Slot Assumburg StayOkay schaaktoernooi 2019

Het was hard werken dit weekend. Voor schakers, maar ook voor mij. Eerst op zaterdag naar het open ASK-toernooi in Alkmaar en daarna op zondag naar het rapidschaaktoernooi van Excelsior in Slot Assumburg.

Dat laatste toernooi is nog steeds alleraardigst. Het wordt op informele wijze geleid door toernooidirecteur Peter Klok, bijgestaan door wedstrijdleider Cees Lute. Een onwaarschijnlijk duo. Het toernooi beleeft ieder jaar zijn laatste editie net zoals de organiserende vereniging Excelsior elk jaar besluit op te houden te bestaan. Dat maakt het allemaal extra feestelijk.

Dragan Skrobić deed mee. Wil je die zien moet je snel zijn. De eerste dag was ik er niet, toen schijnt hij goed te zijn weggekomen tegen Bastiaan Veldkamp, maar de tweede dag was ik er wel …

Twintig minuten kregen de spelers voor hun partij. Die kon dus veertig minuten duren. Ik was zondagmorgen tien minuten te laat. Dragan was al klaar. Na de lunch weer tien minuten te laat. Dragan was al klaar. Hij maakte een verontschuldigend gebaar. Had niet op me gewacht.

De laatste ronde was ik meer dan op tijd. Maar ook dat was op het kantje. In iets meer dan vijf minuten had hij zijn tegenstander geveegd en was hij toernooiwinnaar. Ongedeeld en ongeslagen.

Dragan Skrobić wint het toernooi

Wie ook ongeslagen bleef: Timo Yeh. De sensatie van het toernooi. Hij werd tweede, vóór onder anderen Bastiaan Veldkamp, Paul Lieverst en Thomas Broek, om maar een paar helden te noemen.

Timo Yeh krijgt applaus

Open ASK schaaktoernooi 2019

Het open Alkmaarse Schaakkampioenschap, georganiseerd door De Waagtoren was ook dit jaar met honderd deelnemers weer snel volgeboekt. Op zaterdag ging ik kijken. Ik had bij de AKO op station Alkmaar een krant gekocht. Die krant zou wel gelezen worden, maar niet door mij.

Jan Poland

Rob Freer verwelkomde mij. Hij speelde mee als het deelnemersaantal oneven was en bemoeide zich ondertussen met van alles en nog wat. En dat was nodig ook, vertrouwde hij mij toe. Op vrijdagavond was er bijna van alles mis gegaan. Als hij er niet geweest was …

Milan Ramer

Ik liep rond en maakte foto’s. Het toernooi was sterk bezet. De topspelers zaten vrijwel onbereikbaar opgeborgen tegen de achterwand van de zaal. Hing Ting Lai, die het toernooi zou gaan winnen, staat er dus niet op.

Sara Martinez

Duizenpoot Rob Freer had het mij in het begin al verklapt: er deden dit jaar verheugend (zijn woorden) veel vrouwen en meisjes mee.

Eline, Stella en Machteld

Ik noem ze op. In de A-groep Eline Roebers, Machteld van Foreest, Robin Duson, Maaike Keetman, Alisha Warnaar en Anna Martinez, in de B-groep Stella Honkoop en Sara Martinez, en in de C-groep Marit de Boer, Marloes Rogge, Ingrid van Rijs-Brands en Mirjam van Rijs, Flora Gaeta-de Vries en José de Goede. Ik hoop dat ik er geen een vergeten ben.

Anna Martinez

Opeens stond ik met een natte doek in mijn handen. Er was iets omgegaan. Rob Freer had moeten dweilen. Ja, zei hij, dat hoort er ook bij. Als hij wat organiseerde dan zette hij graag de puntjes op de i. Hij wees me op zo’n puntje: die krant bijvoorbeeld (verrek dacht ik daar ligt mijn krant), die mag daar dus niet liggen. Ik piepte: die krant is van mij. Die heb ik vanmorgen gekocht. Doet er niet toe, zei Rob, dat zijn de regels. En weg was hij, naar zijn bord. Hij viel weer in. En toen, ik kon mijn ogen niet geloven, toen stond Rob’s tegenstander Jeroen Bollaart op, pakte mijn krant en verwijderde die uit de zaal. Stond ik daar met een natte lap en opnieuw zonder krant.

Rob Bödicker

Het viel mee. Tussen de middag- en de avondronde samen met Nanny gegeten in het restaurant van het Gulden Vlies. Zij zei: ik heb de zaterdagbijlage van de Volkskrant voor je buitgemaakt. Die lag boven in de gang. Ik zei: dat is … mijn krant. Ik vertelde mijn verhaal. Zij vond het een zeurverhaal.

Cian O’Mahony tegen Marloes Rogge

Op de zaterdagavond had bijna de helft van de deelnemers een bye opgenomen. Richard Schelvis eerst ook, maar die had ‘m op tijd weer ingetrokken. Hij speelde tegen de koploper. Hing Ting Lai was iets te laat. Ik vroeg hem in het voorbijgaan: doe je een beetje voorzichtig? Hij zei: ik kan niets beloven …

Richard Schelvis in het verdomhoekje

Tata Steel Chess Tournament 2019 tienkampen


Ondanks overweldigende steun redde Klaas Veldhuysen het niet …



Vogels vlogen met Eline mee …






Maaike Keetman


Kiebitzers in het Café van de Moriaan


Khoi Pham, een winnaar



Tata Steel Chess on Tour in Alkmaar

De vijfde ronde van de Masters werd in Theater De Vest in Alkmaar gespeeld. De eerste vijf minuten mochten fotografen op het toneel foto’s nemen. Een genante vertoning. Ik stond achter in de zaal en wachtte rustig op mijn beurt.

De zaal was aardedonker. Het toneel was goed verlicht. Bij elk bord stond een lamp. Een stokoud telelensje deed zijn werk. Maar erg veel te beleven was er niet.

Naar de commentaarzaal dan maar. Daar zaten Anna Rudolf en Lawrence Trent. In 3D! Zij hadden er duidelijk plezier in. De zaal mocht reageren maar kon daar maar beter zuinig mee omgaan want elke domme opmerking zou wereldwijd breed uitgemeten worden beloofden ze. Ik hield dus mijn mond. En Magnus Carlsen had bij Jorden van Foreest nog net niet voor de tweede keer een heel vervelend paard op e5 gezet, toen ik overstak naar de Sint Laurentiuskerk.

Daar vierden de kinderen feest en hing een veel mooier paard. Alle tekeningen en werkstukken hadden iets met schaken te maken.

Er waren schoolwedstrijden en Jos Vlaming en Danny de Ruiter (van de Waagtoren) gaven schaakles aan zowel kleintjes als ouderen. Sport Vitaal heette dat. Rob Freer (ook van de Waagtoren) wees ondertussen Alina l’Ami de weg omhoog in de kerk. Ze kwam een beetje trillerig weer naar beneden, maar ze had wel een spectaculair plaatje geschoten van onder het dak.

Tegen een zijwand in de kerk hing een afkondiging van de schout, die het kennelijk zat was dat de jeugd voortdurend kattenkwaad uithaalde onder de preek of bij het uitgaan van de kerk. Elke brutaliteit of baldadigheid zou in het vervolg bestraft worden met een nacht opsluiting onder het oude orgel of drie gulden boete. Wel zou de dominee daarvan eerst de ouders verwittigen.

transcriptie



De kerk was koud. Er waren straallampen opgehangen die rood licht gaven. De meeste bezoekers hielden hun jas aan. Of liepen hard bij het uitgaan van de kerk.

Tata Steel Chess Tournament 2019 dagvierkampen

Het Tata Steel Chess Tournament 2019
op de eerste dag van de dagvierkampen
in De Moriaan

Klik op een foto voor een vergroting

Het was mooi weer. De regenbroek kon thuis blijven. Dacht ik. Maar in de duinen reisde een gemeen buitje met mij mee. Dat moest kennelijk ook in Wijk aan Zee zijn. Zo kwam ik toch nog kletsnat aan. Maar geen nood, de eerste ronde van de dagvierkampen was uitgesteld. Door een ongeluk tussen Beverwijk en Wijk aan Zee was de weg afgesloten geweest. Ik kreeg een uur om te drogen.

Jan Verhoeven had zich afgemeld bij Excelsior, want het zou wel laat worden dacht hij. Kijk maar, zei hij, het is al tien over half drie. Kijk eens goed, zei ik, het is pas tien over half twee. Tsjonge, zei Jan, dan moeten we dus nóg een uur wachten, dat wordt echt een latertje. Tegen die logica kon ik niet op. Dus toen heb ik me ook maar afgemeld.

Om half drie kon de ronde gestart worden. Zonder gongslag om de grootmeesters niet te verontrusten. Maar niet alle vierkampers hadden zich gemeld in De Moriaan, want nog voordat er een zet gedaan was kwam Richard de Jong al melden dat hij gepromoveerd was, van negen naar acht. En twee uur later had hij zijn eerste remise te pakken. Het bord had nog vol stukken gestaan, maar hij geloofde het verder wel. Hij ging op huis aan. Het was inmiddels borreltijd.

Tata Steel Chess Tournament 2019 weekendvierkampen

Het Tata Steel Chess Tournament 2019
op de tweede dag van de weekendvierkampen
in De Moriaan en De Zon

Klik op een foto voor een vergroting

In de achterzaal van Café De Zon was het stampvol. Er was commentaar van Ivan Sokolov en Hans Böhm bij de eerste ronde van de masters en de challengers. De twee commentatoren deden het goed. Er werd veel gelachen. Maar de nederlaag van Anish Giri kwam hard aan. Werd zijn imposante pionnenfront eerst nog veelbelovend genoemd, toen hij even later vreselijk verloren had, van Ian Nepomniachtchi, was het opeens de oorzaak van alle kwaad. Groot centrum grote verantwoordelijkheid sprak Sokolov diepzinnig. De zaal reageerde iets minder genuanceerd. Godsamme en wat een debacle hoorde ik. En iemand riep: hij moet wat minder twitteren. De beste stuurlui weten het weer eens beter, probeerde een ander. Staan aan wal, mompelde ik onhoorbaar.

Tijd voor een prijsje. De doos met boeken was net binnen gedragen. Hans Böhm begon gelijk te graaien. Hij keek behoorlijk op zijn neus toen hij geen schaakboek aantrof maar louter boeken over het staalbedrijf zo leek het: Door staal gedreven, Honderd jaar staalbedrijf, De werkende mens, en meer van dat soort. Alleen een verdwaalde foto van een jonge Jan Timman en een jonge Boris Spassky kon de goedkeuring van de commentatoren wegdragen. Die hielden ze voor zichzelf kreeg ik de indruk.

Het was dus reuze gezellig. Maar hoe moet dat nou straks met de tienkampers die altijd in De Zon spelen? Groot toernooi grote verantwoordelijkheid. Maar op de toernooiwebsite lees ik daar niets over. Of ik kan het niet vinden in die grabbelton. Worden ze misschien in de grote zaal gepropt? We wachten het af.

HWP Haarlemse Meesters 2018

Het HWP Haarlemse Meesters schaaktoernooi is een voorbeeldig toernooi. Klein maar fijn, in een prachtige omgeving en met een verslaggeving die klinkt als een klok, georganiseerd door een vereniging van alleskunners, die hun hand nergens voor omdraaien, want wat te denken van Bart Gijswijt, die de prachtige toernooiwebsite onderhoudt en ondertussen de meestergroep wint of andersom, van Paul Tuijp, die alle dagen van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat het hele gebouw brandschoon houdt, koffie schenkt, verslagen schrijft, invalt in de B-groep, invalt in de A-groep en nog net niet in de meestergroep. En over drie wedstrijdleiders hebben wij ook geen klagen. Hulde aan Het Witte Paard!


Ik speel mee en probeer en passant foto’s te maken. Dat blijkt voor mij al te veel te zijn. Ik kom in alle negen partijen verloren te staan, echt waar, maar scoor toch nog zes punten. Hoe is het mogelijk. Mijn tegenstanders en ik zijn aan elkaar gewaagd, maar op één onderdeel zijn ze me toch de baas: in het schieten van bokken. Petje af. Hier bijvoorbeeld:

Nieuwenhuis-Schmit (HM open B)  stelling na: 33. … Kd6-e6

Zwart heeft het nu wel gehad, maar wit geeft er nog een laatste en onverwachte slinger aan. De vechtjas! Zijn clubgenoten weten hoe hij is en seinen: freer drie freer drie. Een niet al te gekke zet met de koning had ook gemogen. Of desnoods slaan als hij het spannend wil maken. Maar hij ziet of hoort niets en doet: f2-f4?? De kamikazepiloot! Waarop een achterbaks pionzetje de partij beslist. Ik speelde op je tijdnood zegt hij achteraf. Een hele slechte gewoonte.

De foto’s dan maar:

Het Witte Paard had wat gasten uitgenodigd …



… maar speelde eigenlijk een onderonsje



Ga voor de partijen, uitslagen en verslagen naar

https://www.haarlemse-meesters.nl/2018

 

Naschrift

Koos Stolk, Joost Jansen en André van der Graaf waren de arbiters van dienst. De laatste ging op voor zijn derde internationale norm. Zijn optreden was vlekkeloos las ik in het document dat hem werd uitgereikt.

Spachess 2018

Laatste dag laatste foto’s, van een ontspannen toernooi in een ruim bemeten zaal en met een prima café, maar zonder allure en een teruglopende belangstelling en dat is jammer. Gelukkig waren er toch nog prachtige en uitgebreide verslagen van Dimitri Reinderman en Herman Grooten op Schaaksite. En voor de echte foto’s (van Lennart Ootes) kun je terecht op de website van het toernooi.

Winnaar van het toernooi werd Zyon Kollen, de B-groep werd gewonnen door Gilian Honkoop, de C-groep kende vijf winnaars, waaronder Stella Honkoop, en de D-groep twee winnaars, Kobe Smeets en David Spaan.

en deze weet ik echt niet

 

Spachess 2018

Op weg naar mijn tweede bezoek aan het Amsterdam Science Park Chess Tournament maakte ik een fout. Ik had in de Jan Evertsenstraat een filmpje dat ik tijdens mijn eerste bezoek geschoten had weggebracht naar Fotolab Kiekie en daarna op goed geluk een tram opgezocht. Lijn 14. Doe! Dat! Nooit! Tenzij je een rondrit door de binnenstad wilt maken. Ik zag de Westermarkt, de Dam, het Spui, het Rembrandtplein en het Waterlooplein, ik kwam langs Artis, het Tropenmuseum, de Dappermarkt en het Javaplein, en miste in de Molukkenstraat de bus naar het Science Park. Ik deed er dus een uur over.  Gelukkig hoefde ik niet te spelen.  Ik maakte foto’s.

Wedstrijdleider Aart Strik staat er niet helemaal op. Ik schiet de foto’s in het wilde weg, zonder door de zoeker te kijken. Dat gaat wel eens mis. We zien dus niet hoe Aart kijkt. Vermanend? Onderwijzend? Bemoedigend? De jongen lijkt niet onder de indruk.

Ook ik ontkwam niet aan een waarschuwing. Er kwam een man naar mij toe. “Maak je foto’s? Ik wil NIET dat je een foto van mij neemt.”  Ik ben te lelijk, voegde hij er nog aan toe. Ik zei : “jammer”, in het midden latend wat ik precies bedoelde.Een tijdje later, ik had GEEN foto van hem genomen, schoot hij mij nogmaals aan: “Ik heb een hint”, zei hij, “zwart-wit, is dat niks?” Ik bedankte hem dat hij mij daar aan herinnerde, haalde nu wel de bus, stapte bij Station Muiderpoort over op lijn 7 en kwam in minder dan een half uur uit op het Mercatorplein, vlak bij Foto Kiekie. Mijn foto’s waren ontwikkeld. Zwart-wit!

De laatste foto is een foto van de klimmuur die je passeert op weg naar de speelzaal. Schakers nemen in het algemeen de trap.

Open ASK-toernooi 2018

 
Het toernooi om het open Alkmaars schaakkampioenschap, georganiseerd door de ASV De Waagtoren, is een van de aardigste weekendtoernooien die er zijn. Op de zaterdag liep ik twee rondjes mee. Met mijn fototoestel. De bovenzaal van Het Gulden Vlies was weer goed gevuld. Er deed een grootmeester mee en heel veel jeugd. De spelers was op het hart gedrukt niet van de grootmeester te winnen, want dan zou hij wel eens weg kunnen lopen. Alleen in de laatste ronde mocht het. En zo gebeurde het.
 

Fotogalerij

Klik op een foto voor een vergroting

Stayokay Slot Assumburg Rapidschaaktoernooi 2018 (1)

De zesde editie van het Stayokay rapidschaaktoernooi, georganiseerd door de Heemskerkse Schaakvereniging Excelsior, is van start gegaan met 39 deelnemers onder wie de winnaar van de vierde editie Paul Lieverst, die meteen maar even de grote ratingfavoriet Fred Slingerland, in ieder geval voorlopig, zijn hielen liet zien. En ook Thomas Broek moest er aan geloven. Mede daardoor leidt Paul, na de eerste dag, het veld met het volle pond uit vijf partijen. Morgen krijgt hij ongetwijfeld te maken met Bart-Piet Mulder die met een half puntje minder op de tweede plaats staat.

Tata Steel Chess Tournament 2018 tienkampen

DAG 1

En heb je nog een leuke anekdote, vraagt Nanny als ik thuis kom. Nee, zeg ik, maar anderen in mijn groep wel. Die hadden van alles meegemaakt en de clou van het verhaal was steeds dat ze daarin op onnavolgbare wijze aan het langste eind trokken. En wat is jouw clou vandaag, dringt Nanny aan. Dat ik dus weer eens aan het kortste eind trok, mompel ik. Mijn tegenstander zei: mijn maten wachten. En weg was hij. Dan zal je wel te lang doorgespeeld hebben. Ze wrijft nog wat zout in de wonde. En zat je daar een beetje knap? Ja dat ook. Het was weer afgeladen vol en ik zat ver in de hoek van de zaal helemaal weggeborgen onder de brandslang zo ongeveer. In de verte zag ik soms clubgenoten lopen. Ik heb gezwaaid en geroepen, maar ze zagen en hoorden me niet of deden alsof. Nanny neemt nu zogenaamd gas terug: het is wel groep 5 hè? Foto’s gemaakt dan maar? Nee, of toch: eentje, aan het eind van de middag in het midden van de zaal, van een partijtje dat over belangstelling niks te klagen had.

 

DAG 2

Dit keer tappen we uit een ander vaatje:

In een woeste Wolga dreigen mijn tegenspeler en ik om beurten kopje onder te gaan. We stapelen fout op fout en het is een wonder dat geen van ons beiden wint.

Hier hap ik al naar adem. Ik doe het voor de hand liggende Pxe6 waarna er voor zwart niet anders opzit dan ruilen op c3 gevolgd door Da5. Ik red mijn toren: Tf1-f4, zwart slaat met de dame op c3 schaak, en ik produceer de krukkenzet Ld2?  in plaats van Dd2! Het loopt met een sisser af, want zwart kiest voor het schaak op e5? in plaats van op g3!

Zes zetten later. Mijn toren op f4 heeft twee zwarte paarden onschadelijk gemaakt maar helaas daarbij zelf het loodje gelegd, evenals zijn collega op a1 trouwens. Ik kan  de verleiding niet weerstaan om tenminste een toren (op a8) terug te winnen in plaats van met Pe6+ remise te maken. En weer word ik gered: zwart geeft eerst schaak met zijn andere toren alvorens op a2 te slaan maar met de koning op g3 is dat niet zo erg meer.

Wit kan zich knap redden met De6! of Pc7! Ik kies voor het laatste. In tijdnood gebeuren er nu de vreselijkste dingen die ik hier liever niet laat zien. Zwart mist nog minimaal twee keer de winst, wit doet daar uiteindelijk niet voor onder.

 

DAG 3

Eindelijk mooi weer in de duinen. Maar in de Moriaan wil het nog niet lukken. Een bloedeloze remise gespeeld. En snel klaar. Dus nog wat foto’s gemaakt.

 

DAG 4

Quirine Naber en Timardi Vehoeff

De Masters en de Challengers hielden rust en de wedstrijdleiders waren ziek, dus wij hadden een heerlijke dag. Aart Strik had Gerda Schiermeier uit De Zon opgetrommeld om hem bij te staan en zo liep alles op rolletjes.

In tienkamp 3B speelde koploper Richard Schelvis met wit een prachtige partij tegen Khoi Pham.  De zetten heb ik gestolen maar ik zal ze hier niet tonen (want dan kan hij ze nog een keertje doen). Alleen de laatste vijf, dat kan geen kwaad.

Richard nam nu ruim de tijd. Zijn tegenstander at een kroketje. Ik hield het niet vol en ging een rondje lopen. Toen ik terug kwam was er 41. Th6xg6+! Ld3xg6  42. h5xg6 Lg5-f6  43. Kg1-g2 e5-e4  44. f3-f4 Lf6-d4  45. g4 gedaan en had Richard gewonnen.

Igor Vanduyfhuys

Even verderop liet clubgenoot Hans Leeuwerik zich beetnemen door de jonge Igor Vanduyfhuys. Hij had verzuimd met zijn loper de zwarte pionnen te stoppen. En wat mij overkwam was niet veel beter. Net toen ik mijn zaakjes op orde had en een stuk dacht te gaan winnen, werd ik verrast door een desperaat dameoffer.

In het eerste diagram bedenk ik het talentvolle 19. e3-e4!
Zwart slaat met 19. … Pf6xe4 en ik doe het enige juiste: 20. Pd2xe4, want zowel 20. Lxe7? als  20. Lxe4? (Pxe4 Txc8 Txc8 Lxe7) falen op zwarts Pe4-c3 met matdreiging op g2. En na 20. Pe3 volgt er een ware slachting (Dxd2 Dxd2 Pxd2 Lxe7 Pxf1 Lxf8 Pxe3 Lxc5 Pxg2) en als ik goed heb geteld sta ik dan twee pionnen achter.

In het tweede diagram heeft zwart met 20. … Le7xh4 mijn dameloper geslagen (misschien had hij beter La6 kunnen doen). Ik krijg er zin in en val met: 21. Pd1-e3 de dame aan. Die gaat een stapje opzij: 21. … Dd5-e5 en ik val met 22. f2-f4 opnieuw de dame aan. Dat gaat hem het paard op c5 kosten denk ik. Hij doet doodleuk 22. … De5-d4 en ik dus lachend 23.Tf1-d1 Kat in ‘t bakkie.

Het derde diagram: 23. … Dd4xd1 En ja hoor, ik denk weer eens dat nu álles kan  en doe 24. Tc1xd1?? Hoe is het mogelijk. Sukkel die ik ben! Niks stuk gewonnen. Een moeizame remise wordt het. Ik ben hard op weg naar De Zon.

 

DAG 5

De foto’s zijn vandaag een beetje onscherp. Ik zit nog een beetje na te trillen. Mijn tegenstandster liet me alle hoeken van het bord zien. Ze stond zo goed dat, toen het toch nog remise dreigde te worden, zij daar niets van wilde weten en met haar lopers bleef jagen op alles wat bewoog, totdat ik sterretjes zag en zij toch nog een manier vond om mij aan een onverdiend punt te helpen. Uitgewoond en kletsnat kwam ik thuis. Nanny had voor mij gekookt. Kan ik dan niks meer zelf?

 

DAG 6

De rustdag is gehaald zonder al te grote schade. Wel kreeg ik nog een Franse ruilvariant voor mijn kiezen. En als ik ergens een hekel aan heb … Ik moet er maar eens wat meer aandacht aan besteden. Nu werden al snel ook nog alle lopers afgeruild en de dames en de torens en dat was het dan. Ik heb echt geprobeerd te winnen beweerde mijn tegenstander. Nou, ik dus niet, dat ligt niet in mijn aard. Ze moeten me echt dwingen, dan lukt het nog wel eens, maar zo dus niet.

Heel veel bekenden zie ik. Eric van Benschop, Han Kemperink, Gerard van Pinxteren, Wim Rakhorst, Johan Buis, Paul Harmse en op de achtergrond ook nog Ron Lameris, Hans Leeuwerik en Cock Ippel.

En wat te denken van dat sarcastische mannetje die zegt dat zijn vrouw alles weet. Beter weet is de boodschap. Het is misschien nog waar ook, vrouwen lezen wel eens een boek.

Ja sorry hoor, er gaat wel eens wat mis

 

DAG 7

Vijfenveertig jaar geleden was zij dameskampioen van Nederland. Ik zag er een beetje tegen op. Maar ze was zes minuten te laat en het eerste dat zij deed was alle stukken op een hoop gooien inclusief mijn pion op d4. Er lag suiker op het bord. Zo kon er niet gespeeld worden. Er werd geveegd en geklopt en links en rechts kwam het commentaar los. Eén zet tegelijk hoor. En dat is nog eens een opening. Ik meldde verrast dat ik mij híer niet op had voorbereid en hielp mee de orde te herstellen. Toen dat gelukt was en mijn pion weer op d4 stond ontwikkelde zich een vrolijk partijtje. Voor mij dan. Want zo kordaat als zij begonnen was, zo terughoudend was zij nu:

En dan nog wat. Over kleding. Fons Vermeulen bivakkeert deze week een straatje achter ons en hij kwam even buurten. Hij vond dat Sandra Keetman er prachtig uitzag. Alle dagen eigenlijk. En steeds weer anders. Dat vond hij mooi. De charmeur. En toen keek hij mij vals aan en zei: en dat kan je niet van iedereen zeggen.

 

DAG 8

Het was een lange zit vandaag. Voor de tweede keer in dit toernooi werd ik met dat vermaledijde d4-Lf4-systeem van wit geconfronteerd. En net zoals de vorige keer bereikte ik met meer geluk dan wijsheid een gewonnen eindspel.

stelling na 35. Kf2-e3

Die zwarte pion op e2 is een schavuit maar die zal niet promoveren. Dat zal de h-pion gaan doen. Mijn eerste zetten zijn dus h7-h5-h4-h3. Wit beweegt wat heen en weer met zijn toren, probeert niet eens meer met b3 de b-lijn te openen, wat ook eigenlijk geen zin meer heeft.

stelling na 44. Te1-h1

Er zijn over en weer een paar onschuldige zetten gedaan om de tijdcontrole te halen, maar nu gaat het dan gebeuren. Ik ga mijn koning naar de h-lijn brengen: 44. … Kf5-g4  (wit kan de e-pion niet slaan wegens Kg4-g3+ gevolgd door h3-h2) 45. Ke3-f2 Kg4-h4  46. Th1-g1 h3-h2 47.Tg1-h1 Kh4-h3 en de manoeuvre Lh5-g4-f5-e4 beslist de partij. Op naar het café.

 

DAG 9

Na afloop. In het café zaten twee mannen die ook hadden geschaakt maar die bridge toch leuker vonden. En je begrijpt het niet, zei de een, ze komen helemaal uit Friesland en Limburg. En uit India, zei de ander. Ja, maar die worden betaald, wist de eerste. En Johan Buis had van een man gewonnen die al vele malen gefotografeerd en nu ook nog getekend was. Waar hij bij zat. Vanwege de karakteristieke kop, van die andere man dus. Het moest niet gekker worden. Hij ging aan het bier. Nanny moest ik daar trouwens ook weer weg plukken, uit dat café. Gisteren zat ze in De Zon aan de bar. Daar stond een pinapparaat en daar mocht niemand aan komen, zelfs wapperen mocht je niet zelf doen, want als er ook maar iets veranderde aan de opstelling van dat ding dan had het geen bereik meer. Komt er een kleine jongen met een autootje over de bar gereden. Hij ziet het pinapparaat. Knopjes drukken roept hij. Het hele café op tilt. Net op tijd weet zijn oma een ramp te voorkomen. Reuze gezellig, vond Nanny het. Het wordt nog een hele toer om haar weer in het gareel te krijgen.

Tata Steel Chess Tournament 2018 vierkampen

Tata Steel Chess Tournament
dagvierkampen
16 januari 2018

Tata Steel Chess Tournament 2018 vierkampen

Tata Steel Chess Tournament
weekendvierkampen
13 januari 2018

SPAchess 2017

De zevende editie van het Amsterdam Science Park Chess Tournament is een beetje aarzelend van start gegaan met in de open hoofdgroep vier grootmeesters en zes meesters. En zonder rondeverslag. Maar toch gebeurde er zoals gebruikelijk in de tweede ronde al weer iets bijzonders, al was dat dit keer niet leuk. De wedstrijd werd dik een kwartier stilgelegd omdat er een speler onwel was geworden en er ruimte gemaakt moest worden voor de hulpdiensten. Sommige schakers ontvluchtten de warme zaal, andere jongere schakers trapten een balletje en een enkeling bleef onverstoorbaar zijn stelling bestuderen.

Manuel Bosboom en Erik Schoehuijs hadden al eerder op eigen initiatief hun klok stil gezet. Hun stelling was nog in evenwicht, maar met Manuel in veldtenue loerend vanuit een egelstelling klaar voor de sprong. Toen de klokken weer aan waren gezet verloor Erik al gauw op onbenullige wijze een stuk. Maar hij had compensatie en hij zette zijn tegenstander min of meer vast. En hoewel die in de analyse achteraf in razend tempo de meest fantastische combinaties tevoorschijn toverde, liet hij in de partij zelf zijn voordeel glippen en was zijn enige truc er een die tot remise leidde.



Thuis heeft Erik uitgevonden dat hij een paar keer door het oog van de naald is gekropen in zijn partij tegen Manuel Bosboom. Bijvoorbeeld op dit moment:

Dat valt ons dus tegen van onze held, die wij bewonderen om zijn onverschrokkenheid en combinatoire vermogen. Maar gelukkig maakt hij in de zesde ronde (bij mijn tweede bezoek aan het toernooi) alles in één klap weer goed. Tegen Hugo ten Hertog offert hij met wit op de achttiende zet doodleuk een stuk:

Bosboom-Ten Hertog, stand na 18. Pf3xg5

Hij zit er een hele tijd op te broeden en zijn tegenstander is wat gaan wandelen.  Als die terugkeert bij zijn bord is hij helemaal niet verrast. Hij had niet anders verwacht. Zonder na te denken slaat hij het paard. Maar gek genoeg gaat hij onmiddellijk daarna diep in de denktank. Beiden zijn zo al snel in tijdnood. Ten Hertog verdedigt zich weifelend en de aanval van Bosboom wint aan overtuigingskracht. Dan komt er een moment dat de een niet ziet aankomen en de ander ongezien laat passeren.

Bosboom-Ten Hertog, stand na 28. … Pa5-b3



De laatste ronde van het toernooi, dat dit jaar toch al aan bloedarmoede leed (matige deelname, nauwelijks verslaggeving, geen nevenactiviteiten), was niet de beste en al helemaal niet voor Liafbern Riemersma, die van zijn fiets viel en het punt zonder te spelen aan Manuel Bosboom moest laten. Maar het toernooi kreeg wel een knappe winnaar: Erik van den Doel, verdiend en ongeslagen.

De andere winnaars waren: Wytse van der Velde (groep B), Quirine Naber (groep C), Frank Beusen (groep D), Hing Ting Lai (dagvierkamp groep A), Bas Haver (weekendvierkamp groep A) en Colin Stolwijk (NK studenten).

ROC Nova College Schaaktoernooi 2017

ROC Nova College Schaaktoernooi 2017

Het ROC Nova College Schaaktoernooi is opnieuw gewonnen door Matthew Sadler. In de voorlaatste ronde schudde hij zijn naaste belager Maxim Turov af, waarna hij in de laatste ronde met veel kunst en vliegwerk aan het langste eind trok tegen Enrico Vroombout. Alleen in de derde ronde had hij een half puntje afgestaan aan Jan Werle, de andere partijen besliste hij in zijn voordeel.

Matthew Sadler

Op zaterdag woonde ik twee ronden bij en maakte foto’s. De jeugd was weer goed vertegenwoordigd. In de B-groep speelde mijn clubgenoot Hans Leeuwerik tegen de vijf keer zo jonge Matteo van Cleef. Matteo uitte voor de wedstrijd zijn bezorgdheid. U gaat toch niet SAAI spelen? Hans stelde hem gerust.

HSG open 2017

Storingen en ander ongemak

Zondagmorgen. De NS-Reisplanner-Xtra beweert dat de trein op tijd vertrokken is en half leeg. Hahaha NS. Wij weten wel beter. Deze trein is overvol. Het is een halve trein. Die andere helft, ja die zal wel leeg zijn, maar die is er dus niet. We vertrekken met tien minuten vertraging. De machinist twijfelt nog over zijn eindbestemming. Hij denkt eerst Amersfoort, maar dan toch Zwolle en uiteindelijk wordt het Leeuwarden. Allemaal keurig omgeroepen. Dat wel. Gelukkig hebben we de tijd. Andere mensen niet. Die gaan hun aansluiting missen. De stemming zit er gelijk goed in.

In Hilversum klimmen wij over de koffers, kinderwagens en soortgelijk ongerief uit de trein. Nanny gaat leuke dingen doen en ik ga kijken bij de schakers. Het regent.

In Hotel Lapershoek is de vijfde ronde met een uur vertraging begonnen en de schakers zitten verspreid door het hele gebouw. Het is er om te stikken. Er is lekkage geweest en de airco is kapot. Echte schakers zitten daar niet mee, maar ik moet even acclimatiseren en ga koffie drinken op het terras. Haha koffie. Dat had ik gedacht. Geen bediening. Naast mij zit een ouder echtpaar. De man zegt tegen de vrouw: als ze niet komen gaan we toch gewoon thuis gezellig koffie drinken.

Ik zoek Erik Schoehuijs op. Hij zit in een piepklein zaaltje samengepakt met de top van de A-groep. Als je zo nu en dan even naar adem gaat happen op de parkeerplaats is het eigenlijk best te doen. Erik heeft nergens last van. Hij wint van Andrzej Pietrow. Ik krijg jus d’orange. Uit een flesje. En hij bemachtigt een schakerslunch. Hoe hij dat voor elkaar krijgt is me een raadsel. Er is kennelijk toch nog gauw iemand aangenomen.

Erik vertelt dat hij alle dagen te laat is gekomen, zowel heen als terug. Werkzaamheden, vertragingen, stroomstoringen, ze verzinnen het … Zaterdagochtend had hij in Bussum een taxi moeten nemen.

Ondertussen bezoekt Nanny de Costerustuin, dat is een historische botanische tuin, en het Hilversumse Raadhuis van Dudok met een rondleiding tot bovenin de toren. Ze stuurt een foto. Mijn mobiel staat uit.

Ik eet mijn boterhammen op het Laapersveld, een prachtig parkje, waar zwervers en afval verzameld zijn. Om drie uur ben ik terug voor het begin van de laatste ronde. Dat wordt een latertje ben ik bang. Maar het valt mee. Erik moet tegen een grootmeester: Roeland Pruijssers. Die gaat er eens goed voor zitten en offert zijn dame. We zien het niet aankomen. Erik vindt het best zo. Hij heeft een goed toernooi gespeeld en ratingpunten gewonnen.

28. … Dxg2+ 29. Kxg2 Lxe4+ 30. Kf1 Th2 31.Pg1 Lxg3 … 0-1

Samen met Nanny gaan we eten in de stad. De braderie is afgelopen maar we krijgen evengoed ons bier nog in plastic bekertjes. Verordening van de politie. Het driegangenmenu blijft steken na de eerste gang. Er is iets verbrand in de keuken. De kok naar verluid.

De terugreis valt reuze mee. Weliswaar rijden er geen treinen tussen Amsterdam en Uitgeest, maar de omweg via Beverwijk lukt zowaar. Het is een wonder. Erik is in slaap gevallen. Het lijkt ons leuk om dat zo te laten. De trein moet naar Hoorn. Erik niet. Het plan mislukt. In Uitgeest regent het pijpenstelen.

Thuis lees ik dat er die dag een vrouw van haar handtas beroofd is in de lobby van het hotel. En dat de daders ontkomen zijn. In een blauwe Opel Mokka! Ze schamen zich tegenwoordig ook nergens meer voor.

Fotogallerij

SPAchess 2016

Universum
Het Amsterdam Science Park Chess Tournament in het Sportcentrum Universum beleeft zijn zesde editie. Ik deed alle vorige keren mee en de eerste vier rondjes van dit jaar zitten er ook weer op. Het toernooi is weergaloos. Er gebeurt van alles. Tijdens de eerste ronde kregen we tijdens de partij het niet te missen omroepbericht dat de zaak in verband met de vakantieperiode om vijf uur ging sluiten. Dat bleek mee te vallen. Maar een dag later was er, ook weer onder het spelen, een heus brandalarm. We dienden het gebouw te verlaten via de nooduitgangen. Dat duurde dik tien minuten. Toen we buiten stonden bleek het loos alarm. In de keuken van de Oerknal was een hamburger ontploft. Sommige schakers hadden zich hier meer van voorgesteld en waren teleurgesteld, maar de trouwe deelnemers hadden het al eens eerder meegemaakt en konden het wel waarderen. Die grappen zijn traditie. We  hadden ook wel eens in een bloedhete zaal zitten braden, omdat de airco was uitgezet. En tijdens het eerste toernooi was er nog geen koffiebar in de zaal en moesten we twee trappen naar beneden om drinken te halen. Je kon halverwege ook de klimmuur nemen, dat was vaak veel sneller, maar vooral de oudere spelers durfden dat niet aan, hun leven hing toch al aan een zijden draadje met al dat aanstormende talent dat vrij was van school. De derde dag was bij uitzondering een beetje saai. We kregen onderleggers voor onze notatieformulieren zodat we niet meer met een bibberig geschreven partij thuiskwamen. Ik leek mijn tante Ans wel toen ze ver in de negentig en dement was. Ligt aan de tafels hoor verzekerde ik Nanny. Ja ja, zei ze, dat heeft dus ook betere tijden gekend. Wat moest ik daar nu weer van denken. Gelukkig brak er tijdens de vierde ronde een ouderwets donderend lawaai boven onze hoofden los. Ze bedenken elke keer iets anders merkte ik snedig op. Mijn tegenstander keek mij een beetje angstig aan. Het is toch wel onweer, vroeg hij benauwd. Ik hoop het, sprak ik hem moed in.

Lees verder SPAchess 2016