Amsterdam Science Park Chess Tournament 2019

Fotoalbum


Dag 1



Dag 2

Onze kleindochter Juno speelt viool. Ze oefent elke dag. Dus toen ze op de tweede dag van het toernooi moest voorspelen in het Muziekpakhuis was ik in de Alberdingk Thijmstraat en niet in het Science Park.



Dag 3

Science Park Chess Tournament 2019 dagvierkampen

De derde dag van het Amsterdam Science Park schaaktoernooi. Naast het hoofdtoernooi speelden de de dagvierkampers hun eerste ronde. Hierboven staan ze er bijna allemaal op. Ik deed ook mee, maar ik sta er niet op, want ik moest foto’s maken van Joost Jansen. Hoe ging ik dat doen? Mijn tegenstander was aardig. Hij hielp mij. Hij raasde door de opening. We kregen negentig minuten voor de hele partij met een bijtelling van dertig seconden per zet. Na zestien zetten had hij per saldo drie minuten gebruikt en ik achtenvijftig. Net toen ik dacht: dat gaat niet goed, bood hij remise aan en kon ik, na nog wat nagesputterd te hebben in de Oerknal, op fotojacht.



Dag 4

Eindelijk een keer gewonnen. Maar vraag niet hoe. Alles berust weer eens op een misverstand.

De opening zit erop. Jammer nog niet gerokeerd. Maar weet je wat? Ik verzin een list.
17. … c5-c4 18. Tf1-c1 c4-c3!? 19. b2xc3 b4xc3

Mijn tegenstander ruikt onraad en vreest La3. Hij denkt, ik duim. Na 20. Lxc3 La3 21. Tcb1! Pxc3 22.Tb3 zou de truc mislukt zijn.

Maar hij doet 20. Ld2-e1 en is na 20. … Lf8-a3 21.Tc1-c2 Ta8-b8 het haasje.

Vijfentwintig zetten later heb ik ‘m te pakken. Schaken is eigenlijk een heel eenvoudig spel, zegt mijn buurman in de poule. Ja denk ik, alleen jammer dat ik het niet begrijp. En als het me dan toch een keer lukt riekt het vaak meer naar oplichting en bedrog.



Dag 5

Vier foto’s uit de vorige ronde. Ik moest spelen. In mijn vierkamp eindigden we alle vier met anderhalve punt. Curieus, allemaal eerste, zei er eentje. Heel teleurstellend, allemaal laatste, vond ik. Aart Strik gaf ons allemaal een tientje en ook nog een Matten. Dat laatste stemde mij droevig, want als je zoals ik veel troostprijzen wint, dan is je Mattenverzameling inmiddels wel compleet.



Dag 6

De zesde dag van het toernooi. De dag tussen de twee vierkampen. En hoewel het niet nodig was (Lennart was terug uit Zagreb) toch nog maar een keer mijn fototoestel meegenomen. En een boek, want de middag duurde lang. En niet alleen voor mij.

Joost Jansen kwam langs gelopen. “Het is hier geen leeszaal.” Gerie Opgenhaffen kwam langs gelopen. “Er gebeurt hier niets.” Ik zei: “pas maar op, dadelijk gebeurt er wél wat.” “Ja”, zei hij, “het zijn schurken.”



Dag 7

Girl Gang

Eindelijk gebeurde er wat. Het begon iets over enen. Nog lang niet alle weekendvierkampers hadden zich gemeld in de Oerknal. Achter de tafel met de deelnemerslijst zat Gerie Opgenhaffen. Naast hem stond Aart Strik. Aart overzag het café. Hij kent bijna iedereen. Tussen de schakers en schaaksters in het café ontwaarde hij … laten wij haar Ada noemen. Hij riep: Ada, heb je je al gemeld? Ada riep terug: ik heb toch gebeld dat ik er zou zijn, alleen iets later. Waarop Aart weer: maar Ada, als je je niet meldt dan weten wij toch niet of dat gelukt is. Dus Ada was zo goed niet of ze kwam zich melden bij de tafel en Gerie zette een vinkje. Kijk, dat vind ik nou leuk.

Maar zo gek was het allemaal niet, want toen we om twee uur klaar zaten om te beginnen, kwam de mededeling dat er bij Weesp twee treinen met deelnemers gestrand waren, omdat er een bovenleiding bovenop gevallen was. Er ontbraken dus nog wat vinkjes. En daarom werd het begin van de ronde een kwartier uitgesteld, waarin de vierkampers opnieuw werden ingedeeld. Het was het aardigste kwartier van het toernooi tot nu toe.

Fearless


Dag 8



Dag 9

Het Amsterdam Science Park Chess Tournament 2019 is gewonnen door de grootmeesters Evgeny Gleizenov en Mikhail Ulybin, en Ilias van der Lende. De laatste stal wat mij betreft de show. Hij bleef ongeslagen en verdiende een meesternorm. Hierboven zien we hem midden op de foto in zijn partij tegen GM Ulybin in de achtste ronde.

Het toernooi zit er op. Ik nam nog een paar foto’s van de laatste strijders en haastte mij naar huis. Juno logeert bij ons. Zij is tien, speelt prachtig viool en houdt van Harry Potter.

Draco dormiens nunquam titillandus


PS
In de laatste ronde van de weekendvierkampen zat ik schuin tegenover Wim Suyderhoud. Hij had zijn eerste twee partijtjes stilletjes verloren. Hij had ze zo’n beetje weggedroomd. Maar nu was hij helemaal klaarwakker. Hij ging uit een ander vaatje tappen.

Amsterdam Science Park Chess Tournament 2018

Hing Ting Lai

We kregen een enquêteformulier toegestuurd met de vraag: “Wat kan er verbeterd worden aan het schaaktoernooi?” Het gaat dus niet goed. Maar wat daar aan gedaan moet worden wist ik ook niet. Ik heb maar wat ingevuld. Nu bedenk ik dat die overlap met het Leiden Chess Tournament misschien niet zo handig is. En wat ik ook wel leuk zou vinden is een tweedaags rapidtoernooi tijdens het eerste weekend. Maar wat pas echt zou helpen is als ik weer wat beter ging schaken, zodat ik niet al die kleine monsters moet trotseren, die elkaar voortdurend lopen te voorzien van brandstof, zoals m&m’s, marshmallows of ander smakelijk materiaal. Ze voeren hun stappenplannetjes staande uit en laten jou met de brokken zitten.

Ik heb zes keer meegedaan. De laatste twee keer niet, maar heb ik foto’s gemaakt. Dat mag gelukkig nog. Tijdens de derde ronde draaide ik om een man heen, die dacht dat ik hem wilde fotograferen. Sommigen willen dat niet, deze vond het wel aardig. “Sta ik er op?”, vroeg hij verrast. “Nee in de weg”, zei ik. Dat was niet zo aardig. “Ik heb Messi net geschoten en nu moet ik Neymar nog hebben”, legde ik uit. Ik zag hem denken. “Echt?”, vroeg hij.

Fotogalerij

Spachess 2018

Laatste dag laatste foto’s, van een ontspannen toernooi in een ruim bemeten zaal en met een prima café, maar zonder allure en een teruglopende belangstelling en dat is jammer. Gelukkig waren er toch nog prachtige en uitgebreide verslagen van Dimitri Reinderman en Herman Grooten op Schaaksite. En voor de echte foto’s (van Lennart Ootes) kun je terecht op de website van het toernooi.

Winnaar van het toernooi werd Zyon Kollen, de B-groep werd gewonnen door Gilian Honkoop, de C-groep kende vijf winnaars, waaronder Stella Honkoop, en de D-groep twee winnaars, Kobe Smeets en David Spaan.

en deze weet ik echt niet

 

Spachess 2018

Op weg naar mijn tweede bezoek aan het Amsterdam Science Park Chess Tournament maakte ik een fout. Ik had in de Jan Evertsenstraat een filmpje dat ik tijdens mijn eerste bezoek geschoten had weggebracht naar Fotolab Kiekie en daarna op goed geluk een tram opgezocht. Lijn 14. Doe! Dat! Nooit! Tenzij je een rondrit door de binnenstad wilt maken. Ik zag de Westermarkt, de Dam, het Spui, het Rembrandtplein en het Waterlooplein, ik kwam langs Artis, het Tropenmuseum, de Dappermarkt en het Javaplein, en miste in de Molukkenstraat de bus naar het Science Park. Ik deed er dus een uur over.  Gelukkig hoefde ik niet te spelen.  Ik maakte foto’s.

Wedstrijdleider Aart Strik staat er niet helemaal op. Ik schiet de foto’s in het wilde weg, zonder door de zoeker te kijken. Dat gaat wel eens mis. We zien dus niet hoe Aart kijkt. Vermanend? Onderwijzend? Bemoedigend? De jongen lijkt niet onder de indruk.

Ook ik ontkwam niet aan een waarschuwing. Er kwam een man naar mij toe. “Maak je foto’s? Ik wil NIET dat je een foto van mij neemt.”  Ik ben te lelijk, voegde hij er nog aan toe. Ik zei : “jammer”, in het midden latend wat ik precies bedoelde.Een tijdje later, ik had GEEN foto van hem genomen, schoot hij mij nogmaals aan: “Ik heb een hint”, zei hij, “zwart-wit, is dat niks?” Ik bedankte hem dat hij mij daar aan herinnerde, haalde nu wel de bus, stapte bij Station Muiderpoort over op lijn 7 en kwam in minder dan een half uur uit op het Mercatorplein, vlak bij Foto Kiekie. Mijn foto’s waren ontwikkeld. Zwart-wit!

De laatste foto is een foto van de klimmuur die je passeert op weg naar de speelzaal. Schakers nemen in het algemeen de trap.

SPAchess 2017

De zevende editie van het Amsterdam Science Park Chess Tournament is een beetje aarzelend van start gegaan met in de open hoofdgroep vier grootmeesters en zes meesters. En zonder rondeverslag. Maar toch gebeurde er zoals gebruikelijk in de tweede ronde al weer iets bijzonders, al was dat dit keer niet leuk. De wedstrijd werd dik een kwartier stilgelegd omdat er een speler onwel was geworden en er ruimte gemaakt moest worden voor de hulpdiensten. Sommige schakers ontvluchtten de warme zaal, andere jongere schakers trapten een balletje en een enkeling bleef onverstoorbaar zijn stelling bestuderen.

Manuel Bosboom en Erik Schoehuijs hadden al eerder op eigen initiatief hun klok stil gezet. Hun stelling was nog in evenwicht, maar met Manuel in veldtenue loerend vanuit een egelstelling klaar voor de sprong. Toen de klokken weer aan waren gezet verloor Erik al gauw op onbenullige wijze een stuk. Maar hij had compensatie en hij zette zijn tegenstander min of meer vast. En hoewel die in de analyse achteraf in razend tempo de meest fantastische combinaties tevoorschijn toverde, liet hij in de partij zelf zijn voordeel glippen en was zijn enige truc er een die tot remise leidde.



Thuis heeft Erik uitgevonden dat hij een paar keer door het oog van de naald is gekropen in zijn partij tegen Manuel Bosboom. Bijvoorbeeld op dit moment:

Dat valt ons dus tegen van onze held, die wij bewonderen om zijn onverschrokkenheid en combinatoire vermogen. Maar gelukkig maakt hij in de zesde ronde (bij mijn tweede bezoek aan het toernooi) alles in één klap weer goed. Tegen Hugo ten Hertog offert hij met wit op de achttiende zet doodleuk een stuk:

Bosboom-Ten Hertog, stand na 18. Pf3xg5

Hij zit er een hele tijd op te broeden en zijn tegenstander is wat gaan wandelen.  Als die terugkeert bij zijn bord is hij helemaal niet verrast. Hij had niet anders verwacht. Zonder na te denken slaat hij het paard. Maar gek genoeg gaat hij onmiddellijk daarna diep in de denktank. Beiden zijn zo al snel in tijdnood. Ten Hertog verdedigt zich weifelend en de aanval van Bosboom wint aan overtuigingskracht. Dan komt er een moment dat de een niet ziet aankomen en de ander ongezien laat passeren.

Bosboom-Ten Hertog, stand na 28. … Pa5-b3



De laatste ronde van het toernooi, dat dit jaar toch al aan bloedarmoede leed (matige deelname, nauwelijks verslaggeving, geen nevenactiviteiten), was niet de beste en al helemaal niet voor Liafbern Riemersma, die van zijn fiets viel en het punt zonder te spelen aan Manuel Bosboom moest laten. Maar het toernooi kreeg wel een knappe winnaar: Erik van den Doel, verdiend en ongeslagen.

De andere winnaars waren: Wytse van der Velde (groep B), Quirine Naber (groep C), Frank Beusen (groep D), Hing Ting Lai (dagvierkamp groep A), Bas Haver (weekendvierkamp groep A) en Colin Stolwijk (NK studenten).