De Wijker Toren speelt oost west thuis best

De Wijker Toren 1 en 2 uit of thuis: dat scheelt een kwaliteit. Na de misstap in het Westland en het debacle aan de Amstel herpakten de teams zich in een zonovergoten Wijk aan Zee met overwinningen op LSG 2 en Santpoort 2.

De supporters beginnen er in te geloven. Ik telde er wel acht, maar ik miste Stefan Jorritsma en Cas Kok achter de stukken. Zij werden in het tweede vervangen door Camile Hol en Berend van Maassen, die dus zijn eerste invalbeurt te pakken heeft. Beiden scoorden een degelijke remise, evenals Paul Spruit, die daar wel weer erg lang over deed. Arjan Wijnberg, Nico Kok, Dragan Skrobic en Wim Rakhorst wonnen hun partij. Alleen Peter Uylings verloor, van een man die ik ken uit de oertijd van mijn eigen schaakleven.

Jan Burggraaf

Vijftig jaar geleden speelden Jan Theodoor Burggraaf en ik de finale van een bekertoernooi in de Amsterdamse Kantoor Schaakbond. Hij won na twee remises de derde beslissende partij. Veertig jaar later kwam ik hem nog een keer tegen, bij het HSG open in Hilversum. Ik verloor opnieuw. Tsja…

Nu zat hij in Wijk aan Zee als oude krijger aan het bord. Peter U kwam er niet aan te pas. Maar, zoals ik hierboven heb uitgelegd, is dat geen schande

Het eerste had meer moeite. Om vier uur dachten Bram en ik zelfs dat er misschien niet meer in zat dan een gelijk spelletje.

Rick Duijker

Rick Duijker zat er als een zieke kip bij en verloor. Bart-Piet Mulder zag er na zijn partij ook niet goed uit. Ook hij had dus verloren. Wij moeten het, wegens onvoldoende schaakinzicht, van de lichaamstaal van de schakers hebben en meestal klopt dat wel. Alleen bij Hing Ting Lai gaan we voortdurend de mist in. Dan kijken we toch weer eigenwijs op zijn bord en dan denken we: een knappe jongen die daar nog wat van maakt. Even later heeft hij dan gewonnen.

Sjoerd Plukkel

En Sjoerd Plukkel laat helemaal nooit wat blijken, maar daar weten we het van: hij schuift ze er geruisloos af. Toch stond het daarmee niet meer dan gelijk.

Ondertussen probeerde Bastiaan Veltkamp er in het café achter te komen waarom hij niet gewonnen had. En inderdaad, als je deze stelling ziet …
Bastiaan won met h5-h6 Lg7-f8 Pg4-f6+ Kg8-h8 Pf6xd7 de kwaliteit, maar niet meer dan dat. Volgens ons kiebitzers had hij in het vervolg gewoon zijn andere paard er bij moeten halen (Pb3-d2-e4) en het schaakje op c5 moeten accepteren.


Gelukkig won Richard Schelvis overtuigend zijn partij. Was dat genoeg? Jimmy van Zutphen had het al een hele tijd moeilijk en de stelling van Thomas Broek zag er ook niet uit. Geen touw aan vast te knopen. Maar net toen we dachten: dat gaat fout, kwam Jimmy met de oplossing.

Jimmy van Zutphen

De hele tijd had hij al zitten timmeren op de f-lijn (het had hem twee pionnen gekost) maar toen zijn tegenstander kort na de tijdcontrole onvoorzichtig met zijn paard een derde pion snoepte, in plaats van met het beestje op f4 al het geweld een halt toe te roepen, was hij er als de kippen bij.
44. Pd5xc7?! Pf3xh2! Nu zou Dd3 en zelfs Dd6 de zaak nog gered hebben en nog instructiever is 45. Te8! maar de ongelukkige deed 45. Pc7-e6? waarna Jimmy met 45… Ph2-g4 46. Dd1-d5 Df5-b1+ 47.Kh1-g2 Pg4xe3+ 48. f2xe3 Db1-f1+ het winnende punt scoorde. Hoera!

 

Thomas Broek

En om het nog mooier te maken was de tegenstander van Thomas Broek al te slim en trapte hij in een eigen val, toen hij dacht met een ingewikkelde combinatie een eindspel van twee lichte stukken tegen een toren te bereiken, maar in plaats daarvan in een verloren lopereindspel terecht kwam.

De sponsor kan tevreden zijn.

Jou druk nie Wijker Torener

Ja dat is cryptisch en een beetje ver gezocht. Lijkt wel Afrikaans. De Wijker Toren heeft een nieuwe naam. Ik krijg die niet over mijn lippen. Het is nog niet zo erg als wat ze in de Noordkop voor Magnus hebben verzonnen. Zoek op en huiver.

De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Supporter Bram polst supporter Evert. Ja ze hebben er weer zin in. Alleen moet Bram bridgen. Bridgen? Ja in Uitgeest. Meer wil hij er niet over kwijt. Ik zoek het op. Een kroegenbridgedrive is het. Had ik niet achter Bram gezocht. Dat moet ik zien.

Om half tien vat ik post bij Lekker aan de Haven aan het Uitgeestermeer. Het is prachtig helder weer. Honderden bridgers komen in een lange stoet aangezet. Het is één grote vrolijke reünie. De gemiddelde leeftijd ligt ruim boven pensioengerechtigd. Loopbriefjes worden bestudeerd en ondertussen worden we suf gespeeld door een niet aflatend draaiorgel. Zeven locaties zijn er, allemaal op loopafstand, tenminste voor wie lopen kan.

De benedenzaal van Dorpshuis De Zwaan zit vol met grijze hoofden. Een laatkomer vraagt op welke tafel hij speelt. Daar, waar die meneer zit met dat witte haar, is het behulpzame antwoord. Ik schiet in de lach en wens ‘m succes.

Het spel is niet meer zoals vroeger. Er staan nog net geen schotjes tussen de spelers, maar om vals spelen te voorkomen wordt nu met biedbriefjes gewerkt. En dan kan er gevraagd worden wat zo’n bod betekent, waarna de bieder, goed dat u dat vraagt en knipogend naar zijn partner, alsnog aanvullende informatie verschaft. Ook zag ik ergens een bod van 1 schoppen gecounterd worden door 1 ruiten… Onzin natuurlijk maar wel leuk.

Wat wel nog ouderwets is zijn de ergernissen tussen partners na een mislukt spel. Waarom kwam je niet uit met lage ruiten? Die had ik niet. De volgende keer kom je gewoon uit met lage ruiten. Misschien verstaan ze elkaar niet altijd even goed. Er moeten dus meer briefjes komen.

Bij ‘t Schippersrijk moeten we over een steil wenteltrapje naar boven. Langzaam en steunend wordt de klim volbracht. Hoe kom ik daar dadelijk weer af hoor ik iemand angstig vragen. Met ze hebben hier touwladders hoor montert een grapjas haar op.

Na alle kroegen op een holletje bezocht te hebben en terwijl het draaiorgel van geen ophouden weet, spring ik op de fiets richting Wijk aan Zee.


Langs de Oudendijk zie ik een opgetuigde Chevrolet staan van de Kennemer bloemenshow rond buurthuis de Evelaer. Flowerpower. Hoe origineel wil je het hebben.

Bij de Moriaan is iets wonderlijks aan de hand. Iedereen is er, zowel voor- als tegenstanders. Alleen Stefan Jorritsma niet. Zou die helemaal uit België moeten komen?

Ik vraag aan de wedstrijdleider of ik foto’s mag maken. Van mij wel, zegt hij. Dus dat doe ik. En toen ook nog wat van anderen. Ik waag het er op.

De twee nieuwe cracks Hing Ting Lai en Sjoerd Plukkel winnen. Stefan Jorritsma is toch nog gekomen en wint ook. Bijna iedereen wint. Bastiaan Veltkamp opende het bal, Arjan Wijnberg sluit het.

En de tribune zat weer stampvol. Berend van Maassen is er. Moet jij niet invallen, vraag ik hem. Nee ik kon niet, maakt hij mij wijs. En Hans Nuijen komt langs. Dat is het. Voorheen de Wijker Toren 1 wint van Santpoort 1 en voorheen de Wijker Toren 2 wint van De Waagtoren 3.

Eerlijk gezegd had ik ook nog een stelling of twee willen laten zien. Maar daar trap ik toch niet in. Er is alleen nog plaats voor een spelletje dat Bram speelde in Uitgeest.

Zuid opent met 2 klaveren. West past. Noord vraagt met 4 Sans Atout naar azen. Oost past. Zuid geeft met 5 klaveren nul of drie azen aan en noord biedt 5 schoppen. Dat leidt tot het eindbod van 7 Sans Atout door zuid.

Verder bieden kon niet. Oost en west waren al lang een molenkoek gaan halen aan de bar. Maar Bram rekent mij voor dat hij 8 schoppenslagen telt en 7 hartenslagen en 1 ruitenslag en 1 klaverenslag. Dat zijn 17 slagen: volstrekt onmogelijk en wat een overkill.

Tata Steel Chess Tournament 2018 tienkampen

DAG 1

En heb je nog een leuke anekdote, vraagt Nanny als ik thuis kom. Nee, zeg ik, maar anderen in mijn groep wel. Die hadden van alles meegemaakt en de clou van het verhaal was steeds dat ze daarin op onnavolgbare wijze aan het langste eind trokken. En wat is jouw clou vandaag, dringt Nanny aan. Dat ik dus weer eens aan het kortste eind trok, mompel ik. Mijn tegenstander zei: mijn maten wachten. En weg was hij. Dan zal je wel te lang doorgespeeld hebben. Ze wrijft nog wat zout in de wonde. En zat je daar een beetje knap? Ja dat ook. Het was weer afgeladen vol en ik zat ver in de hoek van de zaal helemaal weggeborgen onder de brandslang zo ongeveer. In de verte zag ik soms clubgenoten lopen. Ik heb gezwaaid en geroepen, maar ze zagen en hoorden me niet of deden alsof. Nanny neemt nu zogenaamd gas terug: het is wel groep 5 hè? Foto’s gemaakt dan maar? Nee, of toch: eentje, aan het eind van de middag in het midden van de zaal, van een partijtje dat over belangstelling niks te klagen had.

 

DAG 2

Dit keer tappen we uit een ander vaatje:

In een woeste Wolga dreigen mijn tegenspeler en ik om beurten kopje onder te gaan. We stapelen fout op fout en het is een wonder dat geen van ons beiden wint.

Hier hap ik al naar adem. Ik doe het voor de hand liggende Pxe6 waarna er voor zwart niet anders opzit dan ruilen op c3 gevolgd door Da5. Ik red mijn toren: Tf1-f4, zwart slaat met de dame op c3 schaak, en ik produceer de krukkenzet Ld2?  in plaats van Dd2! Het loopt met een sisser af, want zwart kiest voor het schaak op e5? in plaats van op g3!

Zes zetten later. Mijn toren op f4 heeft twee zwarte paarden onschadelijk gemaakt maar helaas daarbij zelf het loodje gelegd, evenals zijn collega op a1 trouwens. Ik kan  de verleiding niet weerstaan om tenminste een toren (op a8) terug te winnen in plaats van met Pe6+ remise te maken. En weer word ik gered: zwart geeft eerst schaak met zijn andere toren alvorens op a2 te slaan maar met de koning op g3 is dat niet zo erg meer.

Wit kan zich knap redden met De6! of Pc7! Ik kies voor het laatste. In tijdnood gebeuren er nu de vreselijkste dingen die ik hier liever niet laat zien. Zwart mist nog minimaal twee keer de winst, wit doet daar uiteindelijk niet voor onder.

 

DAG 3

Eindelijk mooi weer in de duinen. Maar in de Moriaan wil het nog niet lukken. Een bloedeloze remise gespeeld. En snel klaar. Dus nog wat foto’s gemaakt.

 

DAG 4

Quirine Naber en Timardi Vehoeff

De Masters en de Challengers hielden rust en de wedstrijdleiders waren ziek, dus wij hadden een heerlijke dag. Aart Strik had Gerda Schiermeier uit De Zon opgetrommeld om hem bij te staan en zo liep alles op rolletjes.

In tienkamp 3B speelde koploper Richard Schelvis met wit een prachtige partij tegen Khoi Pham.  De zetten heb ik gestolen maar ik zal ze hier niet tonen (want dan kan hij ze nog een keertje doen). Alleen de laatste vijf, dat kan geen kwaad.

Richard nam nu ruim de tijd. Zijn tegenstander at een kroketje. Ik hield het niet vol en ging een rondje lopen. Toen ik terug kwam was er 41. Th6xg6+! Ld3xg6  42. h5xg6 Lg5-f6  43. Kg1-g2 e5-e4  44. f3-f4 Lf6-d4  45. g4 gedaan en had Richard gewonnen.

Igor Vanduyfhuys

Even verderop liet clubgenoot Hans Leeuwerik zich beetnemen door de jonge Igor Vanduyfhuys. Hij had verzuimd met zijn loper de zwarte pionnen te stoppen. En wat mij overkwam was niet veel beter. Net toen ik mijn zaakjes op orde had en een stuk dacht te gaan winnen, werd ik verrast door een desperaat dameoffer.

In het eerste diagram bedenk ik het talentvolle 19. e3-e4!
Zwart slaat met 19. … Pf6xe4 en ik doe het enige juiste: 20. Pd2xe4, want zowel 20. Lxe7? als  20. Lxe4? (Pxe4 Txc8 Txc8 Lxe7) falen op zwarts Pe4-c3 met matdreiging op g2. En na 20. Pe3 volgt er een ware slachting (Dxd2 Dxd2 Pxd2 Lxe7 Pxf1 Lxf8 Pxe3 Lxc5 Pxg2) en als ik goed heb geteld sta ik dan twee pionnen achter.

In het tweede diagram heeft zwart met 20. … Le7xh4 mijn dameloper geslagen (misschien had hij beter La6 kunnen doen). Ik krijg er zin in en val met: 21. Pd1-e3 de dame aan. Die gaat een stapje opzij: 21. … Dd5-e5 en ik val met 22. f2-f4 opnieuw de dame aan. Dat gaat hem het paard op c5 kosten denk ik. Hij doet doodleuk 22. … De5-d4 en ik dus lachend 23.Tf1-d1 Kat in ‘t bakkie.

Het derde diagram: 23. … Dd4xd1 En ja hoor, ik denk weer eens dat nu álles kan  en doe 24. Tc1xd1?? Hoe is het mogelijk. Sukkel die ik ben! Niks stuk gewonnen. Een moeizame remise wordt het. Ik ben hard op weg naar De Zon.

 

DAG 5

De foto’s zijn vandaag een beetje onscherp. Ik zit nog een beetje na te trillen. Mijn tegenstandster liet me alle hoeken van het bord zien. Ze stond zo goed dat, toen het toch nog remise dreigde te worden, zij daar niets van wilde weten en met haar lopers bleef jagen op alles wat bewoog, totdat ik sterretjes zag en zij toch nog een manier vond om mij aan een onverdiend punt te helpen. Uitgewoond en kletsnat kwam ik thuis. Nanny had voor mij gekookt. Kan ik dan niks meer zelf?

 

DAG 6

De rustdag is gehaald zonder al te grote schade. Wel kreeg ik nog een Franse ruilvariant voor mijn kiezen. En als ik ergens een hekel aan heb … Ik moet er maar eens wat meer aandacht aan besteden. Nu werden al snel ook nog alle lopers afgeruild en de dames en de torens en dat was het dan. Ik heb echt geprobeerd te winnen beweerde mijn tegenstander. Nou, ik dus niet, dat ligt niet in mijn aard. Ze moeten me echt dwingen, dan lukt het nog wel eens, maar zo dus niet.

Heel veel bekenden zie ik. Eric van Benschop, Han Kemperink, Gerard van Pinxteren, Wim Rakhorst, Johan Buis, Paul Harmse en op de achtergrond ook nog Ron Lameris, Hans Leeuwerik en Cock Ippel.

En wat te denken van dat sarcastische mannetje die zegt dat zijn vrouw alles weet. Beter weet is de boodschap. Het is misschien nog waar ook, vrouwen lezen wel eens een boek.

Ja sorry hoor, er gaat wel eens wat mis

 

DAG 7

Vijfenveertig jaar geleden was zij dameskampioen van Nederland. Ik zag er een beetje tegen op. Maar ze was zes minuten te laat en het eerste dat zij deed was alle stukken op een hoop gooien inclusief mijn pion op d4. Er lag suiker op het bord. Zo kon er niet gespeeld worden. Er werd geveegd en geklopt en links en rechts kwam het commentaar los. Eén zet tegelijk hoor. En dat is nog eens een opening. Ik meldde verrast dat ik mij híer niet op had voorbereid en hielp mee de orde te herstellen. Toen dat gelukt was en mijn pion weer op d4 stond ontwikkelde zich een vrolijk partijtje. Voor mij dan. Want zo kordaat als zij begonnen was, zo terughoudend was zij nu:

En dan nog wat. Over kleding. Fons Vermeulen bivakkeert deze week een straatje achter ons en hij kwam even buurten. Hij vond dat Sandra Keetman er prachtig uitzag. Alle dagen eigenlijk. En steeds weer anders. Dat vond hij mooi. De charmeur. En toen keek hij mij vals aan en zei: en dat kan je niet van iedereen zeggen.

 

DAG 8

Het was een lange zit vandaag. Voor de tweede keer in dit toernooi werd ik met dat vermaledijde d4-Lf4-systeem van wit geconfronteerd. En net zoals de vorige keer bereikte ik met meer geluk dan wijsheid een gewonnen eindspel.

stelling na 35. Kf2-e3

Die zwarte pion op e2 is een schavuit maar die zal niet promoveren. Dat zal de h-pion gaan doen. Mijn eerste zetten zijn dus h7-h5-h4-h3. Wit beweegt wat heen en weer met zijn toren, probeert niet eens meer met b3 de b-lijn te openen, wat ook eigenlijk geen zin meer heeft.

stelling na 44. Te1-h1

Er zijn over en weer een paar onschuldige zetten gedaan om de tijdcontrole te halen, maar nu gaat het dan gebeuren. Ik ga mijn koning naar de h-lijn brengen: 44. … Kf5-g4  (wit kan de e-pion niet slaan wegens Kg4-g3+ gevolgd door h3-h2) 45. Ke3-f2 Kg4-h4  46. Th1-g1 h3-h2 47.Tg1-h1 Kh4-h3 en de manoeuvre Lh5-g4-f5-e4 beslist de partij. Op naar het café.

 

DAG 9

Na afloop. In het café zaten twee mannen die ook hadden geschaakt maar die bridge toch leuker vonden. En je begrijpt het niet, zei de een, ze komen helemaal uit Friesland en Limburg. En uit India, zei de ander. Ja, maar die worden betaald, wist de eerste. En Johan Buis had van een man gewonnen die al vele malen gefotografeerd en nu ook nog getekend was. Waar hij bij zat. Vanwege de karakteristieke kop, van die andere man dus. Het moest niet gekker worden. Hij ging aan het bier. Nanny moest ik daar trouwens ook weer weg plukken, uit dat café. Gisteren zat ze in De Zon aan de bar. Daar stond een pinapparaat en daar mocht niemand aan komen, zelfs wapperen mocht je niet zelf doen, want als er ook maar iets veranderde aan de opstelling van dat ding dan had het geen bereik meer. Komt er een kleine jongen met een autootje over de bar gereden. Hij ziet het pinapparaat. Knopjes drukken roept hij. Het hele café op tilt. Net op tijd weet zijn oma een ramp te voorkomen. Reuze gezellig, vond Nanny het. Het wordt nog een hele toer om haar weer in het gareel te krijgen.

Tata Steel Chess Tournament 2018 vierkampen

Tata Steel Chess Tournament
dagvierkampen
16 januari 2018

Tata Steel Chess Tournament 2018 vierkampen

Tata Steel Chess Tournament
weekendvierkampen
13 januari 2018

Winst en verlies voor de Wijker Toren

 

Wij zijn op tijd, Bram en ik. We komen kijken, mag dat, vraag ik aan Stefan Jorritsma. Hij zegt: zeker mag dat, wij vragen nog geen entree, wij betalen onze toeschouwers zelfs. O ja, vraag ik hoopvol. Hij geeft mij een muntje, waarmee ik een consumptie kan gaan halen aan de bar. Dat is een goed begin.

-•-

De wedstrijd De Wijker Toren 2 – DSC Delft 3 is een half uurtje oud. Stefan speelt Frans vleugelgambiet. Zijn tegenstander Erik Biemans volgt aanbeveling van Watson.

Jorritsma-Biemans, stelling na 1. e4 e6 2. Pf3 d5 3. e5 c5 4. b4 c4 5. c3 a5 6. b5 Pd7 7. d4 cxd3 8. Lxd3 f6

Stefan speelt nu 9. 0-0 in de veronderstelling dat hij na 9. … fxe5 10. Pxe5 Pxe5 met 11. Dh5+ zaken kan doen. Totdat hij ziet dat het zwarte paard natuurljk niet op g6 maar op f7 het schaak opheft. Hij houdt er gelijk mee op. Dat is al minder.

-•-

De wedstrijd De Wijker Toren 1 – LSG 3 is een uurtje oud. Rick Duijker speelt een Franse Winawer. Zijn tegenstander Quirinius van Dorp valt ultra modern aan.

Van Dorp-Duijker, stelling na 1. e4 e6 2. d4 d5 3. Pc3 Lb4 4. e5 c5 5. a3 Lxc3+ 6. bxc3 Pe7 7. h4 Ld7 8. h5 h6 9. Dg4

Rick speelt hier het nieuwtje 9. … La4 in plaats van als de bliksem op lange rokade aan te sturen. Het gaat helemaal mis.

Van Dorp-Duijker, stelling na 10. Dxg7 Tg8 11. Dxh6 Lxc2 12. Dd2 Lh7 13. Ld3 Le4 14. f3 Lxd3 15. Dxd3 Txg2 16. h6 Pf5

Wij zijn even in de veronderstelling dat Rick zich gaat redden met 17. h7 Txg1+ 18. Txg1 Dh4+, totdat de volgende zet op het bord verschijnt: 17. Ta1-a2!

De rest geloven we wel (17… Tg2-g8 18. h6-h7 Tg8xg1+ 19.Th1xg1 Dd8-h4+ 20. Ta2-f2 Dh4xh7 21. Lc1-f4 en zwart gaat mat op de 28ste zet).  Dat is ook niet zo best.

-•-

Ik ga maar weer eens bij Erik Schoehuijs kijken. Eerste team eerste bord. Hoger kom je niet op de ladder van de Wijker Toren.

Van ‘t Hof-Schoehuijs, stelling na . … b5-b4 9. Pc3-d1

Kijk eens wat hij doet: 9. …  e6! Ja dat kan want op 10. dxe6 Lxe6 11. Dxd6 volgt 11 … Pxe4 en op 10. dxe6 Lxe6 11. Lxd6 volgt 11 … c4 12. De3 Dxd6 13. e5 Dc7 14. exf6 Lxf6.
Dat is al een stuk beter.

Hij komt gewonnen te staan, maar maakt dan toch nog een klein foutje.

Van ‘t Hof-Schoehuijs, stelling na 27. Dh4-g4 Td4-d2 28. Tf1-f2 Te8-e1+ 29. Kg1-h2

Erik denkt hier nog slimmer dan slim te zijn en doet a tempo 29. … h7-h5 en wordt verrast door het dameoffer  30. Tf2xd2 h5xg4  31. Lg3xe1  In plaats daarvan had hij gewoon een stuk kunnen winnen met 29 … Tdxd1 30. Txd1 h5 31. Df3 Dxf3 32. Txf3 Txd1. Het maakt niet veel uit, maar het zorgt voor vertraging. En veel toeschouwers.

De Wijker Toren 1 wint met 5½-2½, de Wijker Toren 2 verliest met 5-3. Fraai zijn de overwinningen van Cas Kok (dWT1) en Dennis Bruyn (dWT2).

En Dragan verliest. Tot onze grote teleurstelling.



Bram en ik fietsen naar huis. Het is opgehouden met regenen. Bram zegt: ik heb een nieuwe favoriet, Wim Rakhorst. Ik denk daar over na. Het is misschien omdat Wim altijd aardig is en bescheiden en een liefhebber van het spel. Hij levert vakwerk af. Nu deed hij dat in een moeilijk te bereiken uithoek van de zaal, aan het zicht onttrokken door de slecht geplaatste materiaalkar.

Wij spreken af de volgende wedstrijd van het eerste in Sas van Gent over te slaan en zijn op tijd thuis voor het eten.

De rest leest u maar op de website van de Wijker Toren.

Tata Steel Chess Tournament 2017 tienkampen

 

De eerste dag

Frank Sluiter in De Zon

Frank Sluiter kan zijn geluk niet op. Maak je een foto, vraagt hij. Hij wint. Zijn tegenstander heeft de zetten voor hem opgeschreven. We spelen de partij na in het café, met een cola.


We gaan nog even door, zegt hij, kijken hoe het afloopt, jij hebt wit. Ik dank je feestelijk, zeg ik, de groeten.



De tweede dag

Niet in de speelzaal, maar in het café worden de mooiste combinaties uitgevoerd; alles gaat daar een stuk makkelijker.



De derde dag

Thomas Broek boekt in tienkamp 2D zijn derde overwinning op rij.

Thomas Broek



De vierde dag

Paul Lieverst treft in 3D een tegenstander die wel wat voor remise voelt en het dus niet erg vindt dat de stelling dicht geschoven wordt. Paul weet daar doorgaans wel raad mee en ook nu slaat hij een flinke bres.

Paul Lieverst – Ed Baarslag

Zo, deze stelling gaat Paul dus winnen: Dg3 en kat in ‘t bakkie. Maar wat fluistert hij nou? Dat zwart remise kan maken maar dan wel eerst zijn dame moet offeren? En dat hij zich dan op moet maken voor een toreneindspel, maar dat hij het nog wel even gaat proberen? Ik begrijp er geen hout van, maar knik begrijpend, want ik wil niet dom overkomen.

Verderop gekeken dan maar. Nou, leuk is anders. Gerard van Pinxteren speelt in 5K tegen Bas Roelen. Op twee borden lijkt het. Dat is twee keer niks. En waar haalt Bas nou opeens twee dames vandaan. Een met en een zonder pinnetje. Gerard kan opgeven.

En tot overmaat van ramp komt Paul melden dat hij remise heeft aangeboden. Het staat helemaal niet zo best meer, zegt hij. Dat klopt. Ik kan mijn ogen niet geloven. Paul is een tovenaar, maar soms ook niet. Hij zit er niet mee en gaat lekker snelschaken bij Excelsior.

Gelukkig is Thomas Broek er nog. Die heeft weer een wonderbaarlijke partij achter de rug. Een combinatie van een cakewalk en een achtbaan. Ogen dicht en riemen vast. Gisteren had er nog iemand in het café gekscherend gezegd: Thomas, die heb ik nog nooit een risico zien nemen. Dat heeft hij dus niet op zich laten zitten.

Albert Termeulen – Thomas Broek

Waar het zwarte paard vandaan komt weet ik niet zeker, Thomas heeft in zijn hand als ik bij zijn bord aankom. Hij slaat er de pion op f3 mee. Het is de slotact van een wilde partij en wit drinkt de gifbeker moedig leeg (Pxf3 Pd6 Pe1+ Pxb7 Tg1 mat).

De vijfde dag

Als Erik Schoehuijs verliest zegt hij: ik heb er weer een heleboel van geleerd. Dat is mooi. Zo wordt hij een beter schaker. Maar nu overdrijft hij toch een beetje. In vijf ronden vier keer verliezen, zoveel leerstof ineens kan een mens niet aan. En het is ook niet leuk voor de anderen. Er is geen eer meer te behalen. De man die in de eerste ronde slechts een half punt tegen hem scoorde, zien we elke dag een beetje bleker worden. Hij heeft zichzelf ernstig tekort gedaan.
Maar hoe komt dat nou? Dit keer heeft hij een tafel aan het gangpad en ik sta er dus met mijn neus bovenop. Het is ongelooflijk hoeveel je aan de zijlijn ziet… als je het niet allemaal zelf hoeft te bedenken.


De zesde dag

Vanmorgen werd Nanny wakker, helemaal in de war. Ze had gedroomd dat alle schakers boos op mij waren. Om de stukjes die ik schreef. Ze hadden geroepen: Hier zijn wij niet van gediend. En Danny de Ruiter was de woordvoerder geweest en die had verklaard dat ik moest betalen voor die stukjes. Ik vroeg hoe ken jij Danny de Ruiter?  Dat was dus uit de verhalen van Erik S. Ondertussen was ik behoorlijk in mijn sas met die gedroomde aandacht, maar Nanny zei: je moet er mee ophouden. Dus sloeg ik vandaag een rondje tienkamp over en reisde met de Masters mee naar de Philharmonie in Haarlem.

Daar zie ik in de grote zaal Fons Vermeulen, die er ook wat van kan. Al tijdens de openingstoespraak begint hij te sputteren, omdat de Mayor of Haarlem opeens de Major of Haarlem is. De Masters zitten er niet mee en gaan aan het werk

Tata Steel Chess on Tour in Haarlem

 

Een zaal verder zitten de commentatoren van dienst. Yasser Seirawan en Tex de Wit. Dat is instructief maar lang niet zo’n vrolijke boel als vroeger, getuige een verslagje van Nanny uit de tijd dat er nog een commentaartent op de Dorpsweide in Wijk aan Zee stond, waarin Lex Jongsma en Vlastimil Hort hun kunsten vertoonden:

Ik besloot even te gaan kijken wat er in de commentaartent te doen was. Tweehonderd man zaten ademloos te kijken naar een soort cabaretvoorstelling door twee heren. In de ene herkende de ik Lex Jongsma: “Dis is e riemarkebel moef, not so bed et ol”. De ander sprak met een zwaar Oost-Europees accent en banjerde met een kop koffie over het toneel “You are realllly wellll educated!” Af en toe, als ome Lex met de stukken op het demonstratiebord aan het schuiven was, stelde de ander de zaal een quizvraag. Wie kwam er altijd vijf minuten te laat vanwege de fotografen? Dat was kennelijk niet zo moeilijk en nog actueel ook op het ogenblik: Fisher, riepen er een paar uit de zaal. En dan was er nog de Joegoslaaf, een Serviër eigenlijk die ‘The Toiletplayer’ genoemd werd omdat hij stiekem een zakspelletje meenam op het toilet? “Er hat eine Zigeunerin geheiratet” schakelde de Tsjech over op het Duits.  “Ich hab noch gegen ihm gespielt!” riep de heer Jongsma uit. Er golfde een lach door de zaal waardoor ik het antwoord niet verstaan heb. Maar vermakelijk was het wel.

Uit welke eeuw stamt dit fragment? Nu moet je mobieltje uitstaan en mag je alleen fluisteren, want we zijn: on air

Yasser Seirawan en Tex de Wit

 

Maar vrolijk als altijd zijn de kinderen die de rest van het gebouw voor hun rekening hebben genomen met hun schoolschaakkampioenschappen

Girl Power

 

De zevende dag

Johan Buis speelt in een hoekje van de zaal betonschaak. Hij wordt betrapt, maar kan er om lachen. Ook zijn buurman ziet, na even geschrokken te zijn, de humor er wel van in.


De koffiehoek van vijftien jaar geleden heet nu catering, maar de uitslagenwand is onveranderd.

 

De achtste dag

De laatste twee ronden van de tienkamp houd ik voor gezien. Erik is er gisteren al mee opgehouden. En het is weekend en dan is het mutjevol in de Moriaan. Daarom alleen nog een paar foto’s uit vorige ronden. Morgen volgt het restant.

 

De negende dag


Zo, dat was het. Heel veel foto’s gemaakt, maar geen enkele zet gedaan. Dat moet de volgende keer maar weer eens andersom.

Tata Steel Chess Tournament 2017 weekendvierkampen

Ik sta in het kleinste zaaltje van de Moriaan en schuifel zo ver mogelijk achteruit om een foto van Jan Boer te maken. Hij ziet mij niet. Naast mij plakken wedstrijdleiders Sacha Schiermeier en Joost Jansen een lijst met dingen die niet mogen op de deur. Mobieltjes bijvoorbeeld moeten uit en er mag ook geen flitslicht worden ontstoken. Ik controleer mijn telefoon en camera, druk af en voel wat in mijn rug prikken. Het licht in het zaaltje gaat uit. Ik mompel iets als: en dát mag ook niet, en probeer ondertussen een zo schuldbewust mogelijk gezicht te trekken. Iedereen in het zaaltje kijkt nu verwijtend in mijn richting, behalve Jan Boer. Die zit nog steeds even geconcentreerd als daarvoor op zijn zet te broeden. Bij hem gaat het op de tast. Bij mij nu ook. Ik draai me om, moet kiezen uit twee knopjes en druk op goed geluk. Het licht gaat weer aan en ik maak mij uit de voeten.

<
>
Mark van der Ploeg

Tata Steel Chess Tournament 2017
(weekendvierkampen)
Wijk aan Zee 14 januari 2017

En een stoel voor de wedstrijdleider

De Wijkertoren speelt zijn bondswedstrijden in de Moriaan te Wijk aan Zee. Niet altijd, dan staat er een team (uit Groningen bijvoorbeeld) voor niks in Wijk aan Zee, maar vaak ook wel en dan staat er een team (van Krommenie bijvoorbeeld) per abuis bij de Prinsenhof in Beverwijk. Nu speelde de Wijkertoren ‘gewoon’ in Wijk aan Zee en we waren er allemaal: De Wijkertoren 1 en 2, Castricum en de Groninger Combinatie. Alleen de zaal was niet besproken. Of wel besproken, maar afgezegd. Daar kwamen we niet achter, want de verantwoordelijke man zat in Zuid-Amerika. De Moriaan werd in ieder geval  geteisterd door een kinderfeestje en tot overmaat van ramp was er ook nog een zogenaamde stamppotrun. De schakers werden na ferme onderhandeling gedoogd en opgeborgen in het achterste zaaltje en de bar was aanvankelijk verboden gebied, hoewel de regels in de loop van de middag wat werden opgerekt. Iets over enen had ook de wedstrijdleider de weg naar het bezemhok gevonden. Hij werd door een opgewekte voorzitter van de Wijkertoren, Hans Wiemerink, verwelkomd met de woorden: ik heb in ieder geval een stoel voor je geregeld. Auke Nicolai keek er niet van op en maakte het zich zo gemakkelijk mogelijk te midden van het gedrang.

Wedstrijdleider Auke Nicolai

Om kwart over enen had iedereen een plaatsje gevonden, waarbij opviel dat de Wijkertoren 1 en de Groninger Combinatie met zijn grootmeesters twee keer zoveel ruimte kregen als de Wijkertoren 2 en Castricum. De laatste twee teams hadden nauwelijks ruimte om te bewegen en al helemaal geen om te schrijven.

De Wijkertoren 2 (aan de rechterkant) tegen Castricum 1 (aan de linkerkant)

Ik bood aan alle zetten voor ze te noteren, maar dat deden ze toch liever zelf: op hun knie, onder de rand van hun bord geschoven of op andere voor mij ontoegankelijke plekken, zodat ik aan het eind alle formuliertjes moest zien te bemachtigen om er een foto van te maken. Ja, het is behelpen in de onderbond.

Niko Kok tegen wie

Maar tegen wie speelde Nico Kok eigenlijk? In elk geval stond het na elf zetten zo:

kok

Dat moet je natuurlijk niet doen. Een paar zetten later had hij eerst de zwarte damevleugel opgeruimd en toen liep hij op de andere vleugel dwars door de porseleinkast van de kort gerokeerde zwarte koning heen. Toen hij zijn f-pion op g8 tot  tweede dame  had gekroond (zou verboden moeten worden) gaf Heleen van Arkel (u had het al geraden?) op.

Er zaten twee helden uit vroeger tijd in de (vooruit, ik wil niet rot doen) zaal. Peter Uylings speelde voor dWT1 (en had praatjes voor twee) en Nico Kok (zwijgzamer maar vele malen kampioen van Weenink) voor dWT2. Nico borg bord en schaakstukken op toen kunst en gezin hem meer bleken te boeien dan een spelletje schaak. Wij vroegen hem vaak: kom weer eens schaken. En dan hield hij de boot af. Er moest ook nog gewerkt worden. Maar opeens was daar Cas, zijn zoon, die schaken kon. Van wie had hij dat geleerd? En nu dan in dat kielzog Nico zelf weer. Of eigenlijk geen kielzog, hij is de boeggolf van het tweede.

Sommige spelers (Van der Klooster en Spruit, Van Wonderen en Van Maassen) hielden opzichtig rekening met het dreigement dat de bar voor de schakers om drie uur zou sluiten en tekenden dus ruim op tijd voor remise.

Helemaal op het laatste bord (dat was nog net bereikbaar) vloog de nog steeds opgewekte voorzitter van de Wijkertoren, Hans Wiemerink, de nestor van Castricum, Ger Holsteijn, naar de keel. Dat kon niet goed gaan.

  • Diagram 1  zwart heeft heel onvoorzichtig de h-lijn geopend maar dreigt nu met e5-e4 de witte loper van de aanval af te snijden, dus de voor de hand liggende zet voor wit is 25.Lf5 (eventueel gevolgd door 26.Dh3) wat minimaal een kwaliteit wint, maar hij doet 25.Pd2-b3 wat zijn voordeel in één klap te niet doet
  • Diagram 2  nu heeft wit nog een aantal mogelijkheden om groot onheil af te wenden, bijvoorbeeld 27.Dh3-h8+ Kf8-e7 28.Dh8xg7 Dc7-f4 (28… exd3 29.Te1+) 29.Ld3-e2 (komt dat rare paardje op b3 toch nog van pas), maar hij wikkelt af met 27.Th1-c1 Dc7-f4! 28.Tc1xc8+ Lb7xc8 29.Dh3-h8+ Kf8-e7 30.Dh8xc8 e4xd3 31.Dc8xa6
  • Diagram 3  een hopeloze stand voor wit, tenminste als zwart  31… De4 heeft gespeeld en niet 31… Df3 (sorry, uw verslaggever weet het niet, hij kwam ogen te kort): in het eerste geval is er geen ontkomen meer aan (32.Da3+ Ke6 33.Pc1 d2+) en in het tweede geval zou alles nog met een sisser afgelopen zijn (32.Da3+ Ke6 33.Pc1! komt dat rare paardje toch nog van pas)
  • Diagram 4  de ongelukkige heeft helemaal geen Da3+ gespeeld maar Kc1 en Dc8 en staat nu mat

Wat een partij riep de winnaar in euforie. Het was zijn vijfde overwinning op rij. Er had meer in gezeten verzuchtte de voorzitter van de Wijkertoren iets minder vrolijk.

De partij Rakhorst-Kuijs in de eindfase

Even daarna schoof Wim Rakhorst heel beheerst zijn partij tegen Gerard Kuijs naar winst. Zie hoe netjes de witte stelling is en wat een brokkelkaas de zwarte. Er ontbreekt trouwens al een zwarte pion.

Hans Leeuwerik voor zijn partij

De Wijkertoren 2 stond op voorsprong en daar zou zo een twee drie geen verandering meer in komen, want de partijen Cas Kok-Hans Leeuwerik en Henk van der Eng-Cees Duivenvoorde werden allebei remise. Hans Leeuwerik speelde echt heel degelijk. Henk van der Eng ietsje minder. Hij viel aan met alle pionnen voor zijn koning naar voren. Het werd ogenschijnlijk een ravage, maar Cees ving de aanval keurig op en het was waarschijnlijk aan zijn lankmoedigheid te danken dat Henk uiteindelijk niet tegen de lamp liep.

eng3Zwart speelde 34…Dxf5, waar 34…Dxd3 toch echt wel kansen had geboden.
Henk hield de partij, die in een eindspel met ongelijke lopers resulteerde, op laten we zeggen onderhoudende wijze remise.

En toen was er nog één partij aan de gang. Die tussen Robert van der Wal en Richard Schelvis.

Richard Schelvis aan het denken gezet

Richard was op de twaalfde zet overvallen door een combinatie van Robert die er zijn mocht.

wal112.Pc3-d5! Wij telden de partij al. Maar Richard ging in de verdediging en liet zich helemaal knevelen. Toen wist Robert het opeens niet meer. Hij probeerde het op de gemakkelijke manier, maar Richard wilde niet opgeven. Hij vlocht wat dreigingen in de stand, maar Richard trapte daar niet in. De afwikkelingen naar een voor wit gewonnen eindspel zocht Robert niet of Richard wilde niet meewerken. Richard deed eigenlijk een tijdlang helemaal niets, onder het motto: wie geknipt wordt moet stil zitten. Dat ging zo door tot en met de veertigste zet.

wal2En toen geloofde Robert het wel. Het moest een lolletje blijven. Hij produceerde een serie halfslachtige zetten, die het Richard mogelijk maakten zich als Houdini uit zijn boeien te bevrijden. Zullen we het maar op remise houden, hoorden we Robert zeggen. Een gentleman. Maar ja, opeens was het geen 4-4 meer, maar had Castricum verloren.

2016 Wijk aan Zee - Wijkertoren [20160213-Pentax K01-20784]

Tata Steel Chess Tournament 2016 vierkampen

 

Tata Steel Chess Tournament 2016
(weekendvierkampen)
Wijk aan Zee 16 januari 2016

Tata Steel Chess Tournament 2016
(dagvierkampen)
Wijk aan Zee 19 januari 2016