punt werd heel knap gescoord door Rick Duijker. Hij kan het wel als hij maar wil. Stond vroeger op mijn schoolrapport.

Startschot

Het was al bijna 28 september. Trouwe reporter Evert en supporter Bram leefden er al weken naar toe. De opstellingen van de Wijker Toren 1 en 2 waren inmiddels bekend. De club zou onze steun weer nodig hebben. Hoewel Evert niet veel meer aan schaken deed en Bram al helemaal niets meer vonden ze het altijd leuk om even langs te gaan in de Moriaan. Even kijken hoe de strijd in de 2e en de 4e klasse ontbrandde. De goedkeurende blik over zijn leesbrilletje heen van vader Nico als hij naar de stelling van zoon Cas keek. Even kletsen met andere supporter Hans. Foto’s maken, Jadoube voorbereiden. Ja, ze hadden er weer zin in!

De vakantie had Bram uiteraard weer besteed aan het bijwerken van zijn schaakarchief met alle resultaten in de KNSB competitie vanaf 2000, de hoofd- / meesterklasse zelfs vanaf 1975. Een heel werk en dan nu ook nog met de  4e, 5e, 6e en 7e klasse erbij. Ja, de KNSB had het goed voor elkaar, iedereen kon lekker op zaterdag gaan schaken! Zelfs Bakkum had al een team ingeschreven. En de KNSB liet elk team gewoon spelen waar ze dat maar wilden. VAS 3, de eerste tegenstander van Wijker Toren 2 degradeerde vorig jaar uit de 4e klasse, maar schreef gewoon weer in als ‘nieuw’ team en mocht weer lekker meedoen in de 4e klasse. Bergen 2, vorig jaar gepromoveerd vanuit 5 naar 4 had niet zo’n zin in zulke sterke tegenstand en bleef lekker in de 5e klasse. Oud Zuijlen Utrecht had helemaal geen zin meer en trok zich gewoon terug. Werd natuurlijk niet vervangen, dat zou veel te lastig zijn. Ook Rotterdam, tig keer landskampioen, hield er mee op en liet zich opslokken door Krimpen aan den IJssel, een club die ze vroeger niet eens zagen staan.

Bij de Wijker Toren ging alles naar wens. De sponsorgelden waren goed besteed. Vooral de mega snelschaakmatch in de open lucht tussen Hing Ting Lai en Dragan Skrobic had geleid tot de grootste ledenwinst in jaren. 27 nieuwe leden, bijna allemaal jonger dan 18, daar ging de club nog plezier van beleven! Geen wonder ook, met die reusachtige TV schermen, gemonteerd op de ons aller bekende magazijnstellingen in het centrum van Beverwijk.

Daarnaast waren er al heel wat oud-leden teruggekomen. Frans Koopman, Hendrik Koopman, Bernard Jonkman, Harmen Jonkman (en meteen ook Amalia en Sophia), Mirte Hatzmann. Natuurlijk moesten die zich eerst nog bewijzen in de interne, maar vanaf volgend jaar kwam er zeker een teampje of 2 bij. En dan hoorde ik ook nog dat de meeste Excelsior leden volgend jaar gewoon naar de Wijker Toren komen. Konden ze meteen de fantastische trainingen volgen.

Zaterdag eerst maar eens naar VAS. VAS 2, de tegenstander van de Wijker Toren 1, was ooit nog eens landskampioen. Dat werd geen makkie. En VAS 3 was echt niet zomaar teruggezet in de 4e klasse, dat werd ook nog zwaar. In ieder geval twee mooie affiches.

Ja, ze hadden er zeker weer zin in


© Bram Janssen

25 november 2017
VAS – De Wijker Toren
die wedstrijd ging verloren
maar we vonden troost
in Hartog’s volkoren

Good News For People Who Love Bad News

“We are hummingbirds who are just not willing to move
And there’s good news for people who love bad news
We are hummingbirds who’ve lost the plot and we will not move
We have good news for anyone who loves bad news”

(uit: Bury Me With It, van: Modest Mouse)

Het was een gewone zaterdagmiddag in Amsterdam. Niets wees, afgezien van een enkele bui, op naderend onheil. De Wijker Toren speelde in de Vrolikstraat met twee teams een mini massakamp tegen het VAS. De allerlaatste supporters die de club vóór de wedstrijd nog had gingen dat meemaken. Zij verwachtten een dubbelslag. En die kregen ze. Maar anders dan ze hadden gedacht.

We houden het dit keer kort. De Wijker Toren 2 werd er kansloos afgetikt en het einde van De Wijker Toren 1 kondigde zich aan in de hieronder staande stelling.

Good News For People Who Love Bad News

Het bord was uit de zon gehaald en apart gezet, maar stond nu onvermijdelijk opnieuw in de schijnwerper. Er waren mensen die er niet genoeg van konden krijgen. Anderen noemden het eufemistisch een blunder. Maar het is een drama. En alleen maar goed nieuws voor mensen die …

Even later hoorde ik dat Rick Duijker zichzelf had opgeknoopt. Ik schrok even, maar het viel mee. Zo spreken schakers vaak: een goede opening is van levensbelang en elk foutje in het eindspel kan dodelijk zijn. Rick zelf liep vrolijk rond. Hahaha hij kon er niks meer van. Ze konden net zo goed donald duck opstellen wat hem betreft. Hij zei het iets anders, maar voor je het weet behoor je tot …

De mensen die van slecht nieuws houden. Kregen zij dan niets te slikken? Ja er waren drie tegenvallers. Dennis Bruyn schoof een eindspelletje dat hij al lang van te voren zag aankomen op zijn gemak naar winst en dat heb ik hem al eens eerder zien doen, Cas Kok won een lopereindspel en Bastiaan Veltkamp speelde een prutopening (wie heeft dat gezegd? Erik zeker, die zegt dat altijd), maar bekroonde zijn partij wel met h8 dame! Nou ja, bijna dan. Zijn tegenstander kende zijn of eigenlijk onze klassieken (Koopman, Weenink) niet en gaf op.

En dan nog wat. Dit keer mocht ik niet fotograferen. De schaakwereld graaft zijn eigen graf. Good News For People Who Love Bad News.

Bury Me With It.