Vleermuis 40



Het andere oog is ook gedaan. Gisteren. Dokter zei: we doen het nu anders, ik ga een paar trucs toepassen. Misschien beter van niet dacht ik stiekem, maar ik zei succes gewenst dokter. Na afloop riep hij opgewekt dat het een beetje moeilijk was geweest en dat het daarom wat langer had geduurd, maar het was nu in orde. En inderdaad, het resultaat mag er zijn. Ik zie nu weer alles. Elk vogeltje, spinnetje, lieveheersbeestje, elke jeneverbes. Ik kijk mijn ogen uit. En heel veel kleur. Het is een wonder. Maar er is ook een nadeel. Alle foto’s die ik de laatste tijd heb gemaakt moeten over. Wat heb ik daar een eigenaardig rommeltje van gemaakt.

De wachtkamer, daar hoor je nog eens wat. De vorige keer werden er alle kwalen van de wereld behandeld. Dat was naar aanleiding van een man die helemaal niet bang was, maar toch om een roesje had gevraagd. Dat had een reden. Hij had namelijk een tik: als ze aan zijn voeten of aan zijn gezicht kwamen, dan begon hij te slaan. Kon hij niks aan doen. Maar dat roesje ging dus niet door. Wegens onderliggende gebreken. Nou toen kwamen de tongen los en konden we genieten van heel veel verborgen leed.

Dit keer was de stemming een stuk minder zorgelijk. De meesten zaten er nu voor hun tweede oog. Toch kwam de vraag nog even op tafel of je voor de behandeling zenuwachtig moest zijn of niet. We kwamen uit op: zenuwachtig was niet nodig, we wisten nu hoe het ging, maar een beetje gespannen mocht. En gelukkig waren we nog lang niet zo oud als we er uitzagen. Wie was er nou oud? De duvel die was oud. Dat vonden de mannen. Maar zijn moer is nog ouder, opperde toen een vrouw. U weet meer dan wij, zeiden de mannen voorzichtig. Ze waren de draad kwijt. Ander onderwerp dan maar. Ik weet nou al wat mijn zoon gaat zeggen als hij me dadelijk komt halen met zo’n lap voor mijn oog. Pa als je nou nog piept sla ik je andere oog ook dicht. Dat vond hij zelf erg leuk. Wij deden ook ons best. Nee hoor, we waren absoluut nergens bang voor. We gingen nog even koffie tappen.

Na afloop weer op mijn fiets met één oog naar huis gereden. Dat mag niet dat mag niet had iedereen geroepen. Als er iets gebeurt ben je niet verzekerd. Ik geef toe: dat is een bekende eigenschap van veel verzekeringen. Maar er is niets gebeurd. Dus ook dit is met een sisser afgelopen. Ik zie weer als de beste.

Music from Big Pink

Vleermuis 32

Zo moet het dus niet

Vanmorgen op de fiets even langs RKZ Eyescan in Beverwijk gereden. De dokter was een vrolijke klant, de verpleegsters waren allerliefst en toen ik weer buiten stond kwam er een man schoorvoetend op mij af. Hij vroeg: doet het pijn? Ik zei: wat dacht je zelf? Toen durfde hij niet naar binnen. Ik heb hem gerust gesteld. Ik zei: de dokter die verstaat zijn vak, de verpleegsters zijn alleraardigst en je voelt er helemaal niets van. Maar in de wachtkamer moet je oppassen. Daar gaan de meest vreselijke verhalen rond. Daar dus oren dicht. Op de terugweg naar huis zag ik niet veel. Het mondkapje zat een beetje ongemakkelijk.