De Wijker Toren voor de laatste keer zonder reclame

Clap Your Hands And Say Yeah. De Wijker Toren heeft een sponsor. Worden we daar blij van? We zullen zien. Die Hing Ting Lai is natuurlijk een fenomeen. Misschien kom ik toch nog een keertje kijken. Nu waren Hans Nuijen en ik de enige supporters. Het was de laatste wedstrijd van het seizoen. En mooi weer. Dus we moeten niet klagen. De Wijker Toren 1 versloeg Rokado en eindigde als talentvolle derde in de tweede klasse C van de KNSB en De Wijker Toren 2 verloor van de kampioen Paul Keres 2 in de derde klasse D en werd afgetekend laatste. Op beide prestaties werd ontspannen een biertje gedronken. Dat wordt volgend jaar dus anders.

Van de website van de KNSB word ik duizelig en de website van De Wijker Toren is zo dood als een pier, dus hier volgen de uitslagen zoals ik ze heb gezien. En de laatste foto’s. En een partijtje. En nog iets tot slot.

Avicii
Dit gaat nog even over die sponsoring. Ik heb erover gelezen. Over kernwaarden en raakvlakken. En er schoot me iets te binnen. Misschien heeft het er niets mee te maken. Bij ons in de buurt staat een hoge metalen mast met een alarminstallatie daarbovenop. Tegen de mast is een antenne gemonteerd. En op de antenne zat laatst een hele domme specht. Hij roffelde met zijn snavel keihard tegen het ijzer van de mast. Misschien was hij niet dom maar juist heel slim en dacht hij: hier valt meer uit te halen dan één keer per maand luchtalarm. Hij had er duidelijk lol in en toegegeven het klonk geweldig. Een akoestische vondst. De hele buurt stond er van te kijken. Ik heb hem Avicii genoemd. En de volgende dag was hij er weer. De vogel had een raakvlak gevonden waar hij trots op was.

Ghulam-Kassim

Een verhaaltje uit de Weenink Post van januari 1993

Ieder jaar ga ik een keer bij mijn oude club Excelsior kijken. Daar moet dan een goede reden voor zijn (klusje thuis waar ik niet aan wil, niks op de tv, weg kwijtgeraakt), nu was dat de verplaatste partij Schoehuijs-Kok voor de A-groep (zwitsers) van Weenink. Voor beide spelers heb ik een zwak. Erik Schoehuijs omdat hij een aardig potje kan schuiven en Nico Kok omdat hij op het bord schaker en kunstenaar tegelijk is. Hun partij zou ik dus even vakkundig in een sfeerreportage omsmeden voor de Weenink Post Extra, waarvan het thema dit keer kunst en schaken was. Kwam dat even goed uit.

Bijna iedereen was er. Otten, Ersson, Klok, Van Grootheest en Van IJsseldijk. Zelfs de naar Pat Mat verbannen Van Maassen zat aan de bar. Dat mocht, als hij zich nergens mee bemoeide. Op alle tafeltjes werd lekker geschaakt, eerst om het echt en dan al gauw voor de lol. Of andersom, dat maakte zo te zien geen verschil. In een hoekje zaten onopgemerkt de echte schakers Schoehuijs en Kok.

1.Pf3 g6 2.d4 Lg7 3.e4 Pf6 4.Ld3 c5 5.dxc5 Pa6 6.0-0 Pxc5 7.e5 Pg4 8.Pc3 Pxe5 9.Pxe5 Lxe5 10.Lh6
Aardig pionoffer van Erik. Maar toch een beetje saai. Mijn aandacht dwaalde af. Wie zag ik daar helemaal achter in de zaal? Frans Koopman. Zo, werd het toch nog een leuke avond! Het tafeltje had twee stoelen. Over de één hing de loodzware leren jas van Frans met op de zitting de allerdikste Succesagenda aller tijden, op de andere stoel zat Frans zelf, sigaartjes onder handbereik. Tegenover hem had, eerst staande, toen met een geleende derde stoel, de jongeman Borst junior plaats genomen. Deze bezat, behalve dat niet overtuigende junior, geen ander attribuut om trots op te zijn. Geen partij dus voor Frans, die er zin in had en zijn klompen ver onder juniors stoel had geschoven.

Frans dacht na. Op het bord stond een stelling uit een vorige eeuw. Het wou hem niet helemaal meer te binnen schieten, maar volgens hem kende junior de tweede matchpartij Steinitz-Lange, Wenen 1860 niet, want hij haalde alle zetten door elkaar: 1.e4 Pc6  2.Lc4 e5  3.f4 exf4  4.Pf3 g5. Nu was Frans de draad ook een beetje kwijt. Dat Ghulam-Kassim gambiet (had hij zich nog zo op verheugd, prachtige naam overigens) kon hij wel uit zijn hoofd zetten. Maar toen hij 5.h4 had gedaan (ja haha Blachly daar trapte hij niet in) en junior met het verbluffende nieuwtje 5…f6 op de proppen was gekomen, ging hij er eens extra breed voor zitten. Na een uurtje stond 6.Pxg5 Pe5  7.Dh5+ Ke7 op het bord.

Nico kwam langs gelopen: “Waar zit Frans nu over te piekeren? Zeg jij gaat hier toch geen stukje over schrijven, hè? Want ik moet voor de Weenink Post Extra iets over kunst en schaken doen en dit lijkt me wel wat.”

Frans dacht na over schoonheid en onsterfelijkheid. De beste zetten zijn vaak niet de mooiste. Frans speelt de mooiste. En ooit zullen die een keer ook de beste blijken te zijn. Dan houdt hij er mee op.

Er verstreek een kwartier waarin hij uiteindelijk berustte in het feit dat het mat nog enige voorbereiding vereiste: 8.d4 d5 9.dxe5 Ph6 10.exf6+ Kf6

Hij had nog een kwartier. Het duizelde hem. Eigenlijk mocht je niet overhaast handelen in zo’n stelling. Maar hij werd er toe gedwongen. Misschien had hij het nog even uit moeten stellen, maar hij deed het nu maar: 11.Pxh7+ Kg7  12.Lxf4 Kxh7  13.Ld3 Lg7

en omdat zijn tijd nu echt om was miste hij 14.Lxh6 Lxh6 15.Df7+ Lg7 16.e5+ Kh6 17.Dg6 mat.

Na afloop las hij onze gedachten. “Toch nog te snel gezet”, mompelde hij. En hij pakte zijn jas, agenda, sigaren, keek nog een keer door ons en junior heen, en ging zijns weegs. Langzaam zakten de emoties. Erik Schoehuijs won van Nico Kok. Van Grootheest speelde remise. Clarijs en Ten Bosch demonstreerden elkaar de verschillen tussen het Muzio- en het Allgaiergambiet.

Muzio, Allgaier, Hanstein, Philidor, Cunningham, Cochrane, MacDonnell, Rosentreter, Silberschmidt, Ghulam-Kassim.

Dat waren nog eens tijden.

Open ASK-toernooi 2018

 
Het toernooi om het open Alkmaars schaakkampioenschap, georganiseerd door de ASV De Waagtoren, is een van de aardigste weekendtoernooien die er zijn. Op de zaterdag liep ik twee rondjes mee. Met mijn fototoestel. De bovenzaal van Het Gulden Vlies was weer goed gevuld. Er deed een grootmeester mee en heel veel jeugd. De spelers was op het hart gedrukt niet van de grootmeester te winnen, want dan zou hij wel eens weg kunnen lopen. Alleen in de laatste ronde mocht het. En zo gebeurde het.
 

Fotogalerij

Klik op een foto voor een vergroting

Stayokay Slot Assumburg Rapidschaaktoernooi 2018 (2)

Paul Lieverst

Het Stayokay Slot Assumburg rapidschaaktoernooi is net zoals twee jaar geleden gewonnen door Paul Lieverst. De basis daarvoor legde hij de eerste dag met een overwinning op Fred Slingerland. De tweede dag verloor hij van Erik Schoehuijs en ontsnapte hij (tegen Bart-Piet Mulder en in de laatste ronde tegen Fred Avis) twee keer aan een nieuwe nederlaag, maar omdat zijn concurrenten de punten netjes onder elkaar verdeelden, legde hij toch nog beslag op een welverdiende en ongedeelde eerste plaats. Tweede en derde werden Fred Slingerland en Erik Schoehuijs. De hoogste ratingprijs was voor Erik Teske en lof ging uit naar toernooidirecteur Peter Klok en wedstrijdleider Kees Lute.

Op beide dagen vormde het Slot Assumburg het decor niet alleen van een geslaagd schaaktoernooi, maar ook voor twee bruidsparen, die de vrieskou trotseerden voor hun trouwfoto’s in de tuin. De schakers poseerden liever binnen.

 

Stayokay Slot Assumburg Rapidschaaktoernooi 2018 (1)

De zesde editie van het Stayokay rapidschaaktoernooi, georganiseerd door de Heemskerkse Schaakvereniging Excelsior, is van start gegaan met 39 deelnemers onder wie de winnaar van de vierde editie Paul Lieverst, die meteen maar even de grote ratingfavoriet Fred Slingerland, in ieder geval voorlopig, zijn hielen liet zien. En ook Thomas Broek moest er aan geloven. Mede daardoor leidt Paul, na de eerste dag, het veld met het volle pond uit vijf partijen. Morgen krijgt hij ongetwijfeld te maken met Bart-Piet Mulder die met een half puntje minder op de tweede plaats staat.

Tata Steel Chess Tournament 2018 tienkampen

DAG 1

En heb je nog een leuke anekdote, vraagt Nanny als ik thuis kom. Nee, zeg ik, maar anderen in mijn groep wel. Die hadden van alles meegemaakt en de clou van het verhaal was steeds dat ze daarin op onnavolgbare wijze aan het langste eind trokken. En wat is jouw clou vandaag, dringt Nanny aan. Dat ik dus weer eens aan het kortste eind trok, mompel ik. Mijn tegenstander zei: mijn maten wachten. En weg was hij. Dan zal je wel te lang doorgespeeld hebben. Ze wrijft nog wat zout in de wonde. En zat je daar een beetje knap? Ja dat ook. Het was weer afgeladen vol en ik zat ver in de hoek van de zaal helemaal weggeborgen onder de brandslang zo ongeveer. In de verte zag ik soms clubgenoten lopen. Ik heb gezwaaid en geroepen, maar ze zagen en hoorden me niet of deden alsof. Nanny neemt nu zogenaamd gas terug: het is wel groep 5 hè? Foto’s gemaakt dan maar? Nee, of toch: eentje, aan het eind van de middag in het midden van de zaal, van een partijtje dat over belangstelling niks te klagen had.

 

DAG 2

Dit keer tappen we uit een ander vaatje:

In een woeste Wolga dreigen mijn tegenspeler en ik om beurten kopje onder te gaan. We stapelen fout op fout en het is een wonder dat geen van ons beiden wint.

Hier hap ik al naar adem. Ik doe het voor de hand liggende Pxe6 waarna er voor zwart niet anders opzit dan ruilen op c3 gevolgd door Da5. Ik red mijn toren: Tf1-f4, zwart slaat met de dame op c3 schaak, en ik produceer de krukkenzet Ld2?  in plaats van Dd2! Het loopt met een sisser af, want zwart kiest voor het schaak op e5? in plaats van op g3!

Zes zetten later. Mijn toren op f4 heeft twee zwarte paarden onschadelijk gemaakt maar helaas daarbij zelf het loodje gelegd, evenals zijn collega op a1 trouwens. Ik kan  de verleiding niet weerstaan om tenminste een toren (op a8) terug te winnen in plaats van met Pe6+ remise te maken. En weer word ik gered: zwart geeft eerst schaak met zijn andere toren alvorens op a2 te slaan maar met de koning op g3 is dat niet zo erg meer.

Wit kan zich knap redden met De6! of Pc7! Ik kies voor het laatste. In tijdnood gebeuren er nu de vreselijkste dingen die ik hier liever niet laat zien. Zwart mist nog minimaal twee keer de winst, wit doet daar uiteindelijk niet voor onder.

 

DAG 3

Eindelijk mooi weer in de duinen. Maar in de Moriaan wil het nog niet lukken. Een bloedeloze remise gespeeld. En snel klaar. Dus nog wat foto’s gemaakt.

 

DAG 4

Quirine Naber en Timardi Vehoeff

De Masters en de Challengers hielden rust en de wedstrijdleiders waren ziek, dus wij hadden een heerlijke dag. Aart Strik had Gerda Schiermeier uit De Zon opgetrommeld om hem bij te staan en zo liep alles op rolletjes.

In tienkamp 3B speelde koploper Richard Schelvis met wit een prachtige partij tegen Khoi Pham.  De zetten heb ik gestolen maar ik zal ze hier niet tonen (want dan kan hij ze nog een keertje doen). Alleen de laatste vijf, dat kan geen kwaad.

Richard nam nu ruim de tijd. Zijn tegenstander at een kroketje. Ik hield het niet vol en ging een rondje lopen. Toen ik terug kwam was er 41. Th6xg6+! Ld3xg6  42. h5xg6 Lg5-f6  43. Kg1-g2 e5-e4  44. f3-f4 Lf6-d4  45. g4 gedaan en had Richard gewonnen.

Igor Vanduyfhuys

Even verderop liet clubgenoot Hans Leeuwerik zich beetnemen door de jonge Igor Vanduyfhuys. Hij had verzuimd met zijn loper de zwarte pionnen te stoppen. En wat mij overkwam was niet veel beter. Net toen ik mijn zaakjes op orde had en een stuk dacht te gaan winnen, werd ik verrast door een desperaat dameoffer.

In het eerste diagram bedenk ik het talentvolle 19. e3-e4!
Zwart slaat met 19. … Pf6xe4 en ik doe het enige juiste: 20. Pd2xe4, want zowel 20. Lxe7? als  20. Lxe4? (Pxe4 Txc8 Txc8 Lxe7) falen op zwarts Pe4-c3 met matdreiging op g2. En na 20. Pe3 volgt er een ware slachting (Dxd2 Dxd2 Pxd2 Lxe7 Pxf1 Lxf8 Pxe3 Lxc5 Pxg2) en als ik goed heb geteld sta ik dan twee pionnen achter.

In het tweede diagram heeft zwart met 20. … Le7xh4 mijn dameloper geslagen (misschien had hij beter La6 kunnen doen). Ik krijg er zin in en val met: 21. Pd1-e3 de dame aan. Die gaat een stapje opzij: 21. … Dd5-e5 en ik val met 22. f2-f4 opnieuw de dame aan. Dat gaat hem het paard op c5 kosten denk ik. Hij doet doodleuk 22. … De5-d4 en ik dus lachend 23.Tf1-d1 Kat in ‘t bakkie.

Het derde diagram: 23. … Dd4xd1 En ja hoor, ik denk weer eens dat nu álles kan  en doe 24. Tc1xd1?? Hoe is het mogelijk. Sukkel die ik ben! Niks stuk gewonnen. Een moeizame remise wordt het. Ik ben hard op weg naar De Zon.

 

DAG 5

De foto’s zijn vandaag een beetje onscherp. Ik zit nog een beetje na te trillen. Mijn tegenstandster liet me alle hoeken van het bord zien. Ze stond zo goed dat, toen het toch nog remise dreigde te worden, zij daar niets van wilde weten en met haar lopers bleef jagen op alles wat bewoog, totdat ik sterretjes zag en zij toch nog een manier vond om mij aan een onverdiend punt te helpen. Uitgewoond en kletsnat kwam ik thuis. Nanny had voor mij gekookt. Kan ik dan niks meer zelf?

 

DAG 6

De rustdag is gehaald zonder al te grote schade. Wel kreeg ik nog een Franse ruilvariant voor mijn kiezen. En als ik ergens een hekel aan heb … Ik moet er maar eens wat meer aandacht aan besteden. Nu werden al snel ook nog alle lopers afgeruild en de dames en de torens en dat was het dan. Ik heb echt geprobeerd te winnen beweerde mijn tegenstander. Nou, ik dus niet, dat ligt niet in mijn aard. Ze moeten me echt dwingen, dan lukt het nog wel eens, maar zo dus niet.

Heel veel bekenden zie ik. Eric van Benschop, Han Kemperink, Gerard van Pinxteren, Wim Rakhorst, Johan Buis, Paul Harmse en op de achtergrond ook nog Ron Lameris, Hans Leeuwerik en Cock Ippel.

En wat te denken van dat sarcastische mannetje die zegt dat zijn vrouw alles weet. Beter weet is de boodschap. Het is misschien nog waar ook, vrouwen lezen wel eens een boek.

Ja sorry hoor, er gaat wel eens wat mis

 

DAG 7

Vijfenveertig jaar geleden was zij dameskampioen van Nederland. Ik zag er een beetje tegen op. Maar ze was zes minuten te laat en het eerste dat zij deed was alle stukken op een hoop gooien inclusief mijn pion op d4. Er lag suiker op het bord. Zo kon er niet gespeeld worden. Er werd geveegd en geklopt en links en rechts kwam het commentaar los. Eén zet tegelijk hoor. En dat is nog eens een opening. Ik meldde verrast dat ik mij híer niet op had voorbereid en hielp mee de orde te herstellen. Toen dat gelukt was en mijn pion weer op d4 stond ontwikkelde zich een vrolijk partijtje. Voor mij dan. Want zo kordaat als zij begonnen was, zo terughoudend was zij nu:

En dan nog wat. Over kleding. Fons Vermeulen bivakkeert deze week een straatje achter ons en hij kwam even buurten. Hij vond dat Sandra Keetman er prachtig uitzag. Alle dagen eigenlijk. En steeds weer anders. Dat vond hij mooi. De charmeur. En toen keek hij mij vals aan en zei: en dat kan je niet van iedereen zeggen.

 

DAG 8

Het was een lange zit vandaag. Voor de tweede keer in dit toernooi werd ik met dat vermaledijde d4-Lf4-systeem van wit geconfronteerd. En net zoals de vorige keer bereikte ik met meer geluk dan wijsheid een gewonnen eindspel.

stelling na 35. Kf2-e3

Die zwarte pion op e2 is een schavuit maar die zal niet promoveren. Dat zal de h-pion gaan doen. Mijn eerste zetten zijn dus h7-h5-h4-h3. Wit beweegt wat heen en weer met zijn toren, probeert niet eens meer met b3 de b-lijn te openen, wat ook eigenlijk geen zin meer heeft.

stelling na 44. Te1-h1

Er zijn over en weer een paar onschuldige zetten gedaan om de tijdcontrole te halen, maar nu gaat het dan gebeuren. Ik ga mijn koning naar de h-lijn brengen: 44. … Kf5-g4  (wit kan de e-pion niet slaan wegens Kg4-g3+ gevolgd door h3-h2) 45. Ke3-f2 Kg4-h4  46. Th1-g1 h3-h2 47.Tg1-h1 Kh4-h3 en de manoeuvre Lh5-g4-f5-e4 beslist de partij. Op naar het café.

 

DAG 9

Na afloop. In het café zaten twee mannen die ook hadden geschaakt maar die bridge toch leuker vonden. En je begrijpt het niet, zei de een, ze komen helemaal uit Friesland en Limburg. En uit India, zei de ander. Ja, maar die worden betaald, wist de eerste. En Johan Buis had van een man gewonnen die al vele malen gefotografeerd en nu ook nog getekend was. Waar hij bij zat. Vanwege de karakteristieke kop, van die andere man dus. Het moest niet gekker worden. Hij ging aan het bier. Nanny moest ik daar trouwens ook weer weg plukken, uit dat café. Gisteren zat ze in De Zon aan de bar. Daar stond een pinapparaat en daar mocht niemand aan komen, zelfs wapperen mocht je niet zelf doen, want als er ook maar iets veranderde aan de opstelling van dat ding dan had het geen bereik meer. Komt er een kleine jongen met een autootje over de bar gereden. Hij ziet het pinapparaat. Knopjes drukken roept hij. Het hele café op tilt. Net op tijd weet zijn oma een ramp te voorkomen. Reuze gezellig, vond Nanny het. Het wordt nog een hele toer om haar weer in het gareel te krijgen.

Tata Steel Chess Tournament 2018 vierkampen

Tata Steel Chess Tournament
dagvierkampen
16 januari 2018

Tata Steel Chess Tournament 2018 vierkampen

Tata Steel Chess Tournament
weekendvierkampen
13 januari 2018

Schaken is te moeilijk voor mij

Maandag speelde ik een potje voor Excelsior in de onderbond. Gelukkig deed onze kampioen ook mee en die is niet zo’n beetje uit vorm, anders was ik de enige geweest die niet won. Schaken is te moeilijk voor mij.

Wit heeft zojuist 22. Pa4-c3 gedaan. Ik heb zwart en mijn eerste impuls is om dat paard te slaan, want na 22. … Tc8xc3  23. Db2xc3 Le4xg2  24. Tf2xg2 Td8-d1 schaak  25. Ta1xd1 Dg4xd1 schaak  26. Kg1-f2 Pf6-e4 is het mat!

Dat staat me wel aan. Maar dan begin ik te malen. Wat gebeurt er als zwart niet terugslaat op g2? Dat is niet verplicht, het is geen dammen, en dat mat ziet hij ook wel.

Ik bedenk opeens hij doet natuurlijk 24. Dc3-d2! En als ik die dan sla ga ik zelf mat na Ta1-a8. Wat is dat voor gekkigheid? Toch wel slim van hem om dat paard van a4 weg te halen.

Maar geen nood, ik hoef toch niet te slaan, het is geen dammen. Dus 24. … Lg2-c6 aftrekschaak. Dan moet hij toch echt wel de toren ertussen zetten en dan sla ik alsnog op d2. Mijn dame is dan ook gezien maar die staat gedekt door het paard. Of toch niet? Weer Ta1-a8! Help!! Dat gaat niet goed. Of niet goed genoeg. Wat dan? Dame slaat toren met schaak, dame slaat dame, loper slaat dame, koning slaat loper. Het lijkt wel dammen.

Ik ben de tel kwijt en haal nu alles door elkaar. Het plaatje ontbreekt zou Hans Nuijen zeggen. Ook nog. Schaken is te moeilijk voor mij. Boter kaas en eieren. Eindeloos kon je dat vroeger met mij spelen. Totdat ik eindelijk doorkreeg hoe het in elkaar zat. En dat was redelijk laat.

Uiteindelijk sla ik het paard dus niet. Durf het niet. Bang dat het allemaal niet klopt en ik als enige verlies. De partij wordt remise. Niet veel minder erg.

Schaken is echt veel en veel te moeilijk voor mij.

The Good Times Are Killing Me

Weer twee muntjes gekregen. Ik vergeet ze in te wisselen. De voorraad groeit. Er komt een moment dat ze schaars worden. Dan sla ik mijn slag. Nu nog niet. Er zijn er nog genoeg. Op de wedstrijdtafels lagen ze soms ook nog. Als een speler verloren had en snel naar huis moest omdat zijn vrouw jarig was of iets te voorbarig had opgegeven en op zoek was naar de dichtstbijzijnde onbewaakte spoorwegovergang. Bijvoorbeeld. Maar die durfde ik niet te pakken. Want al dat goede nieuws beangstigt mij.

***

De Wijker Toren 1 kreeg een buurtoren op bezoek: De Waagtoren 1 uit Alkmaar. Dat heeft in veel opzichten zijn zaakjes beter voor elkaar dan onze Beverwijkse. Hun website is vernieuwd en wordt bovendien onderhouden en alle teams hebben een non-playing captain, voor het eerste is dat Jan Poland, die in de Moriaan naast de tafel van de wedstrijdleider Aart Strik een eigen bureau had ingericht.

Jan Poland, teamcaptain van De Waagtoren 1

Hij kon echter niet verhinderen dat zijn team een onbarmhartige nederlaag te slikken kreeg. Met 6-2 was De Wijker Toren 1 De Waagtoren 1 de baas. Die dingen gebeuren zou Waagtorens vroegere topspeler Frank van Tellingen zeggen, zoals ook Richard Schelvis het zich niet moest aantrekken dat hij van hun huidige topspeler Danny de Ruiter verloor. Het was het zout in onze enige wond, want op de overige borden vierde De Wijker Toren feest.

Frank Agter-Bart Piet Mulder, na 20.Pd5-c3

Wit was te gulzig geweest. Twee pionnen had hij gesnoept, de eerste vrijwillig op a5, de tweede gedwongen op b5. Nu vertrouwde hij op 20… Lb3 Ld5+. Maar er volgde 20. … f4-f3! 21. e2xf3 (21.Lxf3 Txf3) Le6-b3 en hij kon opgeven.

Jimmy van Zutphen-Peter Hoekstra, na 25.Tf5-g5

Zwart was naïef. Wit ging toch wel slaan op g7, dus 25. … Kg8-h8 was zinloos. Hij had de zet Dxa2 moeten doen in plaats van die achter de hand te houden. Wit kan dan niet op g7 slaan omdat de toren op b1 hangt. En na Tb1-b7 keert de zwarte dame op e6 terug in de verdediging. Nu verloor hij kansloos na 26. Tg5xg7 Kh8xg7  27.  Dd1-g4+ Kg7-h8  28. Dg4xd7 Dc4xa2  29. Tb1-b7 Da2-e2  30. Lh2-g3 (niet onbelangrijk, dat had Jimmy goed gezien, hij had ook nog  met Lf4 voor mat kunnen gaan) De2xe3  31. Kg1-h2 De3-g5  32. Dd7xf7 Dg5-g6  33. Df7-d5 Dg6-e6  34. Dd5xc5

Jos Vlaming-Cas Kok na 18… Dd8-h4

Wie zal het de witspeler euvel duiden dat hij hier door de knieën ging. Hij stond onder grote druk. Toch is de zet 19. g4-g5 niet goed te begrijpen. Na 19. … h6xg5 kan hij onmogelijk terugslaan, want dan volgt Le5 en met een open f-lijn is dat niet fijn. Hij probeert het dus met 20. Le3xd4 Pc6xd4  21. Pb5xd4 c5xd4  22. Tf1-f3 maar Cas loopt nu dwars door de witte stelling heen: 22. … g5-g4  23. Tf3-f1 g4-g3  24. Tf1-f3 e6-e5  25. f4-f5 g6xf5  26. Pe2xg3 Lg7-h6  27. Dd2-e2 Lh6-e3+  28. Kg1-f1 f5xe4  29. d3xe4 Dh4xg3 en opgegeven door wit.

Rick Duijker-Rob Konijn na 15.Tf1-e1

Zwart had een heel vervelend pionnetje op d4 gezet. Het paard op c3 had zich al genoodzaakt gezien om terug te verhuizen naar b1. Maar de pion zal na b3-b4 verloren gaan. Daarom had zwart nu 15… d4-d3 moeten proberen. Misschien had hij zich dan gered.
In plaats daarvan speelde hij alles of niets: 15. … Dd8-e7  16. b3-b4 La6xe2  17. Dd1-b3 Pc6xb4  18. a3xb4 Lc5xb4  19. Tc1xc8 Te8xc8  20. Te1xe2 De7xe2  21. Db3xb4 Tc8-c2  en dit had Rick prima uitgerekend, er kan een paard tussen en na Pg4 slaat de loper op d4, waardoor de pion op f2 gedekt blijft.
Na 22. Pb1-d2 De2-d1+  23. Lg2-f1 d4-d3  24. Kg1-g2 h7-h6  25. Lf1xd3 Tc2-c8  26. Lb2xf6 g7xf6  27. Db4-g4+ streek zwart de vlag.

***

De Wijker Toren 2 ontving Caïssa-Eenhoorn 2 uit Hoorn. En dat was zo aardig om een paar presentjes uit te delen. De overwinning met 4½-3½ van De Wijker Toren was voornamelijk te danken respectievelijk te wijten aan de black-out die Abel Romkes van Caïssa-Eenhoorn kreeg in zijn partij met Arjan Wijnberg. De laatste had zich de hele partij op het nippertje staande kunnen houden. Voortdurend stond hij een of twee pionnetjes achter, maar nu stond het weer bijna gelijk.

Abel Romkes-Arjan Wijnberg na 26… Db2-e5

Zwart had, niet onbelangrijk, zojuist een witte pion op b2 gearresteerd, maar moest van daar benen maken om aan dameruil te ontkomen. Geinig was dat hij dat kon doen door quasi mat te dreigen en tegelijk het witte paard aan te vallen. Typisch Arjan. Zijn tegenstander schrok hier zo van dat hij opgaf. Hij zag er geen gat meer in. Zelfs de beste schakers hebben dus hun blinde vlekken. We wisten niet of we moesten lachen of ons beter even gedeisd houden. We kozen met Arjan voor het laatste, maar telden het punt.

En wat te denken van Stefan Jorritsma. Hij proefde eindelijk weer eens het zoet van de overwinning, maar vraag niet hoe.

Stefan Jorritsma-Fred Avis na 25. Db5xb5+

De partijen van Stefan zijn altijd leuk, maar lopen nog wel eens verkeerd af. Nu had hij geluk. Zwart produceerde de grafzet 25. … Te7-f7?? Wit was uit de problemen. Er volgde 26. f2xg3 f4xg3  27. Te1-e2 (ja nu de zwarte toren van de e-lijn weg was kon dat) en winst na nog een paar zetten.

***


Na afloop was de stemming opperbest. Er werd al weer gedroomd van een kampioenschap voor het eerste en behoud voor het tweede. Ik moet er niet aan denken.


The Good Times Are Killing Me
heeft niets met schaken te maken

maar is de titel van:
– een song van Modest Mouse
– een boek van Lynda Barry
– een film van John L’Écuyer
– een cartoon van The Crooked Gremlins
en nog veel meer

Good News For People Who Love Bad News

“We are hummingbirds who are just not willing to move
And there’s good news for people who love bad news
We are hummingbirds who’ve lost the plot and we will not move
We have good news for anyone who loves bad news”

(uit: Bury Me With It, van: Modest Mouse)

Het was een gewone zaterdagmiddag in Amsterdam. Niets wees, afgezien van een enkele bui, op naderend onheil. De Wijker Toren speelde in de Vrolikstraat met twee teams een mini massakamp tegen het VAS. De allerlaatste supporters die de club vóór de wedstrijd nog had gingen dat meemaken. Zij verwachtten een dubbelslag. En die kregen ze. Maar anders dan ze hadden gedacht.

We houden het dit keer kort. De Wijker Toren 2 werd er kansloos afgetikt en het einde van De Wijker Toren 1 kondigde zich aan in de hieronder staande stelling.

Good News For People Who Love Bad News

Het bord was uit de zon gehaald en apart gezet, maar stond nu onvermijdelijk opnieuw in de schijnwerper. Er waren mensen die er niet genoeg van konden krijgen. Anderen noemden het eufemistisch een blunder. Maar het is een drama. En alleen maar goed nieuws voor mensen die …

Even later hoorde ik dat Rick Duijker zichzelf had opgeknoopt. Ik schrok even, maar het viel mee. Zo spreken schakers vaak: een goede opening is van levensbelang en elk foutje in het eindspel kan dodelijk zijn. Rick zelf liep vrolijk rond. Hahaha hij kon er niks meer van. Ze konden net zo goed donald duck opstellen wat hem betreft. Hij zei het iets anders, maar voor je het weet behoor je tot …

De mensen die van slecht nieuws houden. Kregen zij dan niets te slikken? Ja er waren drie tegenvallers. Dennis Bruyn schoof een eindspelletje dat hij al lang van te voren zag aankomen op zijn gemak naar winst en dat heb ik hem al eens eerder zien doen, Cas Kok won een lopereindspel en Bastiaan Veltkamp speelde een prutopening (wie heeft dat gezegd? Erik zeker, die zegt dat altijd), maar bekroonde zijn partij wel met h8 dame! Nou ja, bijna dan. Zijn tegenstander kende zijn of eigenlijk onze klassieken (Koopman, Weenink) niet en gaf op.

En dan nog wat. Dit keer mocht ik niet fotograferen. De schaakwereld graaft zijn eigen graf. Good News For People Who Love Bad News.

Bury Me With It.

 

De Wijker Toren verliest maar Thomas Broek verslaat John van der Wiel

 

In Wijk aan Zee gingen de afgelopen zaterdag de eerste twee teams van De Wijker Toren onderuit tegen DD (Discendo Discimus) uit Den Haag en Het Witte Paard 2 uit Haarlem.

Het opvallendst was echter de enorme fanclub die Stefan Jorritsma opeens rond zich verzameld heeft, waaronder een wonderlijk mooi drie weken oud kind dat als een roos overal doorheen sliep.

Bijna even opvallend was de overwinning van Thomas Broek. Vlak voor zijn partij zat Thomas nog wat besmuikt lachend achter zijn bord toen hij aan de andere kant daarvan grootmeester John van der Wiel aantrof.

John van der Wiel en Thomas Broek

Maar gaandeweg de partij werd al snel duidelijk dat dit één van zijn betere ging worden. Thomas rokeerde niet. Hij viel aan. De damevleugel van Van der Wiel werd lamgelegd door de zwarte dame, terwijl aan de andere kant van het bord de zwarte h-pion helemaal in zijn eentje (nou ja zijn makker op g5 had de weg voor ‘m gebaand) de witte koningsstelling verbouwde. En in het centrum heerste een moorddadig zwart paard. De grootmeester had er totaal geen antwoord op. Zijn koning begon al gauw zorgelijke pasjes te maken. En toen ook nog de in een vroeg stadium listig op b8 gezette zwarte toren in mocht grijpen via b2, was de zaak bekeken.

Voor de rest was het kommer en kwel. Alleen Bastiaan Veltkamp (voor het eerste) en Berend van Maassen (voor het tweede) wonnen nog, de laatste met een gelukje.

Bastiaan Veltkamp en Ronald Dickhoff

En Stefan Jorritsma? Die verloor dus ook. En onmiddellijk moest hij bord en stukken inleveren. Die gingen mee naar het café voor een grondige analyse.

HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi 2017 slotdag

De slotdag van het HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi 2017 bood genoeg spanning om nog eens een kijkje te nemen in het Stedelijk Gymnasium in Haarlem. Spanning niet zozeer in de meestergroep, die afgetekend gewonnen werd door Jaap de Jager en ook niet in de open B-groep, die onbedreigd gewonnen werd door Jonathan de Kleuver, maar wel in de open A-groep, waarin nog drie spelers streden om promotie naar de meestergroep. Uiteindelijk werd Manuel Bosboom, die nog even behoorlijk aan de tand werd gevoeld door Tjark Vos, winnaar. Weliswaar kreeg hij op de eerste plaats gezelschap van Esper van Baar, maar die had de onderlinge partij verloren. Toch is de progressie, die Esper boekt, opzienbarend. Hopelijk zien we zowel Manuel als Esper volgend jaar terug in de meesters.

De derde plaats was voor Erik Schoehuijs. Na zijn overwinning op Bosboom was Erik met vallen en opstaan in de buurt van de top gebleven en in zijn laatste partij tegen Marc Overeem had hij een geweldige slag kunnen slaan.

Wit heeft een prima partij gespeeld en staat op de drempel van misschien wel toernooiwinst. Hij doet e6-e7. Zwart geeft schaak: Db7-h1+. Wit zet zijn dame ertussen: Dd6-d1. Zwart durft niet te ruilen wegens Dxd1 Kxd1 Kf7 Lxf6! Hij gaat dus terug: Dh1-c6 en Erik verbetert zijn positie zelfs nog met Dd1-d8. Maar na het volgende schaak op h1 zet hij zijn koning op c2 en na een schaak op e4 ziet hij er geen gat meer in en biedt remise aan!

Het is een raadsel waarom Erik niet geprobeerd heeft uit het schaak te lopen, mat kon hij echt niet meer gaan en waarschijnlijk had hij dan gaandeweg de oplossing gevonden, die Bart Gijswijt aangeeft op www.haarlemse-meesters.nl :

1. Kd2 Dg2+ (na 1…Pc4+ 2.Kc1 Dxe3+ (of 2…Dh1+ 3.Kc2 gevolgd door 4.Kb3) 3.Kb1 De4+ 4.Ka2 staat het paard in de weg op c4) 2.Kd3! (nu heeft zwart geen 2…De4+) 2…Df1+ 3.Kc2! en nu moet de zwarte dame eigenlijk naar e4, want als wit a2 bereikt is het uit, bijv. 3…De2+ 4.Kb1 Df1+ 5.Ka2 Dc4+ 6.b3. Enige kans dus 3…Df5+, maar nu 4.Kc1 Df1+ 5.Dd1! Dxd1+ 6.Kxd1 Kf7 7.Lxf6!

Jammer maar helaas, hij zat er een beetje doorheen. Maar zo’n gemiste penalty in blessuretijd is ook leuk om te zien. Achteraf. Het was trouwens helemaal een aardig toernooi. Klein maar fijn. En met voorbeeldige verslaggeving.

HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi 2017

Op de derde dag van het HWP Haarlemse Meesters Schaaktoernooi reisde ik naar Haarlem om de partij Bosboom-Schoehuijs te zien. En om ondertussen wat foto’s te maken. Ik werd niet teleurgesteld. Foto’s maken mocht dit keer, als ik maar niet flitste, en Erik Schoehuijs bleek zo’n taaie hap te zijn voor de meester Manuel Bosboom dat deze zich er compleet in verslikte.

In de opening wordt Erik danig in het nauw gebracht. De onvermijdelijke aanval op zijn koningsstelling wordt weliswaar afgeslagen maar al snel is duidelijk dat hij een moeilijk eindspel ingaat met een wel erg kreupele loper. Maar hij verweert zich als een leeuw en Manuel wil het beestje vangen met valletjes en zonder kleerscheuren. En dat mislukt.

Bosboom-Schoehuijs, stand na 42. Tc7-c8 Lh8-g7

Hier had wit toch langzamerhand wel eens wat met zijn c-pion mogen gaan doen of anders de loper nog wat meer in het nauw kunnen brengen met plannetjes als Pd5-e7 en Tc8-g8. In plaats daarvan zet hij met 43. Tc8-a8 zijn toren in de hoek. Zwart is dan nog niet uit de zorgen, maar houdt wel stand.

Even later, de c-pion is eindelijk op weg naar dame, heeft Erik het net op tijd voor elkaar. De zwarte loper leeft weer en heeft opeens een heel nuttig werkje op zich genomen.

Bosboom-Schoehuijs, stand na 54. Kb3-c2 Lf6-g5

Nu had Manuel toch echt remise moeten maken, met Pf5-g7+ bijvoorbeeld. Maar hij kan het niet laten om het toch nog even te proberen: 55. Ta8-g8 . Erik blijft rustig, trapt niet in dit laatste muizenvalletje en beslist de partij met 55. … Te1-c1+ Kc2-b2  56. Lg5-d2 en nog wat zetten in zijn voordeel.

 


De foto’s

(klik op een foto voor een vergroting)

Winst en verlies voor de Wijker Toren

 

Wij zijn op tijd, Bram en ik. We komen kijken, mag dat, vraag ik aan Stefan Jorritsma. Hij zegt: zeker mag dat, wij vragen nog geen entree, wij betalen onze toeschouwers zelfs. O ja, vraag ik hoopvol. Hij geeft mij een muntje, waarmee ik een consumptie kan gaan halen aan de bar. Dat is een goed begin.

-•-

De wedstrijd De Wijker Toren 2 – DSC Delft 3 is een half uurtje oud. Stefan speelt Frans vleugelgambiet. Zijn tegenstander Erik Biemans volgt aanbeveling van Watson.

Jorritsma-Biemans, stelling na 1. e4 e6 2. Pf3 d5 3. e5 c5 4. b4 c4 5. c3 a5 6. b5 Pd7 7. d4 cxd3 8. Lxd3 f6

Stefan speelt nu 9. 0-0 in de veronderstelling dat hij na 9. … fxe5 10. Pxe5 Pxe5 met 11. Dh5+ zaken kan doen. Totdat hij ziet dat het zwarte paard natuurljk niet op g6 maar op f7 het schaak opheft. Hij houdt er gelijk mee op. Dat is al minder.

-•-

De wedstrijd De Wijker Toren 1 – LSG 3 is een uurtje oud. Rick Duijker speelt een Franse Winawer. Zijn tegenstander Quirinius van Dorp valt ultra modern aan.

Van Dorp-Duijker, stelling na 1. e4 e6 2. d4 d5 3. Pc3 Lb4 4. e5 c5 5. a3 Lxc3+ 6. bxc3 Pe7 7. h4 Ld7 8. h5 h6 9. Dg4

Rick speelt hier het nieuwtje 9. … La4 in plaats van als de bliksem op lange rokade aan te sturen. Het gaat helemaal mis.

Van Dorp-Duijker, stelling na 10. Dxg7 Tg8 11. Dxh6 Lxc2 12. Dd2 Lh7 13. Ld3 Le4 14. f3 Lxd3 15. Dxd3 Txg2 16. h6 Pf5

Wij zijn even in de veronderstelling dat Rick zich gaat redden met 17. h7 Txg1+ 18. Txg1 Dh4+, totdat de volgende zet op het bord verschijnt: 17. Ta1-a2!

De rest geloven we wel (17… Tg2-g8 18. h6-h7 Tg8xg1+ 19.Th1xg1 Dd8-h4+ 20. Ta2-f2 Dh4xh7 21. Lc1-f4 en zwart gaat mat op de 28ste zet).  Dat is ook niet zo best.

-•-

Ik ga maar weer eens bij Erik Schoehuijs kijken. Eerste team eerste bord. Hoger kom je niet op de ladder van de Wijker Toren.

Van ‘t Hof-Schoehuijs, stelling na . … b5-b4 9. Pc3-d1

Kijk eens wat hij doet: 9. …  e6! Ja dat kan want op 10. dxe6 Lxe6 11. Dxd6 volgt 11 … Pxe4 en op 10. dxe6 Lxe6 11. Lxd6 volgt 11 … c4 12. De3 Dxd6 13. e5 Dc7 14. exf6 Lxf6.
Dat is al een stuk beter.

Hij komt gewonnen te staan, maar maakt dan toch nog een klein foutje.

Van ‘t Hof-Schoehuijs, stelling na 27. Dh4-g4 Td4-d2 28. Tf1-f2 Te8-e1+ 29. Kg1-h2

Erik denkt hier nog slimmer dan slim te zijn en doet a tempo 29. … h7-h5 en wordt verrast door het dameoffer  30. Tf2xd2 h5xg4  31. Lg3xe1  In plaats daarvan had hij gewoon een stuk kunnen winnen met 29 … Tdxd1 30. Txd1 h5 31. Df3 Dxf3 32. Txf3 Txd1. Het maakt niet veel uit, maar het zorgt voor vertraging. En veel toeschouwers.

De Wijker Toren 1 wint met 5½-2½, de Wijker Toren 2 verliest met 5-3. Fraai zijn de overwinningen van Cas Kok (dWT1) en Dennis Bruyn (dWT2).

En Dragan verliest. Tot onze grote teleurstelling.



Bram en ik fietsen naar huis. Het is opgehouden met regenen. Bram zegt: ik heb een nieuwe favoriet, Wim Rakhorst. Ik denk daar over na. Het is misschien omdat Wim altijd aardig is en bescheiden en een liefhebber van het spel. Hij levert vakwerk af. Nu deed hij dat in een moeilijk te bereiken uithoek van de zaal, aan het zicht onttrokken door de slecht geplaatste materiaalkar.

Wij spreken af de volgende wedstrijd van het eerste in Sas van Gent over te slaan en zijn op tijd thuis voor het eten.

De rest leest u maar op de website van de Wijker Toren.

Dragan!? Dat geloof je toch niet?

Het was al bijna 16 september. Trouwe reporter Evert en supporter Bram leefden er al weken naar toe. De opstellingen van de Wijker Toren 1 en 2 waren inmiddels bekend. De club zou onze steun weer nodig hebben. Hoewel Evert niet veel meer aan schaken deed en Bram al helemaal niets meer vonden ze het altijd leuk om even langs te gaan in de Moriaan. Even kijken hoe Uiltje en Schoe zich op totaal verschillende manieren concentreren. De goedkeurende blik over zijn leesbrilletje heen van vader Nico als hij naar de stelling van zoon Cas keek. Even kletsen met andere supporter Hans. Foto’s maken, Jadoube voorbereiden. Ja, ze hadden er weer zin in!

Ja dat zei Bram nou wel maar hád hij er zin in? Was schaken nog van deze tijd? En vond hij het nog leuk? Hij verloor al zijn potjes. En bij Excelsior waren zowat alle leden verdwenen, ja waarheen … de meeste richting oudemannenschaak. Nu waren er nog ongeveer zes over. Hij dacht er over … nee dat mag je niet doen, zei Nanny, je kan ze zo niet in de steek laten. Maar de secretaris hield er mee op en de voorzitter en de websitebeheerder. De wedstrijdleider had nu besloten dat we tien keer tegen elkaar mochten uitkomen mits er drie ronden tussen zaten. Was vroeger andersom.

Hij had dit jaar aan vier toernooien deelgenomen. Niet als speler, maar als toeschouwer. Dat lag hem een stuk beter. Foto’s gemaakt. Jadoube gevoed. Dus kijken bij de Wijker Toren, dat moest kunnen, had hij eerder gedaan. De opstellingen waren bekend zei Bram. Hahaha! Fantasieopstellingen waren het. Dragan Skrobic stond er ook bij. Die was bij zijn weten nog nooit echt op komen dagen. Ja heel vroeger een keer, tien jaar geleden of zo, in Alkmaar. Meteen op de foto gezet, anders geloofde niemand het.

Dragan Skrobic (Alkmaar 2008)

Misschien gebeurde er weer iets geks. En anders Peter Uylings. Altijd leuk. Laatst had hij die nog gesproken. Bij de simultaan tegen Benjamin Bok. Toen Benjamin even niet oplette had Peter heel listig een toren van het bord genomen. En toen had Peter het zomaar ook nog even over z’n opstelling in het tweede van de Wijker Toren gehad. Dat was dus vrijwillig, want natuurlijk was hij nog steeds veel beter dan die jonge jongens, wat dacht je, ze hadden hem wel al een paar keer van het bord geschopt, maar dat kwam door grove onderschatting van zijn kant, en die was los van het resultaat: terecht. Iemand met een beetje verstand van schaken wist dat. Peter keek hem nu nadenkend aan en begon toen gauw over iets anders …

Zaterdag naar Wijk aan Zee. Hij deed het. Nou nog even aan Bram melden.

Benjamin Bok houdt huis in Heemskerk

 

Benjamin Bok

De jaarlijkse schaaksimultaan in Heemskerk, georganiseerd door HSV Excelsior, is met grote overmacht gewonnen door Benjamin Bok.

De grootmeester nam het op tegen 33 tegenstanders, deed dat zeer serieus en vatte aan het slot de zaken treffend samen: hij prees de tegenstand, maar had het niet moeilijk gehad, op twee partijen na, in de één omdat hij pardoes een toren weggaf en toen genadig remise aangeboden kreeg, in de ander omdat hij de stand niet helemaal vertrouwde en zelf maar remise aangeboden had.

Han Kemperink en Peter Uylings geïnterviewd door Joop Zonneveld

Twee remises dus. Een van Peter Uylings met zijn gebruikelijke bravoure en een gelukje. En een van Nico Kuijs die een voorbeeldige partij speelde. Meer zat er niet in. Bijna was het ook Thomas Broek nog gelukt, maar hij bleef als laatste over en was toen het haasje, net zoals dertig anderen daarvoor.

Thomas Broek heeft zojuist zijn laatste zet gedaan

Toch was het wederom een geslaagd evenement dat dit keer vanwege het onbestendige karakter van het weer niet buiten maar binnen, in de Jansheeren, werd gehouden.

De grootmeester doet het op zijn gemak …
… maar toch stapelen de zorgen zich op

Soms werden de zetten genoteerd en soms ook niet. Vaak was dat maar beter zo. Want je kon lelijk in de war raken. Jan Verhoeven had een zet genoteerd. Toen de grootmeester aan zijn bord verscheen dacht Jan daarom dat hij die zet al gedaan had. Hij keek naar het bord, hij bestudeerde zijn notatie, keek nog eens naar het bord en begon toen heel onrustig om zich heen te kijken op zoek naar steun. Hij vond de zet niet terug op het bord en begreep er niets meer van. Fout fout ik heb het helemaal verkeerd gedaan, mompelde hij, ik geef op. Benjamin Bok die geduldig had staan wachten zei voorzichtig: volgens mij bent u aan zet. Dat luchtte Jan enorm op. In dat geval speelde hij nog even door.

Zijn buurman, die alles geamuseerd had zitten bekijken, had het probleem met de notatie al veel eerder opgelost:

d4 d5 nog bekend, daarna draad kwijt geraakt

Gelukkig had Nico Kuijs zijn zetten wel gewoon genoteerd. Op een paar na. Daar slaan we dus een slag naar. Waarschijnlijk weet Benjamin ze nog wel.

Nico Kuijs speelt remise

Nico komt uitstekend uit de opening. Heeft hij die bestudeerd? Maar ook daarna blijft hij prima op de been. Benjamin kan geen vuist maken en op het laatst vertrouwt hij het niet meer en biedt remise aan. Nico krijgt daardoor het vermoeden dat hij goed staat, maar neemt het aanbod van de grootmeester toch maar aan.

Verder was er wel veel overleg, maar weinig resultaat:

De grootmeester is te sterk voor ons. Hij gaat nu World Cup spelen in Georgië.

SPAchess 2017

De zevende editie van het Amsterdam Science Park Chess Tournament is een beetje aarzelend van start gegaan met in de open hoofdgroep vier grootmeesters en zes meesters. En zonder rondeverslag. Maar toch gebeurde er zoals gebruikelijk in de tweede ronde al weer iets bijzonders, al was dat dit keer niet leuk. De wedstrijd werd dik een kwartier stilgelegd omdat er een speler onwel was geworden en er ruimte gemaakt moest worden voor de hulpdiensten. Sommige schakers ontvluchtten de warme zaal, andere jongere schakers trapten een balletje en een enkeling bleef onverstoorbaar zijn stelling bestuderen.

Manuel Bosboom en Erik Schoehuijs hadden al eerder op eigen initiatief hun klok stil gezet. Hun stelling was nog in evenwicht, maar met Manuel in veldtenue loerend vanuit een egelstelling klaar voor de sprong. Toen de klokken weer aan waren gezet verloor Erik al gauw op onbenullige wijze een stuk. Maar hij had compensatie en hij zette zijn tegenstander min of meer vast. En hoewel die in de analyse achteraf in razend tempo de meest fantastische combinaties tevoorschijn toverde, liet hij in de partij zelf zijn voordeel glippen en was zijn enige truc er een die tot remise leidde.



Thuis heeft Erik uitgevonden dat hij een paar keer door het oog van de naald is gekropen in zijn partij tegen Manuel Bosboom. Bijvoorbeeld op dit moment:

Dat valt ons dus tegen van onze held, die wij bewonderen om zijn onverschrokkenheid en combinatoire vermogen. Maar gelukkig maakt hij in de zesde ronde (bij mijn tweede bezoek aan het toernooi) alles in één klap weer goed. Tegen Hugo ten Hertog offert hij met wit op de achttiende zet doodleuk een stuk:

Bosboom-Ten Hertog, stand na 18. Pf3xg5

Hij zit er een hele tijd op te broeden en zijn tegenstander is wat gaan wandelen.  Als die terugkeert bij zijn bord is hij helemaal niet verrast. Hij had niet anders verwacht. Zonder na te denken slaat hij het paard. Maar gek genoeg gaat hij onmiddellijk daarna diep in de denktank. Beiden zijn zo al snel in tijdnood. Ten Hertog verdedigt zich weifelend en de aanval van Bosboom wint aan overtuigingskracht. Dan komt er een moment dat de een niet ziet aankomen en de ander ongezien laat passeren.

Bosboom-Ten Hertog, stand na 28. … Pa5-b3



De laatste ronde van het toernooi, dat dit jaar toch al aan bloedarmoede leed (matige deelname, nauwelijks verslaggeving, geen nevenactiviteiten), was niet de beste en al helemaal niet voor Liafbern Riemersma, die van zijn fiets viel en het punt zonder te spelen aan Manuel Bosboom moest laten. Maar het toernooi kreeg wel een knappe winnaar: Erik van den Doel, verdiend en ongeslagen.

De andere winnaars waren: Wytse van der Velde (groep B), Quirine Naber (groep C), Frank Beusen (groep D), Hing Ting Lai (dagvierkamp groep A), Bas Haver (weekendvierkamp groep A) en Colin Stolwijk (NK studenten).

ROC Nova College Schaaktoernooi 2017

ROC Nova College Schaaktoernooi 2017

Het ROC Nova College Schaaktoernooi is opnieuw gewonnen door Matthew Sadler. In de voorlaatste ronde schudde hij zijn naaste belager Maxim Turov af, waarna hij in de laatste ronde met veel kunst en vliegwerk aan het langste eind trok tegen Enrico Vroombout. Alleen in de derde ronde had hij een half puntje afgestaan aan Jan Werle, de andere partijen besliste hij in zijn voordeel.

Matthew Sadler

Op zaterdag woonde ik twee ronden bij en maakte foto’s. De jeugd was weer goed vertegenwoordigd. In de B-groep speelde mijn clubgenoot Hans Leeuwerik tegen de vijf keer zo jonge Matteo van Cleef. Matteo uitte voor de wedstrijd zijn bezorgdheid. U gaat toch niet SAAI spelen? Hans stelde hem gerust.