Omnisimultaan

De gymnastiekvereniging Achilles in Egmond aan Zee bestond 90 jaar en ter gelegenheid van dat feit had Thomas Broek een zogenaamde omnisimultaan georganiseerd, een schaakvorm waarin veel gelopen moest worden. De zon scheen, dus ik besloot een fietstochtje te maken en Egmond in mijn routeschema op te nemen. Ik was er op gekleed: gympjes en korte broek. Ik was de enige. Ondanks het mooie weer werd het festijn binnen gehouden, in een sporthal, oud maar met veel “authentieke elementen”. Er was koffie en koek en broodjes en soep en ik bevond mij voor de ravitaillering dus op het goede adres. De achttien deelnemers liepen van bord naar bord, de een wat gehaaster dan de ander. Voor de gemiddelde toeschouwer waren de regels niet meteen duidelijk, maar als u er meer van wilt weten kijkt u op OmniSimultaan.  Jimmy van Zutphen deed ook mee. Op zijn gemak. Toch had hij zijn eerste ronde van vijf partijen er al vlot op zitten. Kwestie van conditie en techniek vermoed ik. Hij dacht dat na drie ronden in drie groepen van zes hij niet alle zeventien anderen zou hebben getroffen. Daar ontbraken er dan twee aan. Hij keek mij onderzoekend aan. Ik kon dat natuurlijk niet meteen volgen en keek een beetje onnozel ben ik bang. In dat geval was het geen vraag maar een mededeling zei hij en daar kon ik het mee doen. Op de terugweg naar huis rekende ik in gedachten allerlei varianten uit met groepen en deelnemers en ronden en het was een wonder dat ik, de waanzin nabij, ik was intussen wel gevorderd tot 96 deelnemers in 16 groepen van 6 over 16 ronden is 15 niet gehad, dat ik dus heelhuids thuis kwam. Maar ik vrees toch dat ik gezakt ben.

Foto’s