Meerstate

Meerstate. Woensdagmiddag. Koffie drinken met Ronald. In de hal staat een bord: vanavond barbecue voor de vaste bewoners. Ronald weet van niets. Hem hebben ze niets gezegd. Een vaste bewoner aan het tafeltje naast ons heeft een geel bandje om zijn pols. Dat heeft hij van de leiding gekregen. Hij vraagt aan Ronald waarom hij geen geel bandje om zijn pols heeft. Ronald zegt: ik heb me niet opgegeven. Dat verzint hij ter plekke.

Ik vraag het een verzorgster. Zij zegt dat het goed komt. De bandjes van Ronalds afdeling worden nog uitgereikt. We leggen het Ronald uit. Hij weet van niets. Hem hebben ze niets verteld. Even later vraagt hij: is het vandaag woensdag? Nooit weet hij de dag en nu vraagt hij is het woensdag. Hoezo? Dan is er een barbecue, zegt Ronald. Oliebol, roepen wij in koor. Hij zegt ja maar ik wist toch niet dat het vandaag woensdag is?

Udo komt langs. Ronald kom je ook? Wij roepen hij heeft visite en ook nog geen bandje. Een beetje plagen kan geen kwaad. We drinken snel onze koffie op. Nanny brengt Ronald naar buiten. De kok is de boel aan het opstellen. Rob en Martin en Udo zitten al klaar. Joke, die in een flat boven Meerstate woont, is er ook. Ze is er altijd en vindt het reuze gezellig. Als Nanny Ronald bij hun tafel aanschuift vraagt Udo: wat kom je doen Ronald? Nanny zegt je hebt net nog gevraagd… Ja, jaffa, zegt Joke, denk nou eens na. O zegt Udo, ben ik al weer vergeten.

Ik wil mijn fototoestel gaan halen. En een geel bandje bemachtigen. Als je dat maar uit je hoofd laat, zegt Nanny.