Kano-Brazzaville-Parijs (4)


Parijs tussen 9 januari 1957 en 29 februari 1960 op ansichtkaart en in filmstills

Na Kano en Brazzaville had de KLM een nieuwe tijdelijke standplaats voor Nanny’s vader in gedachten: Johannesburg in Zuid-Afrika. Dat werd hem te gortig en hij schreef een brief aan zijn baas. Dat hielp, een beetje. Hij werd voor vier maanden teruggeroepen naar Schiphol en daarna vanaf 9 januari 1957 gestationeerd op Le Bourget bij Parijs. Nanny en haar moeder volgden een half jaar later. Pas in maart 1960 werd Schiphol de vaste standplaats en kwam het gezin definitief naar Nederland.

De camera staat in deze periode meer op het gezinsleven dan op Parijs gericht, behoudens een verslag van de aankomst van de Engelse koningin Elizabeth II op Orly voor een staatsbezoek aan Frankrijk, maar jammer genoeg is dit deel van de film onderbelicht en moeilijk te reproduceren. Daarom besluiten we deze serie met een paar typisch Parijse sfeerbeelden.

 

 

Kano-Brazzaville-Parijs (3)

Brazzaville (Moyen Congo) tussen 16 augustus 1956 en 6 september 1956 op ansichtkaart en filmstills

1956 Brazzaville - Post Card

Het verblijf in Brazzaville is kort (drie weken). Er wordt één ansichtkaart ontvangen in Amsterdam. Immeuble moderne betekent nieuwbouw. Die laten we met rust. De filmbeelden zijn leuker. Zie de dandy met het witte pak en de prachtige hoed, de man met het varkentje dat hij zojuist gekocht heeft, het publiek bij een rally, de rode sportauto, de dans, compleet met extase en jawel grinding, het dorpje in het bos en het vertier aan de rivier.

 

 

Kano-Brazzaville-Parijs (2)

Kano (Nigeria) tussen 1 april 1956 en 15 augustus 1956 op ansichtkaarten en filmstills

 

“Dit zijn de kamelen van het vliegveld en de man die erop zit blaast op een toeter iedere keer als een vliegtuig aankomt of weggaat.”

En daar blijft het niet bij, want voor het KLM-busje geeft een kleurrijk welkomstcomité acte de présence.

De film is stom, de ansichtkaarten voegen weinig informatie toe en Nanny was nog te jong om zich er veel van te herinneren. We moeten het doen met de beelden, waarvan hieronder een kleine selectie volgt.

 

 

Per auto worden op vrije dagen vanuit Kano uitstapjes gemaakt de provincie in en naar de bovenloop van de Niger.

“Dit is een dorp in het bos. De huizen zijn van riet en niet zoals in Kano van modder. Vooraan loopt een ezeltje met een hele bundel hout op z’n rug en bij de boom staat een geitje.”

En in Kano is er een bruiloft. Aan bruidegom en bruid wordt de laatste hand gelegd. De scene duurt op film bijna eindeloos lang. Steeds opnieuw wordt het boeketje anders geschikt of wisselt het van kant. We weten niet hoe het afgelopen is.

 

 

2016 Heemskerk - 8mm filmdoos Kano [20160801-Pentax K5IIs-15370]

 

 

Kano-Brazzaville-Parijs (1)

2016 Heemskerk- 8mm filmdozen [20160801-Pentax K5IIs-15374]

Tussen 1952 en 1960 werd Nanny’s vader door de KLM gestationeerd op luchthavens in Azië, Afrika en Frankrijk. Karachi, Istanbul, Kano, Brazzaville, Nice en Parijs waren voor korte of langere tijd zijn standplaats. Nanny en haar moeder, die het niet zo had begrepen op die vreemde plaatsen, bleven meestal achter in Amsterdam. Alleen naar Nice en Parijs gingen zij mee. Naar Parijs voor een langere periode. Drie jaar lang ging Nanny in Le Bourget op school en leerde daar onberispelijk Frans. Een paar jaar geleden hebben we de 8mm-films, die haar vader schoot in Kano, Brazzaville en Parijs, door de firma SuperSens laten digitaliseren. De films zijn niet meer helemaal kakelvers, maar geven toch een bijzonder beeld van een voorbije en vooral zorgelozer tijd.

Het vliegtuig naar Karachi (Schiphol augustus 1955)