Het Hoogovens Schaaktoernooi 35 jaar geleden

Hoe rustig waren de tienkampen, hoe ruim het middenpad. En hoe ontspannen waren onze partijtjes. Alhoewel, de klokken moesten nog opgewonden worden en zo was het ook met mij. Voor mijn ontmoeting met mademoiselle Claude Santoy had ik geoefend op wat Franse zinnetjes en op de Sämisch-variant van het Konings-Indisch. Het eerste deel van die voorbereiding was een fiasco. Zij sprak inderdaad Frans, kwam uit Parijs, had een graad gehaald aan de Sorbonne, was journaliste en schreef schaakboeken, maar andersom bracht ik er helemaal niets van terecht. Toen ze mij vroeg Heemskerk te spellen, ging het meteen bij de eerste letter al mis. Laten we maar gaan schaken, stelde zij voor. Dat ging gelukkig een stuk beter en het tweede deel van mijn voorbereiding bleek wél een succes. Ik offerde eerst wat pionnen, toen een toren, nou ja een kwaliteit, en zette haar daarna zonder pardon “échec et mat”.