Bij ons in de onderbond

De mannen van Excelsior 2 (zie hierboven) spelen doordeweeks in de onderbond (zo noem ik het nog maar even), in de derde klasse van de NHSB om precies te zijn. Ja, daar wordt ook geschaakt, zoals laatst tegen Oppositie 2. Dat de vonken er af sprongen wil ik niet zeggen, daar zijn de mannen van Excelsior langzamerhand te wijs voor (en de mannen van de Oppositie te aardig), maar spannend was het wel.

Op de eerste twee borden speelden de mannen van Excelsior 2 met de armen over elkaar, op de overige vier borden moesten de hoofden wel degelijk gestut worden, want daar vielen de klappen. Nummer drie en vier wonnen hun partij, nummer vijf verloor, maar niet dan nadat hij manmoedig zijn loper geofferd had op h2. Die dingen gebeuren gewoon bij ons in de onderbond.

Onze nestor Jan Verhoeven (en ik ook moet ik bekennen) dachten dat zwart op d4 zijn stuk meteen terug kon winnen vanwege de doorkijker van dame naar dame, maar Roelof de Haan voerde het bewind over de zwarte stukken in deze partij en zag het beter. Na Td8xd4 volgt natuurlijk Tf1xf8 schaak en zwart staat geen loper maar een toren achter (tellen is niet mijn sterkste punt).

Roelof deed dus eerst Tf8xf1 en de Oppositie liet blijken het gevaar gezien te hebben door met de dame terug te slaan. Nu kwam aan het licht waar het bij Excelsior nog wel eens aan schort. De ideeën zijn prima, maar de uitwerking laat te wensen over. Zo hebben we besloten de club op te heffen, maar omdat het geld nog niet op is schaken we gewoon nog een jaartje door.

Terug naar de partij. Zwart vergat na 1. … Tf8xf1 2. De2xf1 het idee van de doorkijkaanval op de dame opnieuw leven in te blazen door het te combineren met een matdreiging: na 2. … Td8-f8 had de witte dame moeten wijken maar veld f2 moet gedekt blijven, anders volgt de manoeuvre De7-h4-f2 en Dxg2 mat! Dus 3. Df1-e2 Tf8-f4!! en onze doorkijker was terug van weg geweest en wit had een probleem gehad.

*

Nummer vier was Anton Mensink. Hij speelde een voortreffelijke partij. En hij vond het dus helemaal niet raar dat de Oppositie in onderstaande stelling opgaf. Toch had zwart de dubbele matdreiging op g7 of f8 kunnen opheffen zonder zijn loper te verliezen met het eenvoudige doch nuttige Le7-f8!


Te vroeg opgeven is niet slim, maar toegestaan, zoals in het bovenstaande geval.  Maar je kunt ook te laat zijn met opgeven. Op mijn andere club Castricum maakte ik mee dat een speler, die mat stond, drie minuten lang nadacht en toen zei: ik geef op, waarop zijn tegenstander riposteerde met: dat kan nu niet meer.

Ja, in de onderbond, daar kan je nog lachen.

*

Nummer drie en tevens kersvers erelid Peter Klok spande de kroon. Na een ware titanenstrijd won hij na veel gezwoeg en gesteun en evenzoveel bier een eindspel waarvan de afloop heel lang voor vriend en vijand onzeker bleef.

Hij had zich misschien geen slok bier maar wel een flinke portie moeite kunnen besparen door halverwege de partij in bovenstaande stelling gewoon even met de toren op g2 te slaan.

Nee, we zien niet alles in de onderbond, maar gelukkig liep het goed af. Erelid Peter scoorde uiteindelijk het beslissende punt en trakteerde ons daarmee, zoals hij zelf snedig opmerkte, op een zeer onderhoudend en avondvullend programma. En ook de mannen van de Oppositie hadden genoten. Dat vind je alleen bij ons in de onderbond.

ES/09/10/2018

Tata Steel Chess Tournament 2017 weekendvierkampen

Ik sta in het kleinste zaaltje van de Moriaan en schuifel zo ver mogelijk achteruit om een foto van Jan Boer te maken. Hij ziet mij niet. Naast mij plakken wedstrijdleiders Sacha Schiermeier en Joost Jansen een lijst met dingen die niet mogen op de deur. Mobieltjes bijvoorbeeld moeten uit en er mag ook geen flitslicht worden ontstoken. Ik controleer mijn telefoon en camera, druk af en voel wat in mijn rug prikken. Het licht in het zaaltje gaat uit. Ik mompel iets als: en dát mag ook niet, en probeer ondertussen een zo schuldbewust mogelijk gezicht te trekken. Iedereen in het zaaltje kijkt nu verwijtend in mijn richting, behalve Jan Boer. Die zit nog steeds even geconcentreerd als daarvoor op zijn zet te broeden. Bij hem gaat het op de tast. Bij mij nu ook. Ik draai me om, moet kiezen uit twee knopjes en druk op goed geluk. Het licht gaat weer aan en ik maak mij uit de voeten.

<
>
Mark van der Ploeg

Tata Steel Chess Tournament 2017
(weekendvierkampen)
Wijk aan Zee 14 januari 2017

Slot Assumburg Stayokay-toernooi

De 4e editie van het Slot Assumburg Stayokay rapidschaaktoernooi, dit weekend georganiseerd door de Heemskerkse Schaakvereniging Excelsior in samenwerking met de Stichting Schaakpromotie IJmond, was een daverend succes.

Wie er gewonnen heeft (en wie niet) kunt u lezen op de website van de HSV Excelsior. Bijzonder geslaagd was de mix van ernst en spel. Aan de wand waren de regels van de FIDE geprikt. In de bar van het kasteel golden andere regels. Hulde aan wedstrijdleider Tom Bleijendaal, die professioneel maar soepel met spelers en regels omging, en toernooidirecteur Peter Klok, die uit de losse pols maar met vaste hand 44 schakers en de kasteelheer te vriend hield. Ik keek een rondje of drie toe en maakte foto’s. Een bloemlezing daaruit is te zien via onderstaande link.

Fotoalbumknop

Tata Steel Chess Tournament 2016 vierkampen

 

Tata Steel Chess Tournament 2016
(weekendvierkampen)
Wijk aan Zee 16 januari 2016

Tata Steel Chess Tournament 2016
(dagvierkampen)
Wijk aan Zee 19 januari 2016

Trifunovic

Zo’n vijftig jaar geleden trok elk jaar na het Hoogovenstoernooi een V&D-simultaankaravaan door het land. De grootmeesters verdienden na het toernooi een centje bij. En wij, beginnende schakers, probeerden op het bord een graantje mee te pikken.

Bent Larsen kijkt mee

Ik woonde in Amstelveen en kon daarom vaak drie keer meedoen. Een keertje in Amstelveen en twee keer in Amsterdam. Ik snapte alleen niet waarom ik vaak de kneusjes kreeg die in het kielzog van de grootmeesters meekwamen. Zo versloeg ik Orbaan, Cortlever, Henneberke, Van Scheltinga en Withuis. Olafsson en Ree ontsnapten met remise. De geluksvogels. Een enkele keer trof ik een echte grootmeester, Portisch, die was dan nog een maatje te groot. En ook Donner won van mij, wat te denken gaf.

Maar tegen Trifunovic zou het gaan lukken, dat wist ik zeker. Dat was een notoire remiseschuiver. Hij had eens in een toernooi al zijn partijen, vijftien maar liefst, remise gespeeld. Winnen zou niet gaan, dat snapte ik, maar remise kon niet missen, was eigenlijk onvermijdelijk. Groot was dus mijn verbijstering toen hij mij vlotjes van het bord zette. Hoe kon dat nou? En toen ik kort daarop ook nog eens op een akelige zondagmorgen van de hoofdklasser Bink verloor was voor mij de lol eraf.

Afgelopen maandag moest ik tegen Peter Klok. Die tikt ze ook makkelijk weg. De halve puntjes bedoel ik. Daar kunnen keien als Dirk Kruiper en Martien Herruer nog van leren. Dit seizoen moet hij alleen een ontketende Richard de Jong voor laten gaan. Zelf heb ik mijn ambities stukje bij beetje bijgesteld. Ik probeer nu uit alle macht de puntendelingen tegen deze remisekoningen te voorkomen. Wat vaak niet lukt, maar wie niet waagt die niet wint.

Ook nu zou ik het heel zwaar gaan krijgen. Al vroeg in de partij bood hij drie keer remise aan. En daarna verzekerde hij mij dat het aanbod geldig bleef, de rest van de avond, en misschien wel voorgoed. Het werd mij angstig te moede. Tot overmaat van ramp deed hij allemaal goede zetten. Daar kwam ik echt niet doorheen. Fluitend hield hij zijn stoepje schoon. Wat moest ik doen? Een list. Ik lokte hem in een verloren pionneneindspel. Voor mij dan. Hij was even de controle kwijt. Zijn pion denderde naar de overkant en kwam daar ruim op tijd aan. De mijne bij lange na niet. Voordat hij doorkreeg wat hij aan het doen was, had hij mij mat gezet.

Ja mensen, daar had ik hem toch nog mooi te pakken. Als het niet goedschiks gaat, dan maar kwaadschiks.

ES

(eerder gepubliceerd op de website van Excelsior op 1 april 2015)