Berichten

Kofferbakverkoop op de Dorpsweide in Wijk aan Zee

Kofferbakverkoop op de Dorpsweide in Wijk aan Zee

Tussen de buien door werd afgelopen zondag 8 oktober 2017 de laatste kofferbakverkoop van het jaar op de Dorpsweide in Wijk aan Zee gehouden.

Nanny vond oude ansichten. Ze kreeg een stoel en mocht uitzoeken. Ze kocht er vier. Ze probeerde af te dingen. Maar dat kon ze helemaal niet. Toen de koop gesloten was zei de koopman: er is wel op geschreven, op de voorkant ook. Ja, zei Nanny, daarom wil ik ze juist hebben. Toen waren ze allebei een beetje teleurgesteld over de prijs.

Festival Ambacht in Beeld 2017

 

Ambacht in Beeld (Amsterdam 2017)

Op het Festival Ambacht in Beeld in de Amsterdamse Hallen was ook dit jaar weer heel veel te doen en te zien. We kwamen ogen en oren en soms ook handen te kort.

De performance handreiking was meditatief zei Alya Hessy, die het ook dit jaar weer geweldig leuk deed: er werd veel gelachen. Het meisje op de foto was tien en had een mooie naam, maar moeilijk te onthouden. Je weet nu zeker wel hoe je die schrijft hè, vroeg ze aan Alya. Ze deed de performance voor de derde keer. Zo leuk vond ze het. Maar er was steeds een tweede bij nodig. Dit keer Nanny. M’n zusje komt ook nog, zei het meisje, maar die is veertien en puber, dus die zal wel niet willen. De performance werd zodoende eerder informatief dan meditatief. En het breiwerk was volgens mij gewoon punniken.

Halverwege de dag, de stoelenmatter was net aan zijn boterham begonnen, werd er een stoel zonder riet de Hallen binnen gedragen. De stoelenmatter kon weer aan het werk.

Ik liep ondertussen rond, liet mij niet vangen, zelfs niet voor een traditionele houtverbinding of door de Green Circle, en maakte foto’s …

… totdat ik door een overbezorgde moeder verdreven werd. Zij had interesse in mijn camera, ze wilde ook zoiets, zei zij. Ik gaf haar het fototoestel en legde het ding uit. Ze bekeek de laatste opnamen, zag dat haar kind niet in beeld was en verloor op slag haar belangstelling. Voor mij was de lol er af.

Kom mee zei Nanny, zo is het genoeg.

Winst en verlies voor de Wijker Toren

 

Wij zijn op tijd, Bram en ik. We komen kijken, mag dat, vraag ik aan Stefan Jorritsma. Hij zegt: zeker mag dat, wij vragen nog geen entree, wij betalen onze toeschouwers zelfs. O ja, vraag ik hoopvol. Hij geeft mij een muntje, waarmee ik een consumptie kan gaan halen aan de bar. Dat is een goed begin.

-•-

De wedstrijd De Wijker Toren 2 – DSC Delft 3 is een half uurtje oud. Stefan speelt Frans vleugelgambiet. Zijn tegenstander Erik Biemans volgt aanbeveling van Watson.

Jorritsma-Biemans, stelling na 1. e4 e6 2. Pf3 d5 3. e5 c5 4. b4 c4 5. c3 a5 6. b5 Pd7 7. d4 cxd3 8. Lxd3 f6

Stefan speelt nu 9. 0-0 in de veronderstelling dat hij na 9. … fxe5 10. Pxe5 Pxe5 met 11. Dh5+ zaken kan doen. Totdat hij ziet dat het zwarte paard natuurljk niet op g6 maar op f7 het schaak opheft. Hij houdt er gelijk mee op. Dat is al minder.

-•-

De wedstrijd De Wijker Toren 1 – LSG 3 is een uurtje oud. Rick Duijker speelt een Franse Winawer. Zijn tegenstander Quirinius van Dorp valt ultra modern aan.

Van Dorp-Duijker, stelling na 1. e4 e6 2. d4 d5 3. Pc3 Lb4 4. e5 c5 5. a3 Lxc3+ 6. bxc3 Pe7 7. h4 Ld7 8. h5 h6 9. Dg4

Rick speelt hier het nieuwtje 9. … La4 in plaats van als de bliksem op lange rokade aan te sturen. Het gaat helemaal mis.

Van Dorp-Duijker, stelling na 10. Dxg7 Tg8 11. Dxh6 Lxc2 12. Dd2 Lh7 13. Ld3 Le4 14. f3 Lxd3 15. Dxd3 Txg2 16. h6 Pf5

Wij zijn even in de veronderstelling dat Rick zich gaat redden met 17. h7 Txg1+ 18. Txg1 Dh4+, totdat de volgende zet op het bord verschijnt: 17. Ta1-a2!

De rest geloven we wel (17… Tg2-g8 18. h6-h7 Tg8xg1+ 19.Th1xg1 Dd8-h4+ 20. Ta2-f2 Dh4xh7 21. Lc1-f4 en zwart gaat mat op de 28ste zet).  Dat is ook niet zo best.

-•-

Ik ga maar weer eens bij Erik Schoehuijs kijken. Eerste team eerste bord. Hoger kom je niet op de ladder van de Wijker Toren.

Van ‘t Hof-Schoehuijs, stelling na . … b5-b4 9. Pc3-d1

Kijk eens wat hij doet: 9. …  e6! Ja dat kan want op 10. dxe6 Lxe6 11. Dxd6 volgt 11 … Pxe4 en op 10. dxe6 Lxe6 11. Lxd6 volgt 11 … c4 12. De3 Dxd6 13. e5 Dc7 14. exf6 Lxf6.
Dat is al een stuk beter.

Hij komt gewonnen te staan, maar maakt dan toch nog een klein foutje.

Van ‘t Hof-Schoehuijs, stelling na 27. Dh4-g4 Td4-d2 28. Tf1-f2 Te8-e1+ 29. Kg1-h2

Erik denkt hier nog slimmer dan slim te zijn en doet a tempo 29. … h7-h5 en wordt verrast door het dameoffer  30. Tf2xd2 h5xg4  31. Lg3xe1  In plaats daarvan had hij gewoon een stuk kunnen winnen met 29 … Tdxd1 30. Txd1 h5 31. Df3 Dxf3 32. Txf3 Txd1. Het maakt niet veel uit, maar het zorgt voor vertraging. En veel toeschouwers.

De Wijker Toren 1 wint met 5½-2½, de Wijker Toren 2 verliest met 5-3. Fraai zijn de overwinningen van Cas Kok (dWT1) en Dennis Bruyn (dWT2).

En Dragan verliest. Tot onze grote teleurstelling.



Bram en ik fietsen naar huis. Het is opgehouden met regenen. Bram zegt: ik heb een nieuwe favoriet, Wim Rakhorst. Ik denk daar over na. Het is misschien omdat Wim altijd aardig is en bescheiden en een liefhebber van het spel. Hij levert vakwerk af. Nu deed hij dat in een moeilijk te bereiken uithoek van de zaal, aan het zicht onttrokken door de slecht geplaatste materiaalkar.

Wij spreken af de volgende wedstrijd van het eerste in Sas van Gent over te slaan en zijn op tijd thuis voor het eten.

De rest leest u maar op de website van de Wijker Toren.

Dragan!? Dat geloof je toch niet?

Het was al bijna 16 september. Trouwe reporter Evert en supporter Bram leefden er al weken naar toe. De opstellingen van de Wijker Toren 1 en 2 waren inmiddels bekend. De club zou onze steun weer nodig hebben. Hoewel Evert niet veel meer aan schaken deed en Bram al helemaal niets meer vonden ze het altijd leuk om even langs te gaan in de Moriaan. Even kijken hoe Uiltje en Schoe zich op totaal verschillende manieren concentreren. De goedkeurende blik over zijn leesbrilletje heen van vader Nico als hij naar de stelling van zoon Cas keek. Even kletsen met andere supporter Hans. Foto’s maken, Jadoube voorbereiden. Ja, ze hadden er weer zin in!

Ja dat zei Bram nou wel maar hád hij er zin in? Was schaken nog van deze tijd? En vond hij het nog leuk? Hij verloor al zijn potjes. En bij Excelsior waren zowat alle leden verdwenen, ja waarheen … de meeste richting oudemannenschaak. Nu waren er nog ongeveer zes over. Hij dacht er over … nee dat mag je niet doen, zei Nanny, je kan ze zo niet in de steek laten. Maar de secretaris hield er mee op en de voorzitter en de websitebeheerder. De wedstrijdleider had nu besloten dat we tien keer tegen elkaar mochten uitkomen mits er drie ronden tussen zaten. Was vroeger andersom.

Hij had dit jaar aan vier toernooien deelgenomen. Niet als speler, maar als toeschouwer. Dat lag hem een stuk beter. Foto’s gemaakt. Jadoube gevoed. Dus kijken bij de Wijker Toren, dat moest kunnen, had hij eerder gedaan. De opstellingen waren bekend zei Bram. Hahaha! Fantasieopstellingen waren het. Dragan Skrobic stond er ook bij. Die was bij zijn weten nog nooit echt op komen dagen. Ja heel vroeger een keer, tien jaar geleden of zo, in Alkmaar. Meteen op de foto gezet, anders geloofde niemand het.

Dragan Skrobic (Alkmaar 2008)

Misschien gebeurde er weer iets geks. En anders Peter Uylings. Altijd leuk. Laatst had hij die nog gesproken. Bij de simultaan tegen Benjamin Bok. Toen Benjamin even niet oplette had Peter heel listig een toren van het bord genomen. En toen had Peter het zomaar ook nog even over z’n opstelling in het tweede van de Wijker Toren gehad. Dat was dus vrijwillig, want natuurlijk was hij nog steeds veel beter dan die jonge jongens, wat dacht je, ze hadden hem wel al een paar keer van het bord geschopt, maar dat kwam door grove onderschatting van zijn kant, en die was los van het resultaat: terecht. Iemand met een beetje verstand van schaken wist dat. Peter keek hem nu nadenkend aan en begon toen gauw over iets anders …

Zaterdag naar Wijk aan Zee. Hij deed het. Nou nog even aan Bram melden.

Luik

Liège Guillemins (foto Nanny)

Als we in Aken zijn geweest gaan we ook altijd een dagje naar Luik. Dat vonden we vroeger zó’n lelijke grauwe stad. En altijd regende het. Maar na lang oefenen zijn we Luik van de weeromstuit mooi gaan vinden. Het begon met het station Liège-Guillemins van de Spaanse architect Santiago Calatrava. Prachtig! En toen ontdekten we Outremeuse: Luik aan de andere kant van de Maas. Een beetje Parijs en een beetje Ruigoord. En tot overmaat van ramp was het dit keer ook nog eens mooi weer. We waren verkocht.

Omdat we het centrum met alle winkels al eens gezien hebben marcheren we nu dwars door de stad richting Coteaux de la Citadelle. Dat is niet zonder risico. Een wel erg zoete verleiding komt ons tegemoet in de Rue des Mineurs. Uit een bakkerij worden verse wafels naar een winkel verscheept. Une Gaufrette Saperlipopette. Krijg nou wat!

Une Gaufrette Saperlipopette: verse wafels in de Rue des Mineurs

Als we deze klip gerond hebben willen we de berg naar de Citadel op. Maar niet frontaal over die trap met de 374 treden, maar heel strategisch, met een omtrekkende beweging, door toch ook wel steile straatjes. De zogenaamde Impasses trappen we niet in, want die lopen dood. We doen de beklimming via de Rue Perreuse en Au Pèrî.

Au Pèrî (foto Nanny)

Eenmaal boven hebben we een prachtig uitzicht over Luik. We staan voor de beroemde trappen van Montagne de Bueren, die we op ons gemak afdalen…

Montagne de Bueren (foto Nanny)

…  op weg naar Outremeuse dat we aan de overkant van de Maas kunnen zien liggen.

Outremeuse (oude kaart)

In de Rue des Ecoliers voegt Nanny een fraaie gevelsteen aan haar verzameling toe:

Aux 3 Roses

En ook in Outremeuse zijn Impasses. We doen er een paar, waaronder de Rue Roture, die niet echt doodloopt, maar dat hebben we niet gecontroleerd, want halverwege heb je Café Le Petit Bougnat op de Place Gabriel.

Rue Roture

We houden het voor gezien. Voordat we verdwalen zoeken we de rivier weer op.

Rue Méan

Bij een halte van lijn 4 twijfelen we even, maar we houden vol. Langs de Maas lopen we terug naar het station.

Passarelle La Belle Liègeoise

De lang geleden aangekondigde stadsvernieuwing wordt hier langzaam zichtbaar. Oud en nieuw strijden om de voorrang. Het is een ongelijke strijd.

Service Public Fédéral Finances

 

En ondertussen bereiden de Luikenaars zich niet zonder spot voor op de komende herfst:

Qui veut pleut
Qui chasse neige
Qui aime vante
L’automne te fait belle

Zo ken ik ze weer.

 

ES/05/09/2017

Aken

Brunnen Kreislauf des Geldes (Aken 2017)

Elke twee jaar gaan we vanuit Mechelen een dag naar Aken. Dat is een mooie stad met een overweldigende boekwinkel: de Mayersche Buchhandlung aan de Buchkremerstraße, een prachtige fotowinkel: Photo Preim aan de Ursulinerstrasse, en ook niet te versmaden de delicatessen- en groentenwinkel Früchte Kamp aan de Kapuzinergraben.

Früchte Kamp (Aken 2015)

Dwars door de toeristenstromen rondom de Elisenbrunnen en de Dom van Aken banen we ons een weg naar de Annastrasse …

Annastrasse 3 (Aken 2017)

… met de vele kunstwinkeltjes en voor Nanny de wol- en handwerkwinkel Görg & Görg, modewinkel Marie-Luise en nog een laatste lege plek.

Vanuit de Annastrasse steken we door een poortje naar de Hermann-Heusch-Platz, waar mijn favoriete beeldengroep staat: Stelzenläufer, van Krista Löneke-Kemmerling:

Twee jaar geleden fotografeerde ik de jongen en het meisje verlegen van achteren, nu bekeek ik ze, moed gevat hebbend, van voren.

Het meisje is beeldschoon en trots, ze weet nog niet wat ze de jongen, die haar heeft gevraagd met hem het paadje te lopen, zal antwoorden, of eigenlijk weet ze het wel, maar ze houdt het nog even voor zich, hij hoeft zich niets te verbeelden…

Er speelt een zin (van Stefan Wieczorek) door mijn hoofd: In onze dromen lopen wij op stelten. De volgende keer ga ik wéér.

Café Madrid, Pontstrasse (Aken 2017)

Nu zetten we koers naar de studentenwijk van Aken, door de Pontstrasse tot aan de Ponttor…

Ponttor (Aken 2017)

De Ponttor, in de 17e/18e eeuw ook Brückenpforte of Brückenthor genoemd, is een stadspoort gebouwd in de 14e eeuw en maakte deel uit van de buitenste stadsmuren van de Duitse stad Aken. (Wikipedia).

… en terug door de Malteserstrasse, de Wüllnerstrasse (met de Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule) en de Eilfschornsteinstrasse (waar tot 1963 de Städtische Mädchen-Mittelschule was gevestigd).

Bij Moss am Dom in de Krämerstrasse eten we een broodje. Het is er beter toeven dan bij Novis Printen vlakbij de Dom, waar het stervensdruk is. Onze traditionele Aachener Printe hebben we al bemachtigd bij Bäckerei Drouven in de Strangenhäuschen.

Moss am Dom (Aken 2017)

Tijd om naar de Mayersche Buchhandlung te gaan. Ik ga daar Altes Land van Dörte Hansen kopen. De Nederlandse vertaling heb ik al gelezen, dus nu hoop ik het in het Duits ook te begrijpen. Het boek heeft niets met Aken te maken, maar is (ook) prachtig. Als we terug zijn in ons hotel in Mechelen ga ik het opnieuw lezen en kijken of de vertaling deugt.

Elisengalerie (Aken 2017)

ES/01/09/2017

Benjamin Bok houdt huis in Heemskerk

 

Benjamin Bok

De jaarlijkse schaaksimultaan in Heemskerk, georganiseerd door HSV Excelsior, is met grote overmacht gewonnen door Benjamin Bok.

De grootmeester nam het op tegen 33 tegenstanders, deed dat zeer serieus en vatte aan het slot de zaken treffend samen: hij prees de tegenstand, maar had het niet moeilijk gehad, op twee partijen na, in de één omdat hij pardoes een toren weggaf en toen genadig remise aangeboden kreeg, in de ander omdat hij de stand niet helemaal vertrouwde en zelf maar remise aangeboden had.

Han Kemperink en Peter Uylings geïnterviewd door Joop Zonneveld

Twee remises dus. Een van Peter Uylings met zijn gebruikelijke bravoure en een gelukje. En een van Nico Kuijs die een voorbeeldige partij speelde. Meer zat er niet in. Bijna was het ook Thomas Broek nog gelukt, maar hij bleef als laatste over en was toen het haasje, net zoals dertig anderen daarvoor.

Thomas Broek heeft zojuist zijn laatste zet gedaan

Toch was het wederom een geslaagd evenement dat dit keer vanwege het onbestendige karakter van het weer niet buiten maar binnen, in de Jansheeren, werd gehouden.

De grootmeester doet het op zijn gemak …
… maar toch stapelen de zorgen zich op

Soms werden de zetten genoteerd en soms ook niet. Vaak was dat maar beter zo. Want je kon lelijk in de war raken. Jan Verhoeven had een zet genoteerd. Toen de grootmeester aan zijn bord verscheen dacht Jan daarom dat hij die zet al gedaan had. Hij keek naar het bord, hij bestudeerde zijn notatie, keek nog eens naar het bord en begon toen heel onrustig om zich heen te kijken op zoek naar steun. Hij vond de zet niet terug op het bord en begreep er niets meer van. Fout fout ik heb het helemaal verkeerd gedaan, mompelde hij, ik geef op. Benjamin Bok die geduldig had staan wachten zei voorzichtig: volgens mij bent u aan zet. Dat luchtte Jan enorm op. In dat geval speelde hij nog even door.

Zijn buurman, die alles geamuseerd had zitten bekijken, had het probleem met de notatie al veel eerder opgelost:

d4 d5 nog bekend, daarna draad kwijt geraakt

Gelukkig had Nico Kuijs zijn zetten wel gewoon genoteerd. Op een paar na. Daar slaan we dus een slag naar. Waarschijnlijk weet Benjamin ze nog wel.

Nico Kuijs speelt remise

Nico komt uitstekend uit de opening. Heeft hij die bestudeerd? Maar ook daarna blijft hij prima op de been. Benjamin kan geen vuist maken en op het laatst vertrouwt hij het niet meer en biedt remise aan. Nico krijgt daardoor het vermoeden dat hij goed staat, maar neemt het aanbod van de grootmeester toch maar aan.

Verder was er wel veel overleg, maar weinig resultaat:

De grootmeester is te sterk voor ons. Hij gaat nu World Cup spelen in Georgië.

Of Mice and Men

BERLIN BIENNALE Ulf Aminde: Das Leben ist kein Wunschkonzert (foto Noortje)


Of Mice and Men

In 2006 bezochten we de 4e Berlin Biennale “Von Mäusen und Menschen”, op verschillende locaties maar voornamelijk in en rond de Auguststrasse. Van John Steinbeck geen spoor. Noortje was onze gids.

Naast de grotere installaties en exposties, in scholen, in kerken en in Clärchens Ballhaus, waren er ook een paar woonhuizen opengesteld. In één zo’n Private Wohnung stond in een hoek van een verder lege kamer een radiootje met een platenspeler, daarop een plaat, en tegen de muur de platenhoes.

Kim Hiorthøy
I’m This I’m That
(2006)

Retro? Vintage? De plaat was nieuw. I’m This I’m That van Kim Hiorthøy. Een 7″ single op vinyl in een gelimiteerde oplage. Wist ik veel. Op de foto wordt zo te zien de B-kant Sommaren är slut afgespeeld. Hier doen we het titelnummer:

Het nummer zet mij (door de titel natuurlijk maar ook door de herhalingen in de muziek) op het spoor van I’m This I’m That van Louis Thomas Hardin (artiestennaam Moondog), die leefde van 1916 (Marysville, Kansas, USA) tot 1999 (Münster, Duitsland).

Eén van diens uitspraken was: Machines were mice and men were lions once upon a time. But now that it’s the opposite it’s twice upon a time. Een spreuk die klinkt als een klok, maar waar ik bij nader inzien niets van begrijp…

Zo lopen er allerlei associaties door elkaar. De twee artiesten en hun muziek, en de muizen en de mensen. Ik had de foto beter niet kunnen maken. Hij zet mij na zoveel jaar op het verkeerde been. Of twee.

Moondog
I’m This I’m That 
H’art Songs (1978)

I’m this I’m that
I’m sharp I’m flat
I’m young I’m old
I’m hot I’m cold
I’m right I’m wrong
I’m weak I’m strong
I’m high I’m low
I’m fast I’m slow
I’m here I’m there
I’m foul I’m fair
I’m bold I’m shy
I’m wet I’m dry
I’m good I’m bad
I’m gay I’m sad
I’m lost I’m found
I’m free I’m bound
I’m best I’m worst
I’m blessed I’m cursed
I’m false I’m true
I’m I  I’m you !

SPAchess 2017

De zevende editie van het Amsterdam Science Park Chess Tournament is een beetje aarzelend van start gegaan met in de open hoofdgroep vier grootmeesters en zes meesters. En zonder rondeverslag. Maar toch gebeurde er zoals gebruikelijk in de tweede ronde al weer iets bijzonders, al was dat dit keer niet leuk. De wedstrijd werd dik een kwartier stilgelegd omdat er een speler onwel was geworden en er ruimte gemaakt moest worden voor de hulpdiensten. Sommige schakers ontvluchtten de warme zaal, andere jongere schakers trapten een balletje en een enkeling bleef onverstoorbaar zijn stelling bestuderen.

Manuel Bosboom en Erik Schoehuijs hadden al eerder op eigen initiatief hun klok stil gezet. Hun stelling was nog in evenwicht, maar met Manuel in veldtenue loerend vanuit een egelstelling klaar voor de sprong. Toen de klokken weer aan waren gezet verloor Erik al gauw op onbenullige wijze een stuk. Maar hij had compensatie en hij zette zijn tegenstander min of meer vast. En hoewel die in de analyse achteraf in razend tempo de meest fantastische combinaties tevoorschijn toverde, liet hij in de partij zelf zijn voordeel glippen en was zijn enige truc er een die tot remise leidde.



Thuis heeft Erik uitgevonden dat hij een paar keer door het oog van de naald is gekropen in zijn partij tegen Manuel Bosboom. Bijvoorbeeld op dit moment:

Dat valt ons dus tegen van onze held, die wij bewonderen om zijn onverschrokkenheid en combinatoire vermogen. Maar gelukkig maakt hij in de zesde ronde (bij mijn tweede bezoek aan het toernooi) alles in één klap weer goed. Tegen Hugo ten Hertog offert hij met wit op de achttiende zet doodleuk een stuk:

Bosboom-Ten Hertog, stand na 18. Pf3xg5

Hij zit er een hele tijd op te broeden en zijn tegenstander is wat gaan wandelen.  Als die terugkeert bij zijn bord is hij helemaal niet verrast. Hij had niet anders verwacht. Zonder na te denken slaat hij het paard. Maar gek genoeg gaat hij onmiddellijk daarna diep in de denktank. Beiden zijn zo al snel in tijdnood. Ten Hertog verdedigt zich weifelend en de aanval van Bosboom wint aan overtuigingskracht. Dan komt er een moment dat de een niet ziet aankomen en de ander ongezien laat passeren.

Bosboom-Ten Hertog, stand na 28. … Pa5-b3



De laatste ronde van het toernooi, dat dit jaar toch al aan bloedarmoede leed (matige deelname, nauwelijks verslaggeving, geen nevenactiviteiten), was niet de beste en al helemaal niet voor Liafbern Riemersma, die van zijn fiets viel en het punt zonder te spelen aan Manuel Bosboom moest laten. Maar het toernooi kreeg wel een knappe winnaar: Erik van den Doel, verdiend en ongeslagen.

De andere winnaars waren: Wytse van der Velde (groep B), Quirine Naber (groep C), Frank Beusen (groep D), Hing Ting Lai (dagvierkamp groep A), Bas Haver (weekendvierkamp groep A) en Colin Stolwijk (NK studenten).

ROC Nova College Schaaktoernooi 2017

ROC Nova College Schaaktoernooi 2017

Het ROC Nova College Schaaktoernooi is opnieuw gewonnen door Matthew Sadler. In de voorlaatste ronde schudde hij zijn naaste belager Maxim Turov af, waarna hij in de laatste ronde met veel kunst en vliegwerk aan het langste eind trok tegen Enrico Vroombout. Alleen in de derde ronde had hij een half puntje afgestaan aan Jan Werle, de andere partijen besliste hij in zijn voordeel.

Matthew Sadler

Op zaterdag woonde ik twee ronden bij en maakte foto’s. De jeugd was weer goed vertegenwoordigd. In de B-groep speelde mijn clubgenoot Hans Leeuwerik tegen de vijf keer zo jonge Matteo van Cleef. Matteo uitte voor de wedstrijd zijn bezorgdheid. U gaat toch niet SAAI spelen? Hans stelde hem gerust.

HSG open 2017

Storingen en ander ongemak

Zondagmorgen. De NS-Reisplanner-Xtra beweert dat de trein op tijd vertrokken is en half leeg. Hahaha NS. Wij weten wel beter. Deze trein is overvol. Het is een halve trein. Die andere helft, ja die zal wel leeg zijn, maar die is er dus niet. We vertrekken met tien minuten vertraging. De machinist twijfelt nog over zijn eindbestemming. Hij denkt eerst Amersfoort, maar dan toch Zwolle en uiteindelijk wordt het Leeuwarden. Allemaal keurig omgeroepen. Dat wel. Gelukkig hebben we de tijd. Andere mensen niet. Die gaan hun aansluiting missen. De stemming zit er gelijk goed in.

In Hilversum klimmen wij over de koffers, kinderwagens en soortgelijk ongerief uit de trein. Nanny gaat leuke dingen doen en ik ga kijken bij de schakers. Het regent.

In Hotel Lapershoek is de vijfde ronde met een uur vertraging begonnen en de schakers zitten verspreid door het hele gebouw. Het is er om te stikken. Er is lekkage geweest en de airco is kapot. Echte schakers zitten daar niet mee, maar ik moet even acclimatiseren en ga koffie drinken op het terras. Haha koffie. Dat had ik gedacht. Geen bediening. Naast mij zit een ouder echtpaar. De man zegt tegen de vrouw: als ze niet komen gaan we toch gewoon thuis gezellig koffie drinken.

Ik zoek Erik Schoehuijs op. Hij zit in een piepklein zaaltje samengepakt met de top van de A-groep. Als je zo nu en dan even naar adem gaat happen op de parkeerplaats is het eigenlijk best te doen. Erik heeft nergens last van. Hij wint van Andrzej Pietrow. Ik krijg jus d’orange. Uit een flesje. En hij bemachtigt een schakerslunch. Hoe hij dat voor elkaar krijgt is me een raadsel. Er is kennelijk toch nog gauw iemand aangenomen.

Erik vertelt dat hij alle dagen te laat is gekomen, zowel heen als terug. Werkzaamheden, vertragingen, stroomstoringen, ze verzinnen het … Zaterdagochtend had hij in Bussum een taxi moeten nemen.

Ondertussen bezoekt Nanny de Costerustuin, dat is een historische botanische tuin, en het Hilversumse Raadhuis van Dudok met een rondleiding tot bovenin de toren. Ze stuurt een foto. Mijn mobiel staat uit.

Ik eet mijn boterhammen op het Laapersveld, een prachtig parkje, waar zwervers en afval verzameld zijn. Om drie uur ben ik terug voor het begin van de laatste ronde. Dat wordt een latertje ben ik bang. Maar het valt mee. Erik moet tegen een grootmeester: Roeland Pruijssers. Die gaat er eens goed voor zitten en offert zijn dame. We zien het niet aankomen. Erik vindt het best zo. Hij heeft een goed toernooi gespeeld en ratingpunten gewonnen.

28. … Dxg2+ 29. Kxg2 Lxe4+ 30. Kf1 Th2 31.Pg1 Lxg3 … 0-1

Samen met Nanny gaan we eten in de stad. De braderie is afgelopen maar we krijgen evengoed ons bier nog in plastic bekertjes. Verordening van de politie. Het driegangenmenu blijft steken na de eerste gang. Er is iets verbrand in de keuken. De kok naar verluid.

De terugreis valt reuze mee. Weliswaar rijden er geen treinen tussen Amsterdam en Uitgeest, maar de omweg via Beverwijk lukt zowaar. Het is een wonder. Erik is in slaap gevallen. Het lijkt ons leuk om dat zo te laten. De trein moet naar Hoorn. Erik niet. Het plan mislukt. In Uitgeest regent het pijpenstelen.

Thuis lees ik dat er die dag een vrouw van haar handtas beroofd is in de lobby van het hotel. En dat de daders ontkomen zijn. In een blauwe Opel Mokka! Ze schamen zich tegenwoordig ook nergens meer voor.

Fotogallerij

Bart-Piet Mulder wint Open Rapidkampioenschap van Heemskerk


Het Open Rapidkampioenschap van Heemskerk is voor de derde achtereenvolgende keer gewonnen door Bart-Piet Mulder. Dit keer niet zonder moeite maar met een bovengemiddeld doorzettingsvermogen en een gezonde dosis geluk.

Een half punt achter de winnaar eindigden Richard Schelvis, Thomas Broek en de verrassend goed uit de hoek komende Berend van Maassen, nog vóór Cas Kok, Paul Lieverst en Marcel Duin  (Berend wat maak je ons nou? Ja, hoe ouder hoe gekker, ik begrijp het ook niet).

Bart-Piet Mulder voerde van begin tot einde het veld aan, ondanks verlies in de zesde ronde tegen Thomas Broek. Maar de laatste ronde bracht toch nog even het verlangde vuurwerk. Cas Kok had Bart-Piet bijna te pakken. Acht seconden had Cas nog. De stukken vlogen over het bord. Bart-Piet moest zijn laatste stuk geven om onmiddellijk verlies te voorkomen. Het leek uitstel van executie. Maar misschien ging Cas door de vlag. Dus probeerde hij met zijn koning uit de hoek te ontsnappen naar open veld. Alleen, hij stond pat! De actie was zonder meer spectaculair en gedurfd, maar ook overbodig en bovendien niet toegestaan. Cas zei “claim” en sloeg de koning van Bart-Piet. 

Toen had je de poppen aan het dansen. Een koning mag je niet slaan. Of kán je niet slaan, dat beletten de regels. Maar Cas had toch claim gezegd! Was het een onreglementaire zet? Die van Bart-Piet of die van Cas? En welke straf staat daar op? Deed het er allemaal nog toe? De partij was toch eigenlijk al geëindigd door het pat? Maar er was doorgespeeld! Of kon je dat zo niet noemen? Waar was de scheidsrechter en waar de reglementen? De spelers, die zich rustiger gedroegen dan de omstanders, besloten uiteindelijk een extra snelschaakpotje te spelen. Dat werd keurig remise.

(Cees Verhoog heeft een schitterende video van het spektakel geplaatst op YouTube, ga kijken en laat hem zien op de scheidsrechterscursus)


De wisseltrofee, een magnum Gouden Cuvée van de Keizer, kwam zodoende definitief in het bezit van Bart-Piet Mulder. Maar ook nu weer voor heel even. Moest de fles de vorige twee keer onmiddellijk weer ingeleverd worden, nu werd hij uitgeschonken voor de liefhebbers onder de deelnemers aan het toernooi, de glazen stonden al klaar, samen met de bitterballen. Zo werd het seizoen van de organiserende vereniging Excelsior in stijl afgesloten.

Amsterdam begin vorige eeuw

Voordat mijn moeder het weg gooide, omdat ze op het laatst álles opruimde, redden wij nog een fotoboek uit de Karssen-familie. Het bevat foto’s van Zeist, Driebergen, Doorn, Amerongen en Wageningen en van Breda, Haarlem, Den Haag en Scheveningen, en van Amsterdam in het begin van de vorige eeuw.

De foto’s zitten in een insteekalbum. Het zijn zo te zien contactafdrukken op dun papier in het formaat 9×12 cm. Onderschriften vermelden vaak plaats en soms jaar en de cryptische aanduiding (m) of (t).

Van wie het album is weten wij niet, maar wij denken van mijn overgrootvader Kasper Karssen, die leefde van 1846 tot 1906. Hij komt er een aantal keren prominent in voor (bovenstaande foto toont hem achter zijn huis in de Kerkstraat 280) en bovendien bevat het een aantal foto’s van Perry-reclames in de stad.

Amsterdam 1903

(Zoals bekend was hij hoofdboekhouder bij Perry & Co en daar was hij bijzonder trots op)

De Amsterdamse stadsgezichten uit het boek heb ik hieronder verzameld. Het zijn geen “Jacob Olie’s”, maar toch aardig om te zien.

Oudezijds Kolk (Amsterdam 1903)

De eerste foto is een veel gefotografeerde toeristische trekpleister: de Oudezijds Kolk met het sluisje, één van de oudste van Amsterdam en al in gebruik sinds de Middeleeuwen.

Dan twee winterse taferelen:

Keizersgracht (Amsterdam 1902)
Vondelpark (Amsterdam 1902)

Er wordt geschaatst op de Keizersgracht en in het Vondelpark. De foto van de Keizersgracht is genomen vanaf de Reguliersgracht in de richting van de Utrechtsestraat. De foto in het Vondelpark toont op de achtergrond het paviljoen, gebouwd in 1874-1881 door architect W. Hamer in Italiaans renaissancistische stijl .

Coymanshuis (Amsterdam 1903)

Op de Keizersgracht stond ook het Coymanshuis met de 1e H.B.S. 5-jarige cursus, waar mijn grootvader Kasper Jan Karssen (1886-1960) op school ging. Het pand, gebouwd in 1625 door Jacob van Campen, is in 1931 ingrijpend gerenoveerd en nu Rijksmonument.

Rijksmuseum (Amsterdam 1903)

Het Rijksmuseum, gezien vanaf het Museumplein. Het museum was geopend in 1885, maar het plein kreeg pas in 1903 zijn verdiende naam.

Brand in de Planciusstraat (Amsterdam 1903)

In 1903 brandden in de Planciusstraat acht graanpakhuizen van de Wed. Stants en Zn af, oorzaak onbekend. Er werd geblust met 31 stralen, één brandweerman raakte licht gewond. Op de vrijgekomen plek bouwde Hellingman’s Bouwmaatschappij een nieuw kantoorpand dat in 1904 werd opgeleverd en er nu nog steeds staat.

Molen De Hoop (Amsterdam 1903)

Niet afgebrand maar afgebroken (in 1921) is de krijtmolen “De Hoop” aan de Baarsjesweg langs de Kostverlorenvaart.

De oude beurs (Amsterdam 1903)

De oude beurs is de beurs van Zocher. Ook die werd afgebroken, in 1903, na voltooiing van de Beurs van Berlage. Hij stond ongeveer op de plek van de huidige Bijenkorf en werd tussen 1841 en 1845 gebouwd naar ontwerp van architect Jan David Zocher ter vervanging van de beurs van Hendrick de Keyser.

Dam (Amsterdam 1903)
Dam (Amsterdam 1903)

In 1903 bezochten Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik Amsterdam.

“In een open landauer, met twee paarden en een escadron huzaren, reden de hooge bezoekers naar het paleis op den Dam. Er was eene groote massa menschen op de been”

Het koninklijk paar combineerde het jaarlijkse bezoek aan de hoofdstad met de opening van de nieuwe beurs (van Berlage).

Prinseneilandsgracht en Sloterdijkerbrug (Amsterdam 1904)

Eén van de laatste foto’s in het boek toont de Prinseneilandsgracht met de Sloterdijkerbrug, die de verbinding vormt tussen de Teertuinen (links) en het Prinseneiland (rechts), en de pakhuizen op het Realeneiland aan de Realengracht.

De allerlaatste foto is van het Centraal Station. De foto is er slecht aan toe, daarom hieronder een bewerking:

Centraal Station (Amsterdam 1904)

 


Fotogalerij

 

De oude en de nieuwe zondvloed

In mijn prille jeugd las mijn moeder mij voor uit een kinderbijbel. De verhalen maakte grote indruk op mij. En al helemaal als ze verbonden konden worden met beelden uit de echte wereld om mij heen, zoals bij het verhaal over de ark van Noach. Kijk, zei mijn moeder dan en ze wees naar de lucht, de zon gaat weer schijnen, een regenboog. Wat vond ik ‘m mooi! En heel veel later toen ik een dochter kreeg, gaf ik haar daarom als tweede naam: Iris. Goddelijke bode in de gedaante van een regenboog.

Noortje’s eerste puzzel

Nu lees ik over klimaatverandering en het smelten van de poolkappen. En ik herinner mij het verhaal uit de kinderbijbel. De mensen leefden er toen op los. Alleen Noach niet, die was uitverkoren en had een plan. Hij bouwde een ark. En iedereen vond hem raar. Maar hij en zijn familie (en al die beesten, hoe wonderlijk) werden gered en de andere mensen kwamen om. Wat een naar mannetje was die Noach …

Een nieuwe zondvloed dreigt als ik de mensen moet geloven. We leven er weer op los, maar we hebben een plan. Alleen in Amerika woont er een die doet niet mee. Wat een vervelend ventje is dat. Wat doen we als we ons allemaal ingescheept hebben? Laten we hem (en zijn hele veestapel) dan verdrinken of hijsen we hem alsnog aan boord?

Wel jammer dat onze ark niet Regenboog heet, maar Win Win. We willen houden wat we hebben en nog meer. Ik houd mijn hart vast.

Cuyperspassage

De Cuyperspassage onder de sporen aan de westzijde van het Centraal Station van Amsterdam

Aan de westzijde van het Centraal Station in Amsterdam ligt de Cuyperspassage, een fiets- en voetgangerstunnel, die voor- en achterkant van het station verbindt.

De tunnel is bekleed met meer dan 70000 keramische wand- en vloertegels, gebakken door de koninklijke aardewerkfabriek Tichelaar uit Makkum. Te samen vormen ze een kunstwerk dat ontworpen is door Irma Boom naar een tegeltableau van de Rotterdamse tegelschilder Cornelis Bouwmeester (1652-1733) voorstellende ‘s Lands schip Rotterdam en de haringvloot.

Tegeltableau Cornelis Bouwmeester in het Rijksmuseum

Dit in alle opzichten Rotterdamse tegeltableau bevindt zich in het Rijksmuseum te Amsterdam, maar curieuzer is dat de achtersteven van ‘s Lands schip Rotterdam in de uitvoering van Irma Boom het Amsterdamse stadswapen heeft gekregen.

Het stadswapen van Amsterdam

De passage is vernoemd naar Pierre Cuypers, architect van onder meer het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam.