Jou druk nie Wijker Torener

Ja dat is cryptisch en een beetje ver gezocht. Lijkt wel Afrikaans. De Wijker Toren heeft een nieuwe naam. Ik krijg die niet over mijn lippen. Het is nog niet zo erg als wat ze in de Noordkop voor Magnus hebben verzonnen. Zoek op en huiver.

De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Supporter Bram polst supporter Evert. Ja ze hebben er weer zin in. Alleen moet Bram bridgen. Bridgen? Ja in Uitgeest. Meer wil hij er niet over kwijt. Ik zoek het op. Een kroegenbridgedrive is het. Had ik niet achter Bram gezocht. Dat moet ik zien.

Om half tien vat ik post bij Lekker aan de Haven aan het Uitgeestermeer. Het is prachtig helder weer. Honderden bridgers komen in een lange stoet aangezet. Het is één grote vrolijke reünie. De gemiddelde leeftijd ligt ruim boven pensioengerechtigd. Loopbriefjes worden bestudeerd en ondertussen worden we suf gespeeld door een niet aflatend draaiorgel. Zeven locaties zijn er, allemaal op loopafstand, tenminste voor wie lopen kan.

De benedenzaal van Dorpshuis De Zwaan zit vol met grijze hoofden. Een laatkomer vraagt op welke tafel hij speelt. Daar, waar die meneer zit met dat witte haar, is het behulpzame antwoord. Ik schiet in de lach en wens ‘m succes.

Het spel is niet meer zoals vroeger. Er staan nog net geen schotjes tussen de spelers, maar om vals spelen te voorkomen wordt nu met biedbriefjes gewerkt. En dan kan er gevraagd worden wat zo’n bod betekent, waarna de bieder, goed dat u dat vraagt en knipogend naar zijn partner, alsnog aanvullende informatie verschaft. Ook zag ik ergens een bod van 1 schoppen gecounterd worden door 1 ruiten… Onzin natuurlijk maar wel leuk.

Wat wel nog ouderwets is zijn de ergernissen tussen partners na een mislukt spel. Waarom kwam je niet uit met lage ruiten? Die had ik niet. De volgende keer kom je gewoon uit met lage ruiten. Misschien verstaan ze elkaar niet altijd even goed. Er moeten dus meer briefjes komen.

Bij ‘t Schippersrijk moeten we over een steil wenteltrapje naar boven. Langzaam en steunend wordt de klim volbracht. Hoe kom ik daar dadelijk weer af hoor ik iemand angstig vragen. Met ze hebben hier touwladders hoor montert een grapjas haar op.

Na alle kroegen op een holletje bezocht te hebben en terwijl het draaiorgel van geen ophouden weet, spring ik op de fiets richting Wijk aan Zee.


Langs de Oudendijk zie ik een opgetuigde Chevrolet staan van de Kennemer bloemenshow rond buurthuis de Evelaer. Flowerpower. Hoe origineel wil je het hebben.

Bij de Moriaan is iets wonderlijks aan de hand. Iedereen is er, zowel voor- als tegenstanders. Alleen Stefan Jorritsma niet. Zou die helemaal uit België moeten komen?

Ik vraag aan de wedstrijdleider of ik foto’s mag maken. Van mij wel, zegt hij. Dus dat doe ik. En toen ook nog wat van anderen. Ik waag het er op.

De twee nieuwe cracks Hing Ting Lai en Sjoerd Plukkel winnen. Stefan Jorritsma is toch nog gekomen en wint ook. Bijna iedereen wint. Bastiaan Veltkamp opende het bal, Arjan Wijnberg sluit het.

En de tribune zat weer stampvol. Berend van Maassen is er. Moet jij niet invallen, vraag ik hem. Nee ik kon niet, maakt hij mij wijs. En Hans Nuijen komt langs. Dat is het. Voorheen de Wijker Toren 1 wint van Santpoort 1 en voorheen de Wijker Toren 2 wint van De Waagtoren 3.

Eerlijk gezegd had ik ook nog een stelling of twee willen laten zien. Maar daar trap ik toch niet in. Er is alleen nog plaats voor een spelletje dat Bram speelde in Uitgeest.

Zuid opent met 2 klaveren. West past. Noord vraagt met 4 Sans Atout naar azen. Oost past. Zuid geeft met 5 klaveren nul of drie azen aan en noord biedt 5 schoppen. Dat leidt tot het eindbod van 7 Sans Atout door zuid.

Verder bieden kon niet. Oost en west waren al lang een molenkoek gaan halen aan de bar. Maar Bram rekent mij voor dat hij 8 schoppenslagen telt en 7 hartenslagen en 1 ruitenslag en 1 klaverenslag. Dat zijn 17 slagen: volstrekt onmogelijk en wat een overkill.

Ham en Crommenije

Ham en Crommenije


Het was een beetje somber weer, de luchten waren grijs, er viel nog net geen regen en er stond een lekker windje. Een uitstekende dag voor een rondje op de fiets door een landschap geschilderd in getemperde kleuren.

We waren bij Jansen-Wijsmuller & Beuns op de Veerdijk in Wormer geweest. Dat is een Groothandel in Boekbinders-, Restauratie- en Conservatiematerialen en Zelfklevende Folies. Nanny bleef dus liever buiten wachten. Maar ik waagde mij naar binnen, want ik had het in mijn hoofd gehaald al mijn ingeraamde dia’s en die van mijn vader te ordenen en te archiveren volgens de regels der kunst en die hoopte ik hier aan te treffen met de daarbij behorende materialen.

Na afloop zochten we een beetje moeizaam (door die zelfklevende folies) onze weg door Krommenie naar Krommeniedijk en toen dat gelukt was fietsten we ontspannen en blij over de Lagendijk door het natuurgebied Ham en Crommenije, een oase van rust tussen Krommenie en Uitgeest, en niet zo bedreigd als het vlakbij gelegen Busch en Dam, dat te maken heeft met de tomeloze uitbreiding van Assendelft en allerlei ellendige wegenplannen. Waar we heel boos om kunnen worden, maar nu dus even niet.

Uitgeest