Bart-Piet Mulder wint Open Rapidkampioenschap van Heemskerk


Het Open Rapidkampioenschap van Heemskerk is voor de derde achtereenvolgende keer gewonnen door Bart-Piet Mulder. Dit keer niet zonder moeite maar met een bovengemiddeld doorzettingsvermogen en een gezonde dosis geluk.

Een half punt achter de winnaar eindigden Richard Schelvis, Thomas Broek en de verrassend goed uit de hoek komende Berend van Maassen, nog vóór Cas Kok, Paul Lieverst en Marcel Duin  (Berend wat maak je ons nou? Ja, hoe ouder hoe gekker, ik begrijp het ook niet).

Bart-Piet Mulder voerde van begin tot einde het veld aan, ondanks verlies in de zesde ronde tegen Thomas Broek. Maar de laatste ronde bracht toch nog even het verlangde vuurwerk. Cas Kok had Bart-Piet bijna te pakken. Acht seconden had Cas nog. De stukken vlogen over het bord. Bart-Piet moest zijn laatste stuk geven om onmiddellijk verlies te voorkomen. Het leek uitstel van executie. Maar misschien ging Cas door de vlag. Dus probeerde hij met zijn koning uit de hoek te ontsnappen naar open veld. Alleen, hij stond pat! De actie was zonder meer spectaculair en gedurfd, maar ook overbodig en bovendien niet toegestaan. Cas zei “claim” en sloeg de koning van Bart-Piet. 

Toen had je de poppen aan het dansen. Een koning mag je niet slaan. Of kán je niet slaan, dat beletten de regels. Maar Cas had toch claim gezegd! Was het een onreglementaire zet? Die van Bart-Piet of die van Cas? En welke straf staat daar op? Deed het er allemaal nog toe? De partij was toch eigenlijk al geëindigd door het pat? Maar er was doorgespeeld! Of kon je dat zo niet noemen? Waar was de scheidsrechter en waar de reglementen? De spelers, die zich rustiger gedroegen dan de omstanders, besloten uiteindelijk een extra snelschaakpotje te spelen. Dat werd keurig remise.

(Cees Verhoog heeft een schitterende video van het spektakel geplaatst op YouTube, ga kijken en laat hem zien op de scheidsrechterscursus)


De wisseltrofee, een magnum Gouden Cuvée van de Keizer, kwam zodoende definitief in het bezit van Bart-Piet Mulder. Maar ook nu weer voor heel even. Moest de fles de vorige twee keer onmiddellijk weer ingeleverd worden, nu werd hij uitgeschonken voor de liefhebbers onder de deelnemers aan het toernooi, de glazen stonden al klaar, samen met de bitterballen. Zo werd het seizoen van de organiserende vereniging Excelsior in stijl afgesloten.

De Wijker Toren degradeert

Dit is geen verslag van een schaakwedstrijd

Vrijdagmiddag voor de wedstrijd. Bart Piet Mulder is verhinderd, Arjan Wijnberg is verhinderd, en Peter Uylings is al in Limburg. Erik Schoehuijs weet niet hoe hij in Voerendaal moet komen. Vier uur heen en vier uur terug met trein. En of het allemaal nog zin heeft. Hij ziet het niet meer zitten. Misschien gaat hij gewoon niet, doen ze het maar met zijn zevenen. Het tweede staat geen speler af, want dat vecht twee klassen lager voor eigen lijfsbehoud.

Een paar dagen later meldt Richard Schelvis op de website van De Wijker Toren dat het tweede zich keurig gered heeft. Ik wacht op het verhaal van Bastiaan Veltkamp over het eerste. Bastiaan zwijgt. Ik moet het doen met het verslag van Erik Schoehuijs.

Erik is toch maar gegaan, met een geleende auto en met Thomas Broek en Cor Meems als passagiers. Voor de tweede keer dit seizoen treedt De Wijker Toren met negen man aan. Erik krijgt niet het eerste bord (Jimmy van Zutphen denkt het klusje tegen GM Daniel Hausrath zelf wel te klaren) maar het vierde, waarop hij zich met zwart tegen IM Oscar Lemmers na e4 e5 Pc3 Pf6 Pf3 Pc6 Lb5 Ld6 (!?) een eigen partij van een paar ronden eerder niet meer herinnert (?!) Het gevolg is pionverlies, maar hij houdt vol en behaalt nog tamelijk eenvoudig een half punt. Naast hem levert Thomas Broek tegen GM Felix Levin ook een pion in, maar ook Thomas maakt heel gemakkelijk remise. En Sjoerd Plukkel wint zelfs, van Ivo Wantola. Maar daar blijft het bij, de rest komt er niet aan te pas.

Het parkeerterrein. Dennis Ruygrok heeft verloren en is gereed om te vertrekken. Ook het drietal Broek, Meems en Schoehuijs staat klaar om de geleende auto terug te brengen. Maar daar komt Rick Duijker, hij is even niet aan zet, naar buiten gerend. Hij en Bastiaan Veltkamp zijn op de fiets naar Voerendaal gekomen (!) en Rick probeert nu zijn fiets voor de terugreis in de auto van Dennis te vouwen. Dennis is niet enthousiast en de fiets wil er niet in. Stuur eraf, zadel en trappers eraf, wielen eruit, het wil niet lukken. Bij Erik dan maar. Erik is niet enthousiast. Geleende auto. Maar het past.

Er komt een auto het parkeerterrein afgereden. Over een wiel van Rick. De auto moet nog een lus maken om voor goed te verdwijnen, maar met geheven wiel snijdt Rick ‘m de pas af. Een bewakingscamera registreert alles. De schade valt mee.

Er kan gereden worden, met Rick en zijn gedemonteerde fiets bij Erik in de auto. In Amsterdam blijkt Cor Meems bij het weer in elkaar zetten van grote waarde te zijn.

Maar hoe is Bastiaan nou thuis gekomen?