Vleermuis 96


Wijk aan Zee 2021

In het Noordhollands Dagblad zag ik een foto van de speelzaal. Ik mag die hier niet tonen, maar hij was beangstigend mooi. De Moriaan in getemperd blauw licht. Vanaf het balkon genomen. In het midden van de zaal stond een soort van doorzichtige kooi. En daarin veertien schakers en zeven tafels op een rij. Spotlicht viel op hun borden. Daarop speelden zij met kleine poppetjes. En ze waren allemaal van hout.

Wijk aan Zee 2020

Zo was het vorig jaar. Toen deden we allemaal nog mee. En waren we nog niet van hout. Is dat zo of denk ik het maar?

Nu wandel ik des morgens in de duinen, kijk ik des middags schaak en vergaap ik me des avonds aan tv. Wonderlijk hoeveel mensen plotsklaps de oorlog nog hebben meegemaakt. Soldaat van Oranje zijn ze waarschijnlijk mee in de war. Ik ga de knijpkat maar weer eens van zolder halen. Op avondklok rijmt verduisteren. Leer mij een bloembol eten. En dan nog wat: de vaccins zijn spoorloos, de bestuurderen zijn ten einde raad en heel Nederland is opeens Urk. Maar wanhoop niet, ik zeg maar zo:

Vleermuis 38

Het schaken staat op een miserabel laag pitje. Het kaarsje van zaterdagteam SC Bakkum is inmiddels uitgewaaid. Er wordt naar lucifers gezocht. Maar gaat de KNSB ons in september nog iets bieden? Bestaat de schaakbond nog wel? Bij mij zijn de schaakstukken in quarantaine gegaan. Ze hebben liever niet dat ik ze aanraak. Voor mijn eigen bestwil, zeggen ze. Dus houd ik mij bezig met de onvoorstelbare hoeveelheid schaakfoto’s van de afgelopen tijd. Bijvoorbeeld van het Tata Steel Chess Tournament begin dit jaar in Wijk aan Zee. Tjonge, wat hebben we daar een geluk gehad! Nog net voor het carnaval uit. En misschien wel voor de laatste keer.

Ondertussen lees ik dat het Max Euwe Centrum Eline Roebers heeft uitgeroepen tot schaaktalent van het jaar. Zo, denk ik dan: je hoeft het dus zelf niet te hebben, talent, je kunt er wel oog voor hebben. Ik probeer haar vaak te fotograferen zonder dat ze het merkt. Alleen lukt dat vrijwel nooit. Ze is slimmer dan ik en houdt me in de gaten. En er zitten te vaak te veel andere mensen omheen. Zoals ook hier. Een zaal vol. En bijna allemaal in de risicogroep of daartegenaan zo te zien. De wat oudere talenten dus. De man met het witte haar (ja wie?) die ken ik niet. Paul Harmse met het geruite hemd (ja welk?) die ken ik wel, want hij is van Castricum. En Sernin van de Krol die is nog jong, rijzende ster in het gilde van schaakarbiters volgens het Noordhollands Dagblad. Hij grijpt zo min mogelijk in. Dus wat we hier zien is bijzonder.

Open Heemskerks schaakkampioenschap

De vierde editie van het open Heemskerkse schaakkampioenschap in 1981 werd gewonnen door Hendrik Koopman. In 1982 zou hij dit kunststukje nog eens herhalen. Hij werd daarmee de opvolger van Jan Smit (winnaar in 1978) en Erik Schoehuijs (winnaar in 1979 en 1980).

Open Heemskerks schaakkampioenschap 1981

Op de overzichtsfoto zien we achtereenvolgens Bram Janssen, Frans en Hendrik Koopman, een sensatie die even in de lucht hing, Ronald Maat, Nico Kok, Hendrik Koopman, Hugo Faber, Ron de Brie, Hans Nuijen, Hendrik Koopman en Ben Bron die de Beker overhandigt

De basis voor zijn kampioenschap legde Hendrik Koopman in de eerste ronde, waarin hij Hans Nuijen versloeg. Zijn tegenstanders in de tweede en derde ronde, Piet Meijer en Ronald Maat, bleken kansloos. Pas in de vierde ronde werd hij weer op de proef gesteld. In een boeiende partij, waarin hij door een torenoffer een onstuitbare pionnenvleugel kreeg, versloeg hij Nico Kok. De laatste ronde leek met een vol punt voorsprong op zijn naaste belagers een formaliteit te worden. Maar Hugo Faber hield zijn ogen wijd open en strafte het al te zorgeloze spel van zijn tegenstander hardhandig af.
Daarmee leek het toernooi een sensationele ontknoping te krijgen, want behalve Hugo Faber, kwam ook Hans Nuijen, door een overwinning in de laatste ronde op Nico Kok, nog op gelijke hoogte. Weerstandspunten moesten de beslissing brengen, maar deze spraken een duidelijke taal, waardoor de sterkste toch nog kampioen werd.


Voor Excelsior, schakers sinds 1955, nu ze er mee ophouden

Vleermuis 5

Parijs 1986

Kijk, dit kan dus even niet meer. Zelfs het kandidatentoernooi is nu gestopt. Halsoverkop vlogen de spelers naar huis. Poetin ging het luchtruim sluiten. Hún luchtruim. De lol was er opeens helemaal van af. Eentje is nu heel erg boos. Eerst omdat het doorging zonder hem en nu omdat ze het niet willen overdoen met hem.

Onze problemen zijn gelukkig minder groot. Wij maken heel vroeg in de morgen een stiekeme wandeling en wisselen snel van stoep als er iemand aan komt. Hondenbezitters zijn het gevaarlijkst. Die lopen als ze de kans krijgen met hond en al dwars door je heen, met een gezicht van wij mogen en wat doe jij hier op straat. Hardlopers zijn ook niet mals. Die kunnen echt niet uitwijken. Blik op oneindig. Die halen het einde van de crisis wel.

Gisteren eindelijk vier rollen toiletpapier bemachtigd. Achterop de fiets gebonden en via sluikwegen naar huis gebracht. We gaan ze nu zwaar bewaken en niet gebruiken, want we moeten er misschien wel drie maanden mee doen.

Open ASK-toernooi

Fotoimpressie


en een partijfragment, waarin Romayn Brandsma zijn tegenstander Hans Galjé hardhandig vloert

Het toernooi om het open Alkmaars schaakkampioenschap is dit jaar (samen met de organiserende vereniging De Waagtoren) verkast van het Gulden Vlies in de binnenstad van Alkmaar naar het meer afgelegen wijkcentrum Overdie. Dat is jammer, maar tegelijk ook een verademing qua ruimte, en met een prima bar.

Sandra Keetman, Rob Freer en Jan Poland leidden het toernooi. Rob en Sandra hadden voor alle deelnemers een kolossale schaal snoep klaar staan voor de broodnodige suikers, waar gretig gebruik van werd gemaakt. En Jan sloeg aan het begin van elke ronde op de gong…

Is dat de goden niet verzoeken?

Het Alkmaars schaakkampioenschap leed nog niet onder het virus, wel onder de concurrentie van het gelijktijdig gehouden Noteboom toernooi in Leiden. Maar het kreeg met Yong Hoon de Rover een sterke winnaar. Eén keer zag ik hem, heel even, zuchten. Dat was toen hij op een Slavische ruilvariant werd getrakteerd. Daar kon zelfs hij geen chocola van maken.

Kijk voor uitslagen en partijen op de toernooisite van de Waagtoren

Slot Assumburg Stayokay schaaktoernooi 2020

Het Slot Assumburg Stayokay rapidschaaktoernooi was weer een vrolijke bedoening. Gelijk bij aanvang toverde wedstrijdleider Gerard Limmen al de eerste grap uit zijn computer. Richard de Jong kreeg een startrating van 14000 en begon dus op bord 1. Het extra nulletje hielp hem niet. Hij verloor van de eerste de beste onbenul. De ratingprijs kon hij dus alvast uit zijn hoofd zetten. Zijn tegenstander daarentegen was erg opgelucht. Die had nu heel even een toernooiprestatierating van maar liefst 8000. Iedereen wilde nu tegen Richard de Jong spelen. Maar daar stak Gerard een stokje voor.

Toernooidirecteur Peter Klok bleef onverstoorbaar. Hij doet dit nog twee jaar, beloofde hij aan het eind. De deelnemers beloonden hem met applaus. Fred Slingerland won het toernooi. Vorig jaar had hij ook al een gooi gedaan, maar toen mislukte die nog. Dit keer bleef hij de usual suspects Richard Schelvis, Dragan Skrobic, Thomas Broek, Paul Lieverst en Erik Schoehuijs, allemaal oud-winnaars, knap voor. De ratingprijzen gingen als ik het goed heb begrepen naar Liesbeth Roelse en Peter van Tongeren. En een eervolle vermelding krijgt Louis Witte van mij. Bij hem is het er op of er onder. Zes gewonnen drie verloren. Een compromisloze schaker. De grote verrassing in dit opzicht was Thomas Broek. Vijf remises scoorde hij. En de latte macchiatomachine ging ook stuk. Ik denk dat het de wind was die om het kasteel gierde.

Twaalf schaakfoto’s uit 2019

Foto’s van schaakwedstrijden en -toernooien in 2019. Op de meeste foto’s zijn schaakborden en schaakstukken te ontdekken; op één foto niet, maar wordt er naar gezocht.

De foto’s zijn ontleend aan de hieronder staande artikelen:

Tata Steel Chess on Tour in Alkmaar
Tata Steel Chess tienkampen
Open Alkmaars Schaakkampioenschap
Slot Assumburg schaaktoernooi in Heemskerk
ROC Nova College schaaktoernooi in Haarlem
NHSB snelschaakkampioenschap in Zwaag
Amsterdam Science Park Chess Tournament
Schaaksimultaan van Excelsior tegen Manuel Bosboom
KNSB-competitiewedstrijd VAS-De Wijker Toren
Haarlemse Meesters schaaktoernooi
Amstelveen Chess Masters schaaktoernooi

Tata Steel Chess Tournament

Tata Steel Chess Tournament 2020

Tienkampen
17 januari 2020 … eerste ronde …… Zonder vrees of blaam
18 januari 2020 … tweede ronde ….. Uit een ander vaatje
19 januari 2020 … derde ronde ……. Ik lijk wel dronken
20 januari 2020 … vierde ronde …… Tweemaal applaus
21 januari 2020 … vijfde ronde …….. Analyseren noemt hij dat
22 januari 2020 … zesde ronde …… Mag dit allemaal?
23 januari 2020 … rustdag …………. Of golden hier andere wetten?
24 januari 2020 … zevende ronde … Er gebeuren rare dingen
25 januari 2020 … achtste ronde ….. Van de trap gevallen
26 januari 2020 … negende ronde … Rommeltje

Vierkampen
11 januari 2020 … tweede ronde van de weekendvierkampen
14 januari 2020 … tweede ronde van de dagvierkampen


Amstelveen Chess Masters 2019

Isafara Gergin


Chess Masters

Afgelopen weekend (zaterdag 30 november en zondag 1 december 2019) had het vijfde Amstelveen Chess Masters schaaktoernooi plaats in het Keizer Karel College. De onderdelen waren het Nederlands kampioenschap snelschaken (op zaterdag), het Nederlands kampioenschap rapidschaak vrouwen en mannen, het Brainwave open rapidschaaktoernooi en een Grand Prix schaaktoernooi voor de jeugd (allemaal op zondag).

De voorloper van dit toernooi was de BrainWave denksportmanifestatie. Er werd toen gedamd, gebridged, go en stratego gespeeld, en japans, chinees en gewoon geschaakt. In 2009, dus tien jaar geleden, won Robert Ris het schaaktoernooi. Hij is nu toernooidirecteur.

Ik kreeg toestemming om foto’s te maken.

BrainWave

Het wachten is op …

… dat ene briljante idee

Grand Prix

… een goede vraag, nee de vaders en moeders mogen niet helpen …

Het NK snelschaken

het leukst waren de eerste ronden, toen het peleton nog compleet was …

… en het kaf nog niet van het koren was gescheiden …

Het koren
Iozefina Paulet

In de aula speelden nu de zestien besten op liveborden. Op het grote scherm waren de partijen moeilijk te volgen en er was weinig publiek.

Maar vanaf de gaanderij op de eerste verdieping had je goed zicht.

De finale ging tussen Loek van Wely en Casper Schoppen. Toen waren er opeens wel een heleboel kijkers. En natuurlijk stond ik weer eens achteraan. Maar ik heb toch alles gezien. Casper Schoppen won.


Het NK Rapid

Zondag maakte ik mij er met een jantje-van-leiden vanaf. Na de derde ronde hield ik het voor gezien. Zo’n toernooi gaat je niet in de koude kleren zitten en ik wilde nog een rondje door oud Amstelveen maken. Eline Roebers verloor een paard- en pionneneindspel van Iozefina Paulet en Jan Smeets had al drie keer gewonnen. Wie is Jan Smeets vroeg iemand aan mij. Ik zei: Nederlands kampioen 2008 en 2010.

Hilversum 2008

In 2008 fleste hij Daniël Stellwagen en in 2010 bleef hij Anish Giri voor. Hij keek mij ongelovig aan. Fake news zag ik hem denken.Weet je dan ook waar de toiletten zijn, vroeg hij toen. Ik zei: achter de tafel van de wedstrijdleiders links de gang in en dan meteen rechts. Er staat jongens op de deur, zei ik ook nog. Hij liep er straal voorbij. Had ik weer eens geblunderd? Ik zette haastig koers naar Het Dorstige Hert in de Dorpsstraat. Dat heette nu ‘t Hert en was dicht. Het werd tijd om naar huis te gaan.

En voor wie het nog niet weet: Jan Smeets werd Nederlands kampioen rapid bij de mannen en Zaoqhin Peng bij de vrouwen. En de beste BrainWaver was David Klein.

HWP Haarlemse Meesters 2019

Haarlemse Meesters Schaaktoernooi

Schaken met de Haarlemse Meesters in het Stedelijk Gymnasium. Bovenin de zaal hing tegen de lichtkoepel een ballon gekleefd met gefeliciteerd erop. Zo’n toernooi is het. Elk jaar weer een feest. Ik deed mee en probeerde tegelijk ook nog foto’s te maken. Dat ging dus niet goed. Dat wil zeggen met de foto’s wou het soms nog wel lukken, maar met het schaken niet zo. En dat arbiter Joost Jansen behalve de allermooiste gong uit zijn verzameling tevens zijn metaaldetector had meegenomen hielp ook niet echt.

Alisha Warnaar en Robin Duson

De volgende tegenslag was dat ik mijn nieuwe teamgenoten tegenkwam. En die zijn behoorlijk doortrapt. We hebben ons deze zomer met een mannetje of acht opgegeven voor de vijfde klasse KNSB als zaterdagteam van SC Bakkum. En van die acht deden er nu vijf mee hier in Haarlem. Vier in de B-groep en een in de A-groep. Kijken of we de regels van het spel nog beheersen.

Gerard van den Bergh

En nou zou je verwachten dat teamleden elkaar een beetje heel zouden laten, maar de eerste die onderuit werd geschopt was Jan Koopman. Door Gerard van den Bergh.

Jan Koopman

En toen nam Jan ongenadig revanche. Op mij. Ja kijk, als het zo gaat, hoeft het voor mij niet meer. Alleen Erik Breedveld ontliep alle tackles van zijn teamgenoten en eindigde hoog.

Erik Breedveld

Zijn broer André Breedveld had geen zin in deze onzin en liep spitsroeden in de A-groep.

André Breedveld

Door dit gedoe was ik gelijk in het begin al een hele vracht ratingpunten kwijtgeraakt en ik begon mij ernstig zorgen te maken. Mijn plekje in het nieuwe zaterdagteam kwam zo wel erg op de tocht te staan. Maar gelukkig was daar in de zevende ronde Bert Dreef.

Bert Dreef winnaar van de ratingprijs

Swiss Master zei dat zijn geboortedatum 2029 was en zijn rating 1471. Die moest ik kunnen hebben. Maar Nanny zei: “Haal je maar niks in het hoofd, want dat van die geboortedatum en die rating, dat moet natuurlijk andersom zijn”. En dat klopte wel zo ongeveer. Vlak voor de partij kreeg ik gelijk al iets om over na te denken: schaken is leuk, en dat is maar goed ook, want veel tijd hebben wij niet. Dat zei Bert. En vervolgens kneep hij mij met een hele serie lepe zetjes helemaal fijn. Ik kreeg het er benauwd van. Maar zo tegen de veertigste zet schakelden we over van schaken op flipperen en dat spelletje lag hem toch wat minder. Hij offerde de dame om een pion aan de overkant te brengen. “Daar is zij weer”, riep hij verheugd, “en met schaak!”. “Kost wel een vrijpion”, mompelde ik om zijn vreugde een beetje te temperen. Maar dat slikte ik gauw weer in, want Aart Strik zat naast mij en die vindt zulks vast niet gepast en ik eigenlijk ook niet.

Aart Strik

Ergens halverwege het toernooi produceerde ik per ongeluk toch nog iets aardigs. Een fraaie doorkijker. En eigenlijk was het een kleine serie van dat soort. Hans Nuijen kan trots op mij zijn. Kijk maar.

Hier deed de ongelukkige zwartspeler Ta8-c8?. Mijn dame op a4 laat nu haar vileine oog vallen op veldje g4. Dwars door mijn toren op c4 en mijn paard op d4 heen. Dus Tc4xc8 Pe7xc8 en Pd4-f5 De zwarte toren moet nu veldje e7 in de gaten houden, omdat het vervolg zich inmiddels laat raden (Pf5-e7), dus Td6-d7 en Da4-g4 dreigt mat op g7

En daar is ie dan: g7-g6 Tc1xc8 Dd8xc8 Pf5-e7+ Td7xe7 en Dg4xc8 ☺♪!!☼!!♫☺


Nora Yeh

Na afloop van de laatste ronde moesten we opruimen. Stoelen stapelen, alle tafels opklappen en wegzetten, borden, stukken en klokken verzamelen en in sets van vijftien in grote plastic dozen stouwen. En toen dat allemaal gedaan was moest een gedeelte daarvan weer teruggezet worden voor de prijsuitreiking. Bijna iedereen kreeg een fles wijn of een prijs. Erik Breedveld zelfs twee. Omdat hij in de B-groep gedeeld derde tot en met zesde was geworden en ook nog voor de meest veelbelovende senior. Wij konden ons geluk niet op. Volgend jaar doe ik weer mee.

Tot slot nog wat foto’s

en kijk voor de uitslagen, de eindstanden en de serieuze verslagen op de prachtige toernooisite

Waar liggen hier de pennen?

We waren ruim op tijd in de Vrolikstraat, Bram en ik. In het Cygnus Gymnasium ontbrak alleen Dragan. Die deed niet mee. Als we dat hadden geweten hadden we een trein later kunnen nemen.

Berend van Maassen

Iedereen had er zin in. Berend, die inviel voor Dragan, helemaal. Hij ging voor de winst verklaarde hij onbevreesd. Wij hielden ons hart vast en wensten hem succes. SGA-man Dirk Goes, die wij vaak tegenkomen, onder andere bij thuiswedstrijden van De Wijker Toren, en die aardig is en bovendien goed schrijft (als je belangstelling hebt voor schaakgeschiedenis, lees dan Lodewijk Prins tot op het bot principieel), wees mij de wedstrijdleider van dienst aan. Ik mocht foto’s maken!

VAS 3 – De Wijker Toren 2

De wedstrijd was nog maar net begonnen toen er een verlate speler gehaast op mij afkwam. “Waar liggen hier de pennen?” Ik wist het niet. Toen nog niet.

Arjan Wijnberg

Het klaarde even op buiten. Bram en ik gingen brood halen bij Hartog in de Wibautstraat. Bram ziet een pen liggen op straat. Hij raapt hem op. Ja dat is een tic van mij, zegt hij. Ik verzamel pennen, kan ze niet laten liggen. Ik heb thuis een doos vol. Handig voor viertallenwedstrijden bij het bridgen, daar moet nog geschreven worden. Ik zeg die heb ik nodig voor die speler die er een zocht. Nou weet ik waar ze liggen. Dan zal ik je een ander verhaal vertellen, zegt Bram.

Meneer Ghijsen is de allerkeurigste schaker van VAS. Elke zet is voor hem een ritueel. Daarvoor haalt hij een pen uit de binnenzak van zijn colbert, legt vervolgens de verandering op het schaakbord zorgvuldig vast op het notatieformulier en bergt daarna de pen weer op in de binnenzak van zijn colbert. En nooit zul je ook maar het geringste spoor van haast in die heilige handeling ontdekken. Pim Ghijsen is een man met stijl.

Thomas Broek

Thomas Broek had het minder getroffen met zijn tegenstander. Die weigerde te noteren toen hij in tijdnood was. Hij was er werkelijk met geen stok of wedstrijdleider toe te bewegen. Thomas liet het maar zo. Over dat soort dingen maakt hij zich niet druk. Hijzelf noteert altijd. Zelfs zijn rapidpartijen schrijft hij op.

Peter Uylings

Peter Uylings houdt je (Bram opletten!) altijd op de hoogte van alles wat er op zijn bord gebeurt. Nu begon het met een Spaans middengambiet (verlies ik daar toch een pion), waarna hij verslag komt doen van een gemene dreiging die hij het hoofd gaat bieden, om ons even later te komen vertellen dat het punt nakende is. Ik vat het hier kort samen. En dan opeens is er een hele tijd geen verbinding meer. Geen signaal. Helemaal niks. Volledige radiostilte. Als we voorzichtig gaan kijken wat er aan de hand is, blijkt hij het nakende punt voor de helft te hebben verkloot. Zijn woorden.

Ivo Kroon

Dit is Ivo Kroon, de tegenstander van Berend van Maasen. Hier zit hij er nog ontspannen bij. Even later niet meer. En nog weer wat later opeens weer wel. Berend had hem een Noteboom voorgeschoteld. Dat ging heel goed. Berend was in zijn sas. O Fortuna. Hij won een stuk. Bood nu eens niet remise aan. Hij ging voor de winst weet je wel. Ik was even weg. Stom stom stom. Nanny bellen dat ik een brood gekocht had. En toen kwam Bram vertellen dat Berend zijn dame had weggegeven. En het was nog waar ook. Rota tu volubilis. En dat brood, dat was helemaal geen brood, maar een keiharde baksteen. En daar ging ik mee … Berend ging aan het bier. Ik kreeg ook. In een schoolkantine. Ja Evert we zijn hier in Amsterdam. Hoe kan je zulke vreselijke dingen zo licht opnemen.

En of dat alles nog niet genoeg was wist Bram ook nog te vertellen dat Paul Spruit eveneens zijn dame had ingeleverd. Het ging nog spannend worden op die manier.

Paul Spruit

Het bleek heel iets anders te zijn. Nog veel gekker. Paul had vriend en vijand op het verkeerde been gezet. Eens een schuiver (zijn woorden) altijd een schuiver (onze gedachten). Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Klopte opeens helemaal niets meer van. Aan de buitenkant zag je niets aan hem, hij straalde nog steeds dezelfde rust uit, maar hier zat de Spruit 2.0 nieuwe versie. Het begon met een kwaliteitsoffer (nieuwe feature), gevolgd door het ouderwets aandraaien van alle schroeven (wat goed was is behouden) en de show werd afgesloten met een tot voor kort onmogelijk gehouden dus sensationeel dameoffer (en geen syteemfout, zoals wij simpele zielen eerst dachten). Hier kunnen we nog veel plezier aan beleven. Zelfs het promoveren van pion tot dame zit er in!

Tijd om de balans op te maken.

De laatste loodjes

De Wijker Toren 2 won ondanks nederlagen van Nico Kok en Berend van Maassen met 5-3 van VAS 3. De punten kwamen van Cas Kok, Arjan Wijnberg, Paul Spruit, Wim Rakhorst en twee halve van Peter Uylings en Dennis Bruyn.

De Wijker Toren 1 won nipt met 4½-3½ van VAS 2. Bart-Piet Mulder had een offday en ook Bastiaan Veltkamp en Jimmy van Zutphen konden het niet bolwerken. Hing Ting Lai en Sjoerd Plukkel wonnen onnavolgbaar en Richard Schelvis leverde een bijzonder gave partij af. Thomas Broek zorgde voor het halfje en het beslissende punt werd heel knap gescoord door Rick Duijker. Hij kan het wel als hij maar wil. Stond vroeger op mijn schoolrapport.

Amsterdam Science Park Chess Tournament 2019

Fotoalbum


Dag 1



Dag 2

Onze kleindochter Juno speelt viool. Ze oefent elke dag. Dus toen ze op de tweede dag van het toernooi moest voorspelen in het Muziekpakhuis was ik in de Alberdingk Thijmstraat en niet in het Science Park.



Dag 3

Science Park Chess Tournament 2019 dagvierkampen

De derde dag van het Amsterdam Science Park schaaktoernooi. Naast het hoofdtoernooi speelden de de dagvierkampers hun eerste ronde. Hierboven staan ze er bijna allemaal op. Ik deed ook mee, maar ik sta er niet op, want ik moest foto’s maken van Joost Jansen. Hoe ging ik dat doen? Mijn tegenstander was aardig. Hij hielp mij. Hij raasde door de opening. We kregen negentig minuten voor de hele partij met een bijtelling van dertig seconden per zet. Na zestien zetten had hij per saldo drie minuten gebruikt en ik achtenvijftig. Net toen ik dacht: dat gaat niet goed, bood hij remise aan en kon ik, na nog wat nagesputterd te hebben in de Oerknal, op fotojacht.



Dag 4

Eindelijk een keer gewonnen. Maar vraag niet hoe. Alles berust weer eens op een misverstand.

De opening zit erop. Jammer nog niet gerokeerd. Maar weet je wat? Ik verzin een list.
17. … c5-c4 18. Tf1-c1 c4-c3!? 19. b2xc3 b4xc3

Mijn tegenstander ruikt onraad en vreest La3. Hij denkt, ik duim. Na 20. Lxc3 La3 21. Tcb1! Pxc3 22.Tb3 zou de truc mislukt zijn.

Maar hij doet 20. Ld2-e1 en is na 20. … Lf8-a3 21.Tc1-c2 Ta8-b8 het haasje.

Vijfentwintig zetten later heb ik ‘m te pakken. Schaken is eigenlijk een heel eenvoudig spel, zegt mijn buurman in de poule. Ja denk ik, alleen jammer dat ik het niet begrijp. En als het me dan toch een keer lukt riekt het vaak meer naar oplichting en bedrog.



Dag 5

Vier foto’s uit de vorige ronde. Ik moest spelen. In mijn vierkamp eindigden we alle vier met anderhalve punt. Curieus, allemaal eerste, zei er eentje. Heel teleurstellend, allemaal laatste, vond ik. Aart Strik gaf ons allemaal een tientje en ook nog een Matten. Dat laatste stemde mij droevig, want als je zoals ik veel troostprijzen wint, dan is je Mattenverzameling inmiddels wel compleet.



Dag 6

De zesde dag van het toernooi. De dag tussen de twee vierkampen. En hoewel het niet nodig was (Lennart was terug uit Zagreb) toch nog maar een keer mijn fototoestel meegenomen. En een boek, want de middag duurde lang. En niet alleen voor mij.

Joost Jansen kwam langs gelopen. “Het is hier geen leeszaal.” Gerie Opgenhaffen kwam langs gelopen. “Er gebeurt hier niets.” Ik zei: “pas maar op, dadelijk gebeurt er wél wat.” “Ja”, zei hij, “het zijn schurken.”



Dag 7

Girl Gang

Eindelijk gebeurde er wat. Het begon iets over enen. Nog lang niet alle weekendvierkampers hadden zich gemeld in de Oerknal. Achter de tafel met de deelnemerslijst zat Gerie Opgenhaffen. Naast hem stond Aart Strik. Aart overzag het café. Hij kent bijna iedereen. Tussen de schakers en schaaksters in het café ontwaarde hij … laten wij haar Ada noemen. Hij riep: Ada, heb je je al gemeld? Ada riep terug: ik heb toch gebeld dat ik er zou zijn, alleen iets later. Waarop Aart weer: maar Ada, als je je niet meldt dan weten wij toch niet of dat gelukt is. Dus Ada was zo goed niet of ze kwam zich melden bij de tafel en Gerie zette een vinkje. Kijk, dat vind ik nou leuk.

Maar zo gek was het allemaal niet, want toen we om twee uur klaar zaten om te beginnen, kwam de mededeling dat er bij Weesp twee treinen met deelnemers gestrand waren, omdat er een bovenleiding bovenop gevallen was. Er ontbraken dus nog wat vinkjes. En daarom werd het begin van de ronde een kwartier uitgesteld, waarin de vierkampers opnieuw werden ingedeeld. Het was het aardigste kwartier van het toernooi tot nu toe.

Fearless


Dag 8



Dag 9

Het Amsterdam Science Park Chess Tournament 2019 is gewonnen door de grootmeesters Evgeny Gleizenov en Mikhail Ulybin, en Ilias van der Lende. De laatste stal wat mij betreft de show. Hij bleef ongeslagen en verdiende een meesternorm. Hierboven zien we hem midden op de foto in zijn partij tegen GM Ulybin in de achtste ronde.

Het toernooi zit er op. Ik nam nog een paar foto’s van de laatste strijders en haastte mij naar huis. Juno logeert bij ons. Zij is tien, speelt prachtig viool en houdt van Harry Potter.

Draco dormiens nunquam titillandus


PS
In de laatste ronde van de weekendvierkampen zat ik schuin tegenover Wim Suyderhoud. Hij had zijn eerste twee partijtjes stilletjes verloren. Hij had ze zo’n beetje weggedroomd. Maar nu was hij helemaal klaarwakker. Hij ging uit een ander vaatje tappen.

Nova College schaaktoernooi 2019

Het is zondag en mooi weer. De Nederlandse Spoorwegen laten weer eens verstek gaan, dus ik ga op de fiets naar Haarlem. Niet eens verkeerd gereden, wat mij tegenwoordig steeds vaker overkomt: zit ik te dromen op de fiets, mis ik een afslag.

De aula van het Nova College is aardig gevuld, maar iets minder dan vorig jaar. Weinig echte bekenden. Alleen Jan Seeleman, die invalt tegen Sybolt Strating. De hoofdgroep is oneven. Jan ken ik nog van de middelbare school, het Christelijk Streeklyceum Buitenveldert. Hij is predikant geworden, ik afvallig. Hij vertelt mij over zijn recente bezoek aan Rome en leert me over de Scala Sancta en het Domus Aurea. Ik moet er echt eens naar toe zegt Jan.

Het Domus Aurea, gouden huis, is werelds, want door keizer Nero gebouwd en dat was een deugniet. De Scala Sancta, is zoals het woord zegt heilig. De trap is door Helena van Constantinopel, de moeder van keizer Constantijn de Grote, helemaal uit Palestina naar Rome gehaald en telt achtentwintig marmeren treden. Hierover kruipen gelovigen onder het opzeggen van gebeden trede voor trede op hun knieën naar boven, om aflaat voor hun zonden te verkrijgen. Een prima contract. Alleen, bovenaan de trap verdringen zich de fotografen om de exercitie vast te leggen, wat de overeenkomst in mijn ogen toch een beetje op de proef stelt. Gezien op internet.

De arbiters van dienst, Joost Jansen en Gerie Opgenhaffen, vinden alles goed. Kom je weer foto’s maken? Als je maar niet flitst, geen piepjes laat horen, de spelers niet stoort en niemand verder bezwaar maakt. Waarna er nog wat gefilosofeerd wordt over privacy en dat soort ongerief. Het valt mij trouwens op dat mobiele telefoons nog steeds verboden zijn, maar minder dan in vorige jaren. Heel goed.

Ik volg de twee laatste ronden van het toernooi. En geloof het of niet, Matthew Sadler wint opnieuw en voor de zoveelste keer. Hieronder zien we hem in zijn beslissende partij tegen Chiel van Oosterom.


Dus hier zijn mijn foto’s (van de ronden vijf en zes van het Nova College schaaktoernooi 2019), zolang er niemand bezwaar maakt …

Klik op een foto voor een vergroting of een diashow

Wild volk

NHSB-snelschaakkampioenschap (Zwaag 2019)

Zaterdagmorgen. Ik word opgehaald door Paul. Richard zit al in de auto, Luc zal er nog bij komen. We zijn op weg naar de Meetketting in Zwaag. Waar je niet dood gevonden wil worden. De mannen zijn dat ook niet van plan. Zij gaan het Noord-Hollands kampioenschap snelschaken, georganiseerd door de Hoornse Schaakvereniging Caïssa-Eenhoorn, onveilig maken. Ik ben hun supporter en fotograaf.

Op mijn werk in Amsterdam hadden we vroeger een collega die in Friesland woonde. Sietse, een echte Fries, hij damde. Hij begreep onze grapjes niet. Of wel, maar dan liet hij daar niets van merken. Ik vroeg hem eens wat hij van ons vond. Hij zweeg. Ik drong aan. Het hoge woord kwam er uit. Wild volk waren wij.

In de auto voel ik mij Fries. Op stap met wild volk. Ik versta mijn geitende medepassagiers maar half, snap hun grapjes niet en probeer niets te laten merken. Het gaat over zaken die zij leuk vinden. Lichess, ratings, pokeren, vrouwen, relaties. Of die hen angst inboezemen. Ratings, vrouwen, relaties. Liefde en eeuwige trouw. Hahaha, ze kijken naar mij, uit een andere tijd.

De drie musketiers

Toch blij dat ik mee mag. Want in de wijk Bangert en Oosterpolder van Zwaag was ik alleen nooit gekomen. Ze bespreken hun plannen. Vijftig procent gemiddeld moet haalbaar zijn. Het is Lucs eerste snelschaaktoernooi. Er wordt dus veel verwacht van Paul als snelschaakkanon en van Richard met de hoogste KNSB-rating.

Vijftien ronden snelschaken. Vijf minuten per persoon per partij. Het begint steeds heel rustig, maar ontaardt dan alras in het betere gooi-en-smijtwerk. De mannen weren zich kranig. Er zijn pieken en er zijn dalen. Ik word afwisselend verzocht foto’s te maken en foto’s te wissen. Luc begint met een onverdiende nederlaag tegen Jos Vlaming, maar na twee achtereenvolgende overwinningen op de familie Stapel is hij er weer helemaal bovenop.

De onreglementaire zet van Yong Hoon de Rover

De pauze wordt zonder al te grote kleerscheuren gehaald. Wat een wonder mag heten als Paul aan mat probeert te ontkomen tegen Yong Hoon de Rover, die steeds bozer wordt op de klok. Met nog drie seconden te gaan mept hij het ding van tafel. Paul telt langzaam tot drie en raapt de klok op. Het uurwerk staat op nul. Zullen we maar remise doen, zegt hij lachend. Ja, Paul krijg je zo gauw niet klein.

Paul Lieverst

Maar na de pauze gaat het mis. Paul verliest vijf keer op rij. De wedstrijdtafels staan opgesteld in twee rijen. Daartussen loopt een denkbeeldige streep. Als je in rij twee terecht komt gaat het niet goed met je. Paul is afgezakt naar rij twee. Hij gelast een fotostop. Richard en Luc eisen dat ik er toch nog eentje maak. Van hun aan de staart van het eerste peleton met helemaal in de verte het stipje Paul aan de kop van het tweede. Ik kijk wel uit, moet nog mee terug rijden.

Jessica Stratmann

De mannen hebben nu een nieuw plan. Als het zo door gaat komen ze nog tegen de enige vrouw te spelen. Jessica Stratmann. Dat lijkt ze wel wat. Drie musketiers met een missie. Ik wens ze succes en word staande gehouden door Marc Helder. Of ik zijn lege bierglas weg wil zetten. En of ik ook even een foto wil maken van die gekke fles Sourcy, die zijn tegenstander naast zijn bord heeft staan. Hij moet er onbedaarlijk om lachen. Marc houdt het zelf bescheiden bij bier. Elke ronde een glas.

Luc Stet

In de laatste paar ronden herstellen de mannen zich. Jessica missen ze op een haar, Richard scoort een plusremise tegen Dimitri Reinderman, Paul jaagt een jongen die op het punt staat de prijs voor de beste jeugdspeler te winnen onbarmhartig door zijn vlag en Luc grijpt net naast de ratingprijs. Zo ken ik ze weer.

Richard Schelvis

Hing Ting Lai wint het toernooi. Vijftien punten uit vijftien partijen. Zijn slachtoffers worden steeds ontspannener. Niemand doet het tegen Hing Ting beter dan zij. Maar waarom speelt Hing Ting hier nog tegen ze? Hij is voorkomend. Volgend jaar komt hij graag weer terug.

Hing Ting Lai