Tata Steel Chess Tournament 2019 tienkampen


Ondanks overweldigende steun redde Klaas Veldhuysen het niet …



Vogels vlogen met Eline mee …






Maaike Keetman


Kiebitzers in het Café van de Moriaan


Khoi Pham, een winnaar



Tata Steel Chess on Tour in Alkmaar

De vijfde ronde van de Masters werd in Theater De Vest in Alkmaar gespeeld. De eerste vijf minuten mochten fotografen op het toneel foto’s nemen. Een genante vertoning. Ik stond achter in de zaal en wachtte rustig op mijn beurt.

De zaal was aardedonker. Het toneel was goed verlicht. Bij elk bord stond een lamp. Een stokoud telelensje deed zijn werk. Maar erg veel te beleven was er niet.

Naar de commentaarzaal dan maar. Daar zaten Anna Rudolf en Lawrence Trent. In 3D! Zij hadden er duidelijk plezier in. De zaal mocht reageren maar kon daar maar beter zuinig mee omgaan want elke domme opmerking zou wereldwijd breed uitgemeten worden beloofden ze. Ik hield dus mijn mond. En Magnus Carlsen had bij Jorden van Foreest nog net niet voor de tweede keer een heel vervelend paard op e5 gezet, toen ik overstak naar de Sint Laurentiuskerk.

Daar vierden de kinderen feest en hing een veel mooier paard. Alle tekeningen en werkstukken hadden iets met schaken te maken.

Er waren schoolwedstrijden en Jos Vlaming en Danny de Ruiter (van de Waagtoren) gaven schaakles aan zowel kleintjes als ouderen. Sport Vitaal heette dat. Rob Freer (ook van de Waagtoren) wees ondertussen Alina l’Ami de weg omhoog in de kerk. Ze kwam een beetje trillerig weer naar beneden, maar ze had wel een spectaculair plaatje geschoten van onder het dak.

Tegen een zijwand in de kerk hing een afkondiging van de schout, die het kennelijk zat was dat de jeugd voortdurend kattenkwaad uithaalde onder de preek of bij het uitgaan van de kerk. Elke brutaliteit of baldadigheid zou in het vervolg bestraft worden met een nacht opsluiting onder het oude orgel of drie gulden boete. Wel zou de dominee daarvan eerst de ouders verwittigen.

transcriptie



De kerk was koud. Er waren straallampen opgehangen die rood licht gaven. De meeste bezoekers hielden hun jas aan. Of liepen hard bij het uitgaan van de kerk.

Tata Steel Chess Tournament 2019 dagvierkampen

Het Tata Steel Chess Tournament 2019
op de eerste dag van de dagvierkampen
in De Moriaan

Klik op een foto voor een vergroting

Het was mooi weer. De regenbroek kon thuis blijven. Dacht ik. Maar in de duinen reisde een gemeen buitje met mij mee. Dat moest kennelijk ook in Wijk aan Zee zijn. Zo kwam ik toch nog kletsnat aan. Maar geen nood, de eerste ronde van de dagvierkampen was uitgesteld. Door een ongeluk tussen Beverwijk en Wijk aan Zee was de weg afgesloten geweest. Ik kreeg een uur om te drogen.

Jan Verhoeven had zich afgemeld bij Excelsior, want het zou wel laat worden dacht hij. Kijk maar, zei hij, het is al tien over half drie. Kijk eens goed, zei ik, het is pas tien over half twee. Tsjonge, zei Jan, dan moeten we dus nóg een uur wachten, dat wordt echt een latertje. Tegen die logica kon ik niet op. Dus toen heb ik me ook maar afgemeld.

Om half drie kon de ronde gestart worden. Zonder gongslag om de grootmeesters niet te verontrusten. Maar niet alle vierkampers hadden zich gemeld in De Moriaan, want nog voordat er een zet gedaan was kwam Richard de Jong al melden dat hij gepromoveerd was, van negen naar acht. En twee uur later had hij zijn eerste remise te pakken. Het bord had nog vol stukken gestaan, maar hij geloofde het verder wel. Hij ging op huis aan. Het was inmiddels borreltijd.

Tata Steel Chess Tournament 2019 weekendvierkampen

Het Tata Steel Chess Tournament 2019
op de tweede dag van de weekendvierkampen
in De Moriaan en De Zon

Klik op een foto voor een vergroting

In de achterzaal van Café De Zon was het stampvol. Er was commentaar van Ivan Sokolov en Hans Böhm bij de eerste ronde van de masters en de challengers. De twee commentatoren deden het goed. Er werd veel gelachen. Maar de nederlaag van Anish Giri kwam hard aan. Werd zijn imposante pionnenfront eerst nog veelbelovend genoemd, toen hij even later vreselijk verloren had, van Ian Nepomniachtchi, was het opeens de oorzaak van alle kwaad. Groot centrum grote verantwoordelijkheid sprak Sokolov diepzinnig. De zaal reageerde iets minder genuanceerd. Godsamme en wat een debacle hoorde ik. En iemand riep: hij moet wat minder twitteren. De beste stuurlui weten het weer eens beter, probeerde een ander. Staan aan wal, mompelde ik onhoorbaar.

Tijd voor een prijsje. De doos met boeken was net binnen gedragen. Hans Böhm begon gelijk te graaien. Hij keek behoorlijk op zijn neus toen hij geen schaakboek aantrof maar louter boeken over het staalbedrijf zo leek het: Door staal gedreven, Honderd jaar staalbedrijf, De werkende mens, en meer van dat soort. Alleen een verdwaalde foto van een jonge Jan Timman en een jonge Boris Spassky kon de goedkeuring van de commentatoren wegdragen. Die hielden ze voor zichzelf kreeg ik de indruk.

Het was dus reuze gezellig. Maar hoe moet dat nou straks met de tienkampers die altijd in De Zon spelen? Groot toernooi grote verantwoordelijkheid. Maar op de toernooiwebsite lees ik daar niets over. Of ik kan het niet vinden in die grabbelton. Worden ze misschien in de grote zaal gepropt? We wachten het af.