Vleermuis 5

Parijs 1986

Kijk, dit kan dus even niet meer. Zelfs het kandidatentoernooi is nu gestopt. Halsoverkop vlogen de spelers naar huis. Poetin ging het luchtruim sluiten. Hún luchtruim. De lol was er opeens helemaal van af. Eentje is nu heel erg boos. Eerst omdat het doorging zonder hem en nu omdat ze het niet willen overdoen met hem.

Onze problemen zijn gelukkig minder groot. Wij maken heel vroeg in de morgen een stiekeme wandeling en wisselen snel van stoep als er iemand aan komt. Hondenbezitters zijn het gevaarlijkst. Die lopen als ze de kans krijgen met hond en al dwars door je heen, met een gezicht van wij mogen en wat doe jij hier op straat. Hardlopers zijn ook niet mals. Die kunnen echt niet uitwijken. Blik op oneindig. Die halen het einde van de crisis wel.

Gisteren eindelijk vier rollen toiletpapier bemachtigd. Achterop de fiets gebonden en via sluikwegen naar huis gebracht. We gaan ze nu zwaar bewaken en niet gebruiken, want we moeten er misschien wel drie maanden mee doen.

Kano-Brazzaville-Parijs (4)


Parijs tussen 9 januari 1957 en 29 februari 1960 op ansichtkaart en in filmstills

Na Kano en Brazzaville had de KLM een nieuwe tijdelijke standplaats voor Nanny’s vader in gedachten: Johannesburg in Zuid-Afrika. Dat werd hem te gortig en hij schreef een brief aan zijn baas. Dat hielp, een beetje. Hij werd voor vier maanden teruggeroepen naar Schiphol en daarna vanaf 9 januari 1957 gestationeerd op Le Bourget bij Parijs. Nanny en haar moeder volgden een half jaar later. Pas in maart 1960 werd Schiphol de vaste standplaats en kwam het gezin definitief naar Nederland.

De camera staat in deze periode meer op het gezinsleven dan op Parijs gericht, behoudens een verslag van de aankomst van de Engelse koningin Elizabeth II op Orly voor een staatsbezoek aan Frankrijk, maar jammer genoeg is dit deel van de film onderbelicht en moeilijk te reproduceren. Daarom besluiten we deze serie met een paar typisch Parijse sfeerbeelden.