De oude en de nieuwe zondvloed

In mijn prille jeugd las mijn moeder mij voor uit een kinderbijbel. De verhalen maakte grote indruk op mij. En al helemaal als ze verbonden konden worden met beelden uit de echte wereld om mij heen, zoals bij het verhaal over de ark van Noach. Kijk, zei mijn moeder dan en ze wees naar de lucht, de zon gaat weer schijnen, een regenboog. Wat vond ik ‘m mooi! En heel veel later toen ik een dochter kreeg, gaf ik haar daarom als tweede naam: Iris. Goddelijke bode in de gedaante van een regenboog.

Noortje’s eerste puzzel

Nu lees ik over klimaatverandering en het smelten van de poolkappen. En ik herinner mij het verhaal uit de kinderbijbel. De mensen leefden er toen op los. Alleen Noach niet, die was uitverkoren en had een plan. Hij bouwde een ark. En iedereen vond hem raar. Maar hij en zijn familie (en al die beesten, hoe wonderlijk) werden gered en de andere mensen kwamen om. Wat een naar mannetje was die Noach …

Een nieuwe zondvloed dreigt als ik de mensen moet geloven. We leven er weer op los, maar we hebben een plan. Alleen in Amerika woont er een die doet niet mee. Wat een vervelend ventje is dat. Wat doen we als we ons allemaal ingescheept hebben? Laten we hem (en zijn hele veestapel) dan verdrinken of hijsen we hem alsnog aan boord?

Wel jammer dat onze ark niet Regenboog heet, maar Win Win. We willen houden wat we hebben en nog meer. Ik houd mijn hart vast.