Vleermuis 118

De achtertuin

Er zwemmen twee bruine kikkers in ons vijvertje in de achtertuin. Net als vorig jaar. Of zijn het dezelfde? Het zijn slome duikelaars en helemaal niet bang. Ze proberen uit het water te klimmen. Dat staat na een regenbui hoog genoeg. Het lukt. Ze gaan op de rand in het zonnetje zitten. Als het te warm wordt schuilen ze onder een blad. Totdat ik ze een zetje geef. Pas dan springen ze met een sierlijke duik weer terug in het water. Even later zijn ze er weer. Ze willen best op de foto. Ik zeg: pas maar op voor de reiger. Ze kijken mij aan. Ze blazen zich een beetje op. Kijk jij maar uit dat je niet bovenop ons gaat staan met die stomme klompen van je. Dat komt aan. Ik ga de regenton rechtzetten. En de plantjes fotograferen. En Nanny die op een ladder is geklommen om de goot schoon te maken.

Nanny maakt met haar iPhone ook een foto van de kikkers. Opeens zijn ze nu dikke vriendjes. Zeker vergeten dat Nanny, toen er kleine mereltjes door de tuin scharrelden, een deksel op de vijver had gelegd. En dat, toen zij die er na vier dagen weer af haalde, ze daaronder amechtig naar adem hadden liggen happen. Kort van memorie dus. Nou, ze zoeken het maar uit.