Vleermuis 66


Wat ben jíj nou aan het doen?



De tekening (niet het onderschrift) is uit Brian Bagnall’s Beestenbende (Mondria uitgevers, Hazerswoude 1983). Eerder, op 4 april 2020, toonde ik in Vleermuis 20 ook al een tekening uit die (toevallig teruggevonden) bundel, niet wetende dat de kunstenaar op 16 mei 2020 zou overlijden (getuige de Traueranzeige in de Süddeutsche Zeitung).


Vleermuis 20


Nee, we zaten vandaag niet met onze fietsen in de trein om ergens een stukje te gaan fietsen en nee, we waren gisteren niet in Naarden om Erbarme dich mee te zingen, we hadden wel iets beters te doen: de dakgoot schoonmaken en de boekenkast uitmesten. Alle boeken zijn ontstoft. Dat leverde een paar verrassende vondsten op. Uit een boek over Frankrijk viel een folder van Peugeot-bromfietsen uit 1969 en uit een stapeltje stripboeken kwam een bundel tekeningen van Brian Bagnall te voorschijn. Kleine beestjes hadden het boekje helemaal stukgelezen. Dat kon je ze niet kwalijk nemen, want het heette Beestenbende.

In de krant en op radio en TV schijnt ondertussen dwars door alles heen de komkommertijd al weer te zijn aangebroken. Een greep uit het aanbod: “Aardappels hopen zich op”, “Honden met afgesleten voetzooltjes”, “Frits Flinkevleugel overleden”, “Dit zijn de lekkerste paaseitjes” en “Waarom gebruiken mensen hun tong bij het zoenen”.

Waar ik wel een beetje overstuur van raakte was het verhaal van de Duitser, die door zijn vrouw eropuit was gestuurd om nog gauw even voor Pasen in Nederland een flesje room te bemachtigen. De marechaussee vond het geen dringende reden en stuurde de man terug. Zonder pardon en zonder flesje room. Naar zijn vrouw…zie je het voor je? Dát is pas erg.