Lees maar er staat niet wat er staat

Waar blijven jullie nou?

Daar waren we weer, Nanny en ik in Amsterdam, vlak voor koningsdag. We waren vroeg. Maar de TikTok-rijen ook: in de Spuistraat op nummer 122 bij Chun Café (“where you can enjoy delicious halal Korean sandwiches and matcha drinks”) en op nummer 274 bij Bakkerij Hans Egstorf (“Home of the Stroopwafel”). In de rij voor het Koreaanse Chun was al een vrouw flauwgevallen. Zij kreeg vanuit het café een glas water aangereikt en een krukje waarop ze mocht bijkomen.

Wij behielpen ons met koffie bij Café de Zwart, waar je nog zo kon binnenlopen. Buiten zat het terras al vol, maar binnen waren we op ons gemak. Alleen misten we nog steeds Johannes van Dam, die op zijn vaste plekje in de hoek door het gammele krukje waar hij op zat dreigde te zakken, maar dat tot 2013 nooit deed. Nu kwam de afleiding vanaf het terras. Daar was de trend: dubbele espresso macchiato. Als dat geen bespottelijke en vergezochte combinatie is. De kroegbaas zuchtte diep. Zijn koffiemachine wist alle smaken, maar geen dubbele espresso macchiato. Die moest hij dus met de hand fabriceren en daar had hij niet zo’n zin in. Het was nog vroeg.

Short stories for beginners

In de Atheneum Boekhandel fotografeerde ik een moeder en een dochter. Dat mocht dus eigenlijk niet. Maar dat kwam … het ging per ongeluk. Door dat boek. En dat magnifieke groene haar. Bij de kassa verzeilden we in een heel klein tiktok-rijtje. Toevallig weer achter die moeder en die dochter in het groen. Ik beheerste mij. Maar opnieuw per ongeluk. De batterij in mijn toestel was leeg en moest verwisseld worden.

We wurmden ons met onze nieuw verworven lettertjes door de toeristenstroom naar het Universiteitsterrein (op de plek van het vroegere Binnengasthuis), waar zo midden in de stad onverwacht nog een weldadige rust heerste. Op het gebouw van de Universiteitsbibliotheek lazen we een spreuk van Martinus Nijhoff: “Lees maar, er staat niet wat er staat”, Awater 1934, maar nu in alle talen. Daar waren we even zoet mee.

Lees maar er staat niet wat er staat

We verdwaalden tot aan de Raamgracht, mooiste gracht van Amsterdam. Daar aten we ons brood op.

Raamgracht

De Zuiderkerk was open, maar alleen voor besloten gezelschap en daar behoorden wij niet toe. Zo kwamen wij noodgedwongen door een tunneltje in de Nieuwe Hoogstraat terecht.

Doorsteek van Zuiderkerkhof naar Nieuwe Hoogstraat

In de Nieuwe Hoogstraat waren de voorbereidingen voor Koningsdag in volle gang. De straat was al helemaal in oranje en de biertaps voor de café’s moesten alleen nog aangesloten worden.

Toen hadden we er genoeg van en zijn we via Kloveniersburgwal, Nieuwmarkt en Zeedijk naar het station gemarcheerd.