HWP Haarlemse Meesters 2018

Het HWP Haarlemse Meesters schaaktoernooi is een voorbeeldig toernooi. Klein maar fijn, in een prachtige omgeving en met een verslaggeving die klinkt als een klok, georganiseerd door een vereniging van alleskunners, die hun hand nergens voor omdraaien, want wat te denken van Bart Gijswijt, die de prachtige toernooiwebsite onderhoudt en ondertussen de meestergroep wint of andersom, van Paul Tuijp, die alle dagen van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat het hele gebouw brandschoon houdt, koffie schenkt, verslagen schrijft, invalt in de B-groep, invalt in de A-groep en nog net niet in de meestergroep. En over drie wedstrijdleiders hebben wij ook geen klagen. Hulde aan Het Witte Paard!


Ik speel mee en probeer en passant foto’s te maken. Dat blijkt voor mij al te veel te zijn. Ik kom in alle negen partijen verloren te staan, echt waar, maar scoor toch nog zes punten. Hoe is het mogelijk. Mijn tegenstanders en ik zijn aan elkaar gewaagd, maar op één onderdeel zijn ze me toch de baas: in het schieten van bokken. Petje af. Hier bijvoorbeeld:

Nieuwenhuis-Schmit (HM open B)  stelling na: 33. … Kd6-e6

Zwart heeft het nu wel gehad, maar wit geeft er nog een laatste en onverwachte slinger aan. De vechtjas! Zijn clubgenoten weten hoe hij is en seinen: freer drie freer drie. Een niet al te gekke zet met de koning had ook gemogen. Of desnoods slaan als hij het spannend wil maken. Maar hij ziet of hoort niets en doet: f2-f4?? De kamikazepiloot! Waarop een achterbaks pionzetje de partij beslist. Ik speelde op je tijdnood zegt hij achteraf. Een hele slechte gewoonte.

De foto’s dan maar:

Het Witte Paard had wat gasten uitgenodigd …



… maar speelde eigenlijk een onderonsje



Ga voor de partijen, uitslagen en verslagen naar

https://www.haarlemse-meesters.nl/2018

 

Naschrift

Koos Stolk, Joost Jansen en André van der Graaf waren de arbiters van dienst. De laatste ging op voor zijn derde internationale norm. Zijn optreden was vlekkeloos las ik in het document dat hem werd uitgereikt.

HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi 2017 slotdag

De slotdag van het HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi 2017 bood genoeg spanning om nog eens een kijkje te nemen in het Stedelijk Gymnasium in Haarlem. Spanning niet zozeer in de meestergroep, die afgetekend gewonnen werd door Jaap de Jager en ook niet in de open B-groep, die onbedreigd gewonnen werd door Jonathan de Kleuver, maar wel in de open A-groep, waarin nog drie spelers streden om promotie naar de meestergroep. Uiteindelijk werd Manuel Bosboom, die nog even behoorlijk aan de tand werd gevoeld door Tjark Vos, winnaar. Weliswaar kreeg hij op de eerste plaats gezelschap van Esper van Baar, maar die had de onderlinge partij verloren. Toch is de progressie, die Esper boekt, opzienbarend. Hopelijk zien we zowel Manuel als Esper volgend jaar terug in de meesters.

De derde plaats was voor Erik Schoehuijs. Na zijn overwinning op Bosboom was Erik met vallen en opstaan in de buurt van de top gebleven en in zijn laatste partij tegen Marc Overeem had hij een geweldige slag kunnen slaan.

Wit heeft een prima partij gespeeld en staat op de drempel van misschien wel toernooiwinst. Hij doet e6-e7. Zwart geeft schaak: Db7-h1+. Wit zet zijn dame ertussen: Dd6-d1. Zwart durft niet te ruilen wegens Dxd1 Kxd1 Kf7 Lxf6! Hij gaat dus terug: Dh1-c6 en Erik verbetert zijn positie zelfs nog met Dd1-d8. Maar na het volgende schaak op h1 zet hij zijn koning op c2 en na een schaak op e4 ziet hij er geen gat meer in en biedt remise aan!

Het is een raadsel waarom Erik niet geprobeerd heeft uit het schaak te lopen, mat kon hij echt niet meer gaan en waarschijnlijk had hij dan gaandeweg de oplossing gevonden, die Bart Gijswijt aangeeft op www.haarlemse-meesters.nl :

1. Kd2 Dg2+ (na 1…Pc4+ 2.Kc1 Dxe3+ (of 2…Dh1+ 3.Kc2 gevolgd door 4.Kb3) 3.Kb1 De4+ 4.Ka2 staat het paard in de weg op c4) 2.Kd3! (nu heeft zwart geen 2…De4+) 2…Df1+ 3.Kc2! en nu moet de zwarte dame eigenlijk naar e4, want als wit a2 bereikt is het uit, bijv. 3…De2+ 4.Kb1 Df1+ 5.Ka2 Dc4+ 6.b3. Enige kans dus 3…Df5+, maar nu 4.Kc1 Df1+ 5.Dd1! Dxd1+ 6.Kxd1 Kf7 7.Lxf6!

Jammer maar helaas, hij zat er een beetje doorheen. Maar zo’n gemiste penalty in blessuretijd is ook leuk om te zien. Achteraf. Het was trouwens helemaal een aardig toernooi. Klein maar fijn. En met voorbeeldige verslaggeving.

HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi 2017

Op de derde dag van het HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi reisde ik naar Haarlem om de partij Bosboom-Schoehuijs te zien. En om ondertussen wat foto’s te maken. Ik werd niet teleurgesteld. Foto’s maken mocht dit keer, als ik maar niet flitste, en Erik Schoehuijs bleek zo’n taaie hap te zijn voor de meester Manuel Bosboom dat deze zich er compleet in verslikte.

In de opening wordt Erik danig in het nauw gebracht. De onvermijdelijke aanval op zijn koningsstelling wordt weliswaar afgeslagen maar al snel is duidelijk dat hij een moeilijk eindspel ingaat met een wel erg kreupele loper. Maar hij verweert zich als een leeuw en Manuel wil het beestje vangen met valletjes en zonder kleerscheuren. En dat mislukt.

Bosboom-Schoehuijs, stand na 42. Tc7-c8 Lh8-g7

Hier had wit toch langzamerhand wel eens wat met zijn c-pion mogen gaan doen of anders de loper nog wat meer in het nauw kunnen brengen met plannetjes als Pd5-e7 en Tc8-g8. In plaats daarvan zet hij met 43. Tc8-a8 zijn toren in de hoek. Zwart is dan nog niet uit de zorgen, maar houdt wel stand.

Even later, de c-pion is eindelijk op weg naar dame, heeft Erik het net op tijd voor elkaar. De zwarte loper leeft weer en heeft opeens een heel nuttig werkje op zich genomen.

Bosboom-Schoehuijs, stand na 54. Kb3-c2 Lf6-g5

Nu had Manuel toch echt remise moeten maken, met Pf5-g7+ bijvoorbeeld. Maar hij kan het niet laten om het toch nog even te proberen: 55. Ta8-g8 . Erik blijft rustig, trapt niet in dit laatste muizenvalletje en beslist de partij met 55. … Te1-c1+ Kc2-b2  56. Lg5-d2 en nog wat zetten in zijn voordeel.

 


De foto’s

(klik op een foto voor een vergroting)

Haarlemse Meesters schaaktoernooi 2016

hm2016-1De jongens en meisjes in de B-groep zijn te sterk voor mij. Niet allemaal, van tien tot twaalf jaar kan ik ze nog net hebben, maar daarboven niet meer. Ik probeer zo opgewekt mogelijk met ze te analyseren, want weigering komt je op ongezouten commentaar te staan. In de analyse zijn ze allerhartelijkst en ondertussen geiten ze met elkaar of lezen de Donald Duck, zodat je er vaak een beetje verloren bij zit.

Het meisje neemt de partij met mij door. Ik doe een stomme zet. Zij zegt: dat zou ik niet doen als ik u was. Ik zie wat ze bedoelt en zeg: dat is dus een slechte zet. Zij zegt: nou slecht, het is niet uw allerbeste. Ik hou vol en zeg: dat is dus gewoon een hele slechte zet, dat mag je best zeggen. Zij zegt ok en voegt er dan opeens aan toe: en u heeft nog wel meer tijd dan in de partij. Waarmee zij opnieuw een punt scoort.

De jongen demonstreert mij waar ik het fout heb gedaan. Al op de vierde of vijfde zet. Hij laat zien waarom en doet vier of vijf zetten achter elkaar. Dan heb je een idee, zegt hij. Ik probeer daar een zetje op af te dingen en vraag: en als ik zo…? En weer volgt een razendsnelle serie van een zet of vijf en ik sta nog net niet mat. Ik vraag: mag ik er nu ook vijf? Doet er niet toe, zegt hij, ik heb ALLES uitgerekend. Als dat zo is vind ik het niet leuk meer mopper ik, en ik bedank hem voor de les.

In de laatste ronde speel ik tegen iemand die iets meer van mijn leeftijd is. Teije de Jong. Een paar ronden eerder had ik al naast hem gezeten en gehoord hoe hij zijn tegenstander uitlegde dat Teije een Friese naam is en De Jong ook. Vroeger heette een vader De Oude en zijn zoon dus De Jonge. Maar de ouden jongden niet meer en daarom vind je bijna geen De Oude meer in Friesland, maar nog wel veel De Jong. Ik vind dat een fantastische uitleg ofschoon ik er niets van begrijp. Misschien heb ik het verkeerd verstaan. De Vries is ook van Friese afkomst pikte ik nog mee. Maar het heeft geen zin om zo aangeduid te worden als je in Friesland woont, dus dat betreft dan een emigrant. Teije zelf woont trouwens in Weesp en zou daarom volgens mij beter De Vries dan De Jong heten. Of ben ik nu echt de draad kwijt?

Eén ding is duidelijk: echt veel heb ik niet te melden en foto’s maken mocht ik ook al niet van Joost. Bij de meesters won mijn favoriet Manuel Bosboom niet. In de A-groep van het open toernooi walste Yochanan Afek over alles en iedereen heen. En in de B-groep ging het mobieltje van Aart Strik af, wat tot grote hilariteit bij iedereen leidde behalve bij hem zelf.

Hopelijk tot volgend jaar!

hm2016-2
Zie voor het serieuze verslag: http://www.haarlemse-meesters.nl/2016/home/

Fort Knox

HWP75Het heeft even geduurd voordat ik durfde te berichten over het Haarlemse Meesters schaaktoernooi in oktober van dit jaar. Maar nu ben ik dan zover. De schaamte voorbij zogezegd.

Het Witte Paard had een heel aardig toernooi opgetuigd met een meestergroep (gewonnen door Manuel Bosboom) en een open toernooi. Ik speelde in de B-groep van het open toernooi en het was de laatste kans om mijn rating tot een zodanig niveau op te krikken, dat ik in januari in Wijk aan Zee niet in De Zon zou moeten optreden.

Het ging wonderlijk goed. Totdat ik de latere winnaar van mijn groep tegen kwam: Rob Freer van de Waagtoren. Wij toverden gezamenlijk een partijtje op het bord waar hard om gelachen zou gaan worden. Pure slapstick. Binnen de kortste keren ging hij één keer en ik twee keer helemaal ondersteboven. Mat in vijftien zetten. Dat hij de groep afgetekend won (met 8 uit 9!) was verdiend, maar dat ik met een gedeelde tweede prijs nog honderdvijfentwintig euro won was onbegrijpelijk.

Aan het begin van onze partij legde Rob een heel dik boek op tafel. Het was de bijbel van het Frans, zei hij. Ik was gewaarschuwd. En toen borg hij het onder het toeziend oog van de arbiter weer op. Pure bluf dacht ik nog, onwetend van wat komen ging. De eerste zetten raffelden we af. Rob zei later dat we die honderd jaar geleden ook al eens gedaan hadden. Was ik vergeten. En toen deed hij een zet uit dat hele dikke boek, waar dus alles in stond en dat hij uit zijn hoofd kende. Met mijn volgende zet liep ik meteen tegen de lamp. Even niet opgelet. Ik verloor mijn dame. Tegen toren en loper dan maar. Rob vond dat niet genoeg. Hij deed eerst nog iets met zijn toren, met een gezicht van ik ben malle Eppie niet, werd plotsklaps in plaats van met damewinst met dameruil geconfronteerd en stond opeens de toren die hij had willen redden achter. Ik was inmiddels al lang de tel kwijt geraakt, wilde één van zijn vervaarlijke lopers uit de weg hebben, piekerde me suf en dacht ook nog als hij malle Eppie niet is dan moet ik het zijn en ja hoor toen stond ik mat.

1. e2-e4 e7-e6 2. d2-d4 d7-d5 3. Pb1-c3 d5xe4 4. Pc3xe4 Lc8-d7 5. Lf1-d3 Ld7-c6 6. Pg1-f3 Pb8-d7 7. Dd1-e2 Pg8-f6 8. Pe4xf6+

freer18… Dd8xf6?

Het ging me weer eens veel te snel. Wat een gemeen zetje dat De2. Ik dacht dat hij in plaats daarvan normaal gerokeerd had. En dan kan het wel.

9. Lc1-g5 Lc6xf3 10. De2-e3 (oei dat maakt verschil, ik kan opgeven) Lf3xg2

freer3

11.Th1-g1? (oef daar kom ik goed weg) Df6-f3 12. Tg1xg2? (wat is dat nou?) Df3xg2 13. 0-0-0

freer4

Ik tel alleen de pionnen, dat zit wel goed, maar zie niet dat er een toren ontbreekt en schijt in mijn broek voor die lopers. En waar moet mijn koning heen. En mijn dame is ook niet meer de oude. De schrik zit er goed in. Ik verzin een paar plausibele zetten en besluit na rijp beraad toch eerst even die loper op g5 aan de tand te voelen.

13. … h7-h6?? 14. De3xe6+ (au! au!! au!!!) f7xe6 15. Ld3-g6#

Koffiehuisschaak sprak iemand misprijzend. Hoe kon je dat nu doen, wilde een ander zogenaamd weten. Hij heeft er over nagedacht, vond een vrolijkerd. Hahaha Fort Knox, schaterde een kenner. Het is maar een spelletje piepte ik.

ES