Vleermuis 92

Dichten met boektitels

Jan Groen Achter spiegels en maskers (1980)
Ha Jin Wachten (Waiting, 1999)
Truman Capote In koelen bloede (In cold blood, 1965)
Anna Enquist De verdovers (20111)

Vandaag is de eerste prik gezet. Laat u niet bang maken. Ik wacht het nog even af. Want nog niet aan de beurt. Bovendien hebben ze mijn favoriete goedje hier niet. Sputnik V. Sterk spul. Vijfennegentig procent. Moeilijk te krijgen. Jammer? Ja jammer. Dat zit zo:

Het schooljaar in 1957 was nog geen maand oud toen we een nieuw schriftje kregen van onze meester, waarin we dagelijks het nieuws van de dag zouden gaan bijhouden, met foto’s en berichtjes uit de krant. Had meester verzonnen. Het project kende een vliegende start. Ik was jarig en de dag daarna, op 4 oktober, werd de Spoetnik 1 de ruimte in geslingerd. Door de Russen. Op maandag 7 oktober lazen we het in de krant. De Amerikanen keken vreselijk op hun neus. Vooral de jongens in de klas vonden het geweldig. Dit was wereldgeschiedenis. Een mooiere opening van het schriftje konden we ons niet wensen. Toch is zo’n begin ook dodelijk. Het leek daarna al gauw nergens meer op.

Het schriftje kwam niet vol. We begonnen aan een nieuw project. Corresponderen met de bemanning van een vrachtschip, waarvan de foto achterin de klas hing en dat we volgden via de scheepsberichten in de krant. En dan zetten we een vlaggetje op de wereldkaart in de haven waar ze aangekomen waren of net weer vertrokken waren. Had meester weer verzonnen. Ook dat project leed schipbreuk. We waren al gauw uitgeschreven.

Maar de Spoetnik uit 1957 is me dus bijgebleven. Dat spul met die naam moet ik dus hebben. Het liefst gemengd met een flinke scheut wodka. Voor de ontsmetting. Alleen is die eerste Spoetnik een paar maanden na de lancering weer neergestort. Niet aan denken.

Vleermuis 89

Marcel Beyer, Manuel Puig, Willem Fredrik Hermans, Lisette Lewin



Dag stom jaar met je minne streken. Wat ben ik blij dat jouw houdbaarheidsdatum eindelijk is verstreken. Hoor je mij? Nee we doen het niet nog eens dunnetjes over. Jouw kans is nu echt verkeken. Van mij mag je het loodje leggen. Zo ver is het dus al gekomen. Dat ik elke morgen de dag hoopvol begin en elke avond toch weer boos ga slapen. En dat ik met je praat alsof ik gek ben. Tegen dovemansoren en beter weten in. Ik heb er genoeg van. Ik ga op zoek naar een nieuweling. Waarmee je een beetje normaal kunt leven.



We gazed upon the chimes of freedom flashing

Chimes of Freedom van Bob Dylan in de uitvoering van Youssou N’Dour

Oude Maasweg kwart voor drie

Dichten met boektitels


Gabriel Garcia Márquez: Honderd jaar eenzaamheid (Cien ãnos de soledad, 1972);
Rob Waumans: Als je de stad binnenrijdt (2011);
Roland Schimmelpfennig: Op een heldere, ijskoude ochtend in januari (Am einen klaren, eiskalten Januarmorgen, 2016);
Merlijn Kerkhof: Oude Maasweg kwart voor drie (2019)

Het boek van Merlijn Kerkhof vertelt het verhaal van de Rotterdamse band The Amazing Stroopwafels. Een vroeg (en voortdurend) succesnummer van de band was: Oude Maasweg. Daarin is kwart voor drie een tijdstip in de namiddag op een grijze regenachtige dag. Dat is hier noodgedwongen kwart voor drie in de vroege ochtend geworden. Ik moet het doen met de boeken die ik heb.

The Amazing Stroopwafels – Oude Maasweg

https://www.amazingstroopwafels.nl/

Help me herinneren

Dichten met boektitels

Bernlef, Help me herinneren, 2012
Marek van der Jagt, De geschiedenis van mijn kaalheid, 2000
Willem Frederik Hermans, De tranen der acacia’s, 1949
Renate Dorrestein, Het duister dat ons scheidt, 2003

Hoe houd ik het uit met die hond

Dichten met boektitels
Dichten met boektitels

  • Wim Kan, Soms denk ik wel eens bij mezelf… (Boekenweekgeschenk 1983)
  • Stephen Baker, Hoe houd ik het uit met die hond (How to live with a neurotic dog, 1966)
  • Midas Dekkers, Miauw (1980)

De honden zijn getekend door Eric Gurney en komen uit het boekje Hoe houd ik het uit met die hond en de poezenkop staat op de omslag van Miauw en is van Maus Slangen